Carbonfootprint – SD Thailand

ทำความรู้จัก ระบบ ‘ETS’ เมื่อการปล่อย คาร์บอน มีต้นทุน

Admin A — Wed, 13 May 2026 13:37:49 +0000

‘ETS’ หรือ Emissions Trading System คือ ระบบ ซื้อ-ขาย สิทธิ์การปล่อยก๊าซเรือนกระจก GHG ถือเป็นหนึ่งกลไกในการขับเคลื่อนสู่เป้าหมาย NetZero2050

ภาครัฐ โดยหน่วยงานกำกับดูแล จะกำหนดสิทธิ์การปล่อยก๊าซเรือนกระจกรวมทั้งหมด (Free Allowance) ภายในประเทศ พร้อมกำหนด เพดาน การปล่อยสูงสุด (Cap) ตามขอบเขตอุตสาหกรรมเป้าหมาย และมีการปรับลดเพดานลงอย่างต่อเนื่อง

องค์กรที่มีปริมาณปล่อยก๊าซเรือนกระจกเกินเพดานที่กำหนด สามารถซื้อสิทธิ์การปล่อย (Allowance) จากผู้ที่ปล่อยต่ำกว่าเพดาน หรือจากการประมูล เพื่อหลีกเลี่ยงค่าปรับจากส่วนต่างที่เกิดขึ้น

ศึกษาต้นแบบ EU ETS

สหภาพยุโรป (EU) ถือเป็นผู้บุกเบิกระบบ ETS ของโลก เริ่มนำมาใช้ตั้งแต่ปี 2005 และนับว่าเป็นระบบที่มีขนาดใหญ่และซับซ้อนที่สุดในโลก โดยครอบคลุมในภาคพลังงานไฟฟ้า อุตสาหกรรมหนัก เช่น เหล็ก ปูนซีเมนต์ เคมีภัณฑ์ และการบินภายเขตเศรษฐกิจยุโรป (EEA)

ปัจจุบันดำเนินการอยู่ในระยะที่ 4 ครอบคลุมสถานประกอบการกว่า 11,000 แห่ง ใน 27 ประเทศสมาชิกและประเทศเชื่อมโยง

เฟส 1 (2005 – 2007) ระยะทดลอง

กำหนด Free Allowance เกือบทั้งหมด
ข้อมูลการปล่อยยังไม่แม่นยำ Allowance ล้นตลาด ราคาคาร์บอนตกต่ำ

เฟส 2 (2008 – 2012) เริ่มใช้งาน

ครอบคลุมอุตสาหกรรมมากขึ้น เน้น Free Allowance เป็นหลักแต่เข้มงวดขึ้น
วิกฤตการเงินโลกทำให้การปล่อยลดลงเกินคาด ราคาผันผวน

เฟส 3 (2013 – 2020) รวมศูนย์และเพิ่มการประมูล

กำหนด Cap ภาพรวมทั้ง EU แทนรายประเทศ เพิ่มระบบการประมูล
เริ่มใช้ Market Stability Reserve (MSR) แก้ปัญหา Allowance ล้นตลาด

เฟส 4 (2021 – 2030) บังคับใช้จริงจัง

ลด Cap เร็วขึ้น ลด Free Allowance และเชื่อมโยงกับ CBAM
ขยายระบบไปสู่ภาคใหม่ สำหรับกลุ่มอาคารและคมนาคม

บทเรียนสำคัญจากการที่สหภาพยุโรปนำระบบ EU ETS มาใช้ คือ ช่วยให้สามารถกำหนดเป้าหมายในการลด GHG ได้อย่างชัดเจน พร้อมทั้งการออกแบบตลาดคาร์บอนที่โปร่งใส ซึ่งสามารถเชื่อมโยงกับมาตรการทางการค้า ทำให้ระบบมีพลังในการขับเคลื่อนให้เกิดการเปลี่ยนพฤติกรรมของภาคอุตสาหกรรมได้อย่างเป็นรูปธรรม

จับตา ETS ประเทศไทย

ทั้งนี้ ประเทศไทยเองก็มีแนวโน้มในการนำระบบ ETS เข้ามาใช้เพื่อเป็นหนึ่งในมาตรการทางเศรษฐกิจเพื่อควบคุมปริมาณการปล่อยกาซเรือนกระจก GHGEmission

ดังนั้น การทำความเข้าใจระบบ ETS และเรียนรู้จากโมเดลการดำเนินงานของต่างประเทศ จะช่วยเตรียมความพร้อมให้ประเทศ ทั้งด้านปฏิบัติการ (Operations) การเงิน (Finance) การรายงาน MRV (Measurement, Reporting และ Verification) ไปจนถึงการวางกลยุทธ์ในระยะยาวของภาคธุรกิจ

อย่างไรก็ตาม การนำระบบ ETS เข้ามาใช้ จะเป็นอีกหนึ่งกลไกในการช่วยกระตุ้นให้เกิดนวัตกรรมเพื่อนำมาใช้ลดต้นทุนโดยรวม และศักยภาพในการรลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้เพิ่มมากขึ้น แต่ขณะเดียวกัน จำเป็นต้องระมัดระวังการออกแบบระบบต่างๆ โดยเฉพาะ MRV ที่ต้องมีความปลอดภัยระดับสูง เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการรั่วไหลทางการผลิต รวมทั้งการจัดสรรสิทธิ์อย่างยุติธรรม

ผลกระทบ ETS ต่อภาคอุตสาหกรรม

1. ต้นทุนการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้นจากราคาคาร์บอน : สะท้อนผ่านในหลายช่องทาง อาทิ ค่าไฟที่ปรับเพิ่มขึ้น หรือค่าใช้จ่ายในการซื้อสิทธิ์การปล่อย ทำให้โครงสร้างต้นทุนธุรกิจเปลี่ยนไป และอาจกระทบความสามารถในการแข่งขัน หากไม่มีการปรับปรุงประสิทธิภาพด้านการใช้พลังงาน หรือปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิต

2. แรงจูงใจในการลงทุนเพื่อลดการปล่อยคาร์บอน : กลไก ETS จะทำหน้าที่เป็น ‘สัญญาณราคา’ กระตุ้นให้ภาคธุรกิจพิจารณาการลงทุนเพื่อลดคาร์บอนอย่างจริงจัง ทั้งการเพิ่มประสิทธิภาพพลังงาน การใช้พลังงานหมุนเวียน การปรับปรุงเครื่องจักร หรือนำเทคโนโลยีใหม่ที่ปล่อยคาร์บอนต่ำมาใช้

3. ความเสี่ยงต่อความผันผวนของตลาดคาร์บอน : ราคาสิทธิ์การปล่อยในระบบ ETS จะถูกกำหนดโดยอุปสงค์และอุปทาน ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงตามนโยบายรัฐ ภาวะเศรษฐกิจหรือปัจจัยทางพลังงาน ทำให้ราคาคาร์บอนมีความผันผวน ธุรกิจที่ไม่มีการวางแผนล่วงหน้า อาจต้องเผชิญความเสี่ยงด้านต้นทุนที่ไม่แน่นอน โดยเฉพาะในช่วงที่ราคาคาร์บอนปรับตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

4. โอกาสทางการเงินและการสร้างมูลค่าใหม่ : บริษัทที่ปรับตัวได้เร็วและมีประสิทธิภาพ และสามารถลดการปล่อน GHG ได้ต่ำกว่าเพดาน จะมีสิทธิส่วนเกินซึ่งสามารถนำไปขายเพื่อเพิ่มรายได้ หรือนำไปชดเชยต้นทุนการดำเนินงาน ประกอบกับ ดีมานด์ในธุรกิจคาร์บอนต่ำที่เพิ่มขึ้น จะสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันและสามารถเข้าถึง Green Finance ได้ง่ายขึ้น

การเตรียมความพร้อมต่อมาตรการ ETS

1. การประเมินความพร้อมเบื้องต้น : ทำความเข้าใจภาพรวมการปล่อย GHG องค์กร (CFO) อย่างรอบด้าน ทั้ง 3 ระยะ ผ่านการวัดและการคำนวณตามมาตรฐานเพื่อให้ข้อมูลมีความน่าเชื่อถือ เพื่อประเมินสิทธิ์การปล่อย (Allowance) และวางแผนต้นทุนและกลยุทธ์การดำเนินงาน

2. การพัฒนาระบบ MRV ที่น่าเชื่อถือ มีมาตรฐานและยอมรับได้ : ระบบการวัด การรายงาน และการทวนสอบ เป็นหัวใจสำคัญในการดำเนินงานในระบบ ETS ที่ต้องถูกต้อง โปร่งใส และตรวจสอบได้ จึงควรมีการลงทุนในการติดตั้งระบบที่น่าเชื่อถือ โดยเฉพาะผู้ประกอบการขนาดใหญ่

3. การวางแผนกลยุทธ์ด้านการเงิน : เพื่อสามารถคำนวณผลกระทบได้ครอบคลุม ทั้งกระแสเงินสด งบกำไรขาดทุน และตุ้นทุนต่อหน่วยการการปล่อยคาร์บอน (Cost Per Ton Co2e) เพื่อมองผลกระทบได้ชัดเจน หรือพิจารณาใช้เครื่องมือบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาคาร์บอน

4. การบริหารจัดการด้านการดำเนินงาน : ในเชิงปฏิบัติ การลด Emission อย่างยั่งยืน ต้องเกิดจากการปรับปรุงกระบวนการผลิตและการใช้พลังงาน เช่น การปรับปรุงเครื่องจักร การใช้ระบบควบคุมอัจฉริยะ หรือการเปลี่ยนผ่านสู่การใช้พลังงานสะอาดหรือพลังงานหมุนเวียน

5. ความร่วมมือภายในห่วงโซ่อุปทาน : การเตรียมพร้อม ETS ไม่ควรจำกัดแค่ในองค์กร แค่ควรวางให้เชื่อมโยงกลยุทธ์ระยะยาวเพื่อบรรลุ Net Zero เพื่อตัดสินใจด้านการลงทุน การจัดซื้อ และการพัฒนาผลิตภัณฑ์ รวมทั้งการบริหารจัดการความเสี่ยงจากห่วงโซ่อุปทานได้อย่างสอดคล้องกัน

6. การมีส่วนร่วมกับนโยบายและกลไกสนับสนุน : โดยเฉพาะผู้ประกอบการขนาดใหญ่ ควนเข้าไปมีบทบาทเชิงรุก หรือมีส่วนร่วมด้านการกำหนดนโยบาย เช่น การให้ข้อเสนอแนะต่อหน่วยงานกำกับดูแลในช่วงรับฟังความคิดเห็น เพื่อให้กฎเกณฑ์ที่ออกมาสามารถปฏิบัติได้จริง พร้อมทั้งโอกาสในการเข้าถึงกลไกสนับสนุนจากภาครัฐและภาคการเงิน เพื่อลดต้นทุนและเร่งการเปลี่ยนผ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพ

The post ทำความรู้จัก ระบบ ‘ETS’ เมื่อการปล่อย คาร์บอน มีต้นทุน appeared first on SD Thailand.

‘Green Skills’ ทักษะเฉพาะ ความยั่งยืน – คาร์บอนฟุตพรินท์

Admin A — Wed, 13 May 2026 13:37:23 +0000

กระทรวง อว. ประกาศราชกิจจานุเบกษา เดือนเมษายน 2569 กำหนด ‘ทักษะที่ต้องมี’ สำหรับสายงานด้านสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน (Environment and Sustainability) หรือ ‘Green Skills’ เพื่อมุ่งพัฒนาคนให้สอดคล้องกับความต้องการและเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันของประเทศ และบริบทที่เปลี่ยนแปลงไปทั้งในปัจจุบันและในอนาคต รวมทั้งการขับเคลื่อนสู่เป้าหมายด้านความยั่งยืน กลายเป็นตัวเร่งสำคัญให้เกิดทักษะการทำงานใหม่ๆ เพื่อตอบโจทย์ตลาดแรงงาน

พร้อมกำหนดทักษะที่พึงประสงค์ของกำลังคนในกลุ่มสาขาสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญ 2 ด้านหลัก ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนา ความยั่งยืน และ ผู้เชี่ยวชาญด้าน คาร์บอนฟุตพรินท์

ทั้งนี้ ได้กำหนดทักษะสำคัญที่ทั้ง 2 สายงานจำเป็นต้องมี (Specialist Skills) แบ่งเป็น 3 กลุ่มทักษะ ได้แก่ 1. ทักษะด้านการเก็บรวบรวม วิเคราะห์ และประมวลผลข้อมูล, 2.ทักษะด้านการเสนอแนะแนวทางในการดำเนินการและขับเคลื่อนเพื่อไปสู่เป้าหมาย และ 3. ทักษะด้านการบริหารจัดการโครงการ

โดยสามารถสรุป ทักษะเฉพาะ ของผู้เชี่ยวชาญในแต่ละสายงานได้ ต่อไปนี้

1. ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาความยั่งยืน (Sustainability Development Specialist)

พัฒนาและดำเนินกลยุทธ์ขององค์กร ที่เกี่ยวข้องกับ ESG
เข้าใจอุตสาหกรรม นโยบาย กฎหมาย มาตรฐานที่เกี่ยวข้องทั้งไทยและสากลอยู่เสมอ เช่น GRI, SASB, Paris Agreement และ ISO 14000
วิเคราะห์ผลกระทบและความเสี่ยง ด้านสิ่งแวดล้อม Environmental และความหลากหลายทางชีวภาพ (Biodiversity) ความสัมพันธ์ชุมชน Social และธรรมาภิบาลองค์กร Governance
เก็บข้อมูลรอบด้าน จัดทำรายงานเปิดเผยข้อมูลแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
กำหนดเป้าหมายพาองค์กรสู่ความยั่งยืน ตามกรอบเวลา ต้นทุน ทรัพยากร เชื่อมโยงตัวชี้วัดทางการเงิน
สร้างความร่วมมือ ติดตาม ประเมินผล ให้คำแนะนำ สื่อสารกลยุทธ์ความยั่งยืน และผลการดำเนินงาน
ประสบการณ์ในสายงาน 3 ปีขึ้นไป

2. ผู้เชี่ยวชาญด้านคาร์บอนฟุตพริ้นท์ (Carbon Footprint Specialist)

ประมวลผลการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขององค์กร
เสนอแนวทางการจัดการพลังงานและสิ่งแวดล้อมองค์กรด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสม
เข้าใจเงื่อนไขทางอุตสาหกรรม การรายงานการปล่อยและการดูดกลับก๊าซเรือนกระจก
เก็บข้อมูลเพื่อคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นต์ ระดับองค์กร (CFO) หรือผลิตภัณฑ์ (CFP)
ประมวลผลบัญชีปริมาณก๊าซเรือนกระจก ใช้สารสนเทศก๊าซเรือนกระจก เช่น GIS / ETS
เข้าใจมาตรฐานทั้งในประเทศไทยและสากล เช่น GHG Protocol และ ISO 14000
เข้าใจความเสี่ยง Climate Risks และ Transition Risks ขององค์กร
วิเคราะห์ความคุ้มค่าในตลาดการซื้อขายคาร์บอน (Carbon Market)
ประสบการณ์ในสายงาน 3 ปีขึ้นไป

นอกจากนี้ ยังกำหนด ทักษะทั่วไป (General Skills) ที่ทั้ง 2 สายงานจำเป็นต้องมีเหมือนกัน ประกอบด้วย

1. การคิดอย่างเป็นระบบ (System Thinking)

2. การคิดเชิงวิพากษ์ (Critical Thinking)

3. สามารถทำงานเป็นทีมและมีภาวะผู้นำ (Leadership)

4. การนำเสนอข้อมูลให้เข้าใจง่ายด้วย Data Visualization / Dashboard

5. วิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สื่อสาร สร้างแรงจูงใจให้เครือข่าย

6. สื่อสารภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้องกับข้อกำหนดเฉพาะของแต่ละด้าน

The post ‘Green Skills’ ทักษะเฉพาะ ความยั่งยืน – คาร์บอนฟุตพรินท์ appeared first on SD Thailand.

เปลี่ยนผ่านสู่ตลาดสินค้า ‘คาร์บอนต่ำ’ โอกาสสินค้าเกษตรและอาหารของไทย

Admin A — Wed, 04 Feb 2026 14:31:51 +0000

คุณพรศิลป์ พัชรินทร์ตนะกุล นายกสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย วิเคราะห์สถานการณ์การเปลี่ยนผ่านสู่ความยั่งยืน ในกลุ่มธุรกิจเกษตรและอาหารของประเทศไทย ในการประชุมวิชาการเพื่อขับเคลื่อน ‘การผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน‘ จัดโดยสมาคมส่งเสริมการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน (ประเทศไทย) (Thai SCP Network)

โดยมองว่า การค้าขายสินค้าเกษตรและอาหาร ในอนาคต ผู้ซื้อจะไม่ได้ถามเราว่า ‘ราคาเท่าไหร่’ แต่จะเปลี่ยนมาถามเราว่าสินค้านี้มี ‘คาร์บอนเท่าไหร่’ แทน

ขณะที่ความพร้อมของประเทศไทย ตอนนี้ยังเน้นการค้าขายเชิงปริมาณเป็นหลัก แต่หลายประเทศในภูมิภาคเริ่มมีการทำตลาดสินค้าคาร์บอนต่ำได้แล้ว ดังนั้น หากประเทศไทยไม่ปรับตัวอาจทำให้เสียโอกาสในอนาคตได้

นอกจากนี้ รูปแบบการดำเนินงานของประเทศไทยเพื่อเปลี่ยนผ่านเรื่องเหล่านี้ อาจจะยังโฟกัสไม่ตรงจุดมากนัก เพราะเน้นการขับเคลื่อนด้วยกฎหมาย หรือกฏเกณฑ์ทางการค้าและภาษี โดยไม่มีแนวทางการปรับตัวหรือเปลี่ยนผ่านให้ผู้ผลิตหรือเกษตรกรจากต้นทางโดยเฉพาะในกลุ่มอาหารสัตว์และปศุสัตว์ที่ต้องถือว่าเป็นกลุ่มที่มีห่วงโซ่ยาวที่สุดของประเทศ

“สิ่งที่เกิดขึ้นนับเป็นปัญหาสำคัญทางสังคม และจะเชื่อมโยงมาเป็นปัญหาเศรษฐกิจในที่สุด จึงต้องแก้ไขด้วยแนวทางทางเศรษฐกิจ การไปบอกให้เกษตรกรเปลี่ยนพฤติกรรม เช่น ห้ามเผา แต่ตอบไม่ได้ว่า จะรับซื้อผลผลิตเพิ่มขึ้นอย่างไร หรือต้นทุนการผลิตที่ต้องแบกรับจะมากขึ้นอย่างไร หากตอบสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ก็ยากที่จะได้ความร่วมมือหรือเปลี่ยนผ่านไปสู่จุดที่ต้องการได้สำเร็จ เหมือนการจะให้รถม้าวิ่งได้ ต้องวางม้าไว้หน้ารถลาก ไม่ใช้วางรถลากไว้หน้าม้า เพราะสุดท้ายแล้วจะไม่สามารถทำให้เกิดการขับเคลื่อนได้อย่างที่ตั้งไว้จริง”

ดังนั้น หากประเทศไทยอยากขับเคลื่อนให้เกิดการเปลี่ยนผ่านได้จริงและมีประสิทธิภาพ ต้องเข้าไปแก้ปัญหาด้วยเศรษฐกิจตั้งแต่ฐานราก หากมีดีมานด์สินค้าคาร์บอนต่ำต้องทำให้ระบบการผลิตเป็นคาร์บอนต่ำ ด้วยการลงไปทำงานและพัฒนาร่วมกับเกษตรกรหรือกลุ่มธุรกิจต้นน้ำต่างๆ ตั้งแต่ต้นทาง ทั้งการให้ความรู้ พัฒนาเทคโนโลยีรวมทั้งการลงทุน เพื่อสร้างกระบวนการทำงานร่วมกัน และสามารถทำให้ทุกข้อต่อภายในห่วงโซ่สามารถขับเคลื่อนการเปลี่ยนผ่านไปได้อย่างสอดคล้องกันทั้งซัพพลายเชน

ที่สำคัญ ภาครัฐบาลจำเป็นต้องเข้ามาเป็นแกนกลางสำคัญในการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนผ่านได้จริง เพราะหากมีการวาง นโยบาย ในการเปลี่ยนผ่านที่ชัดเจน จะนำมาซึ่งงบประมาณที่ใช้สำหรับการลงทุนและพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ

แต่หากรัฐบาลไม่เข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างถ่องแท้ และไม่มีนโยบายและงบประมาณเพื่อใช้ในการเปลี่ยนผ่านด้านความยั่งยืน จะกระทบทั้งต่อสังคม เศรษฐกิจ การส่งออก การลงทุน รวมทั้งไม่มีผู้เข้ามาลงทุนในประเทศ สุดท้ายประเทศไทยจะไม่สามารถขายสินค้าได้ และอาจต้องสูญเสียตลาดส่งออกต่างๆ ที่มีอยู่ไปในที่สุด เพราะไม่สามารถตอบคำถามสำคัญของตลาดได้ว่า ‘สินค้านี้มีคาร์บอนเท่าไหร่ ไม่ใช่ราคาเท่าไหร่’

The post เปลี่ยนผ่านสู่ตลาดสินค้า ‘คาร์บอนต่ำ’ โอกาสสินค้าเกษตรและอาหารของไทย appeared first on SD Thailand.

การเข้าถึงแหล่งทุน ปัจจัยสำคัญขับเคลื่อน ‘Green Transition’ เปลี่ยนผ่านสู่ ‘ธุรกิจคาร์บอนต่ำ’

Admin A — Wed, 04 Feb 2026 14:19:11 +0000

ปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อน Green Transition ของภาคธุรกิจ เพื่อเปลี่ยนผ่านสู่การเป็น ธุรกิจคาร์บอนต่ำ คือความสามารถในการเข้าถึงแหล่งทุน

ขณะที่หนึ่งนโยบายสำคัญของภาคการเงินประเทศไทย คือการสนับสนุนกลุ่มลูกค้าธุรกิจให้เพิ่มประสิทธิภาพในการลดคาร์บอน Decarbonization เพื่อเปลี่ยนผ่านการดำเนินธุรกิจจาก Less Brown ไปสู่ Green Economy

สำหรับธนาคาร ซีไอเอ็มบี ไทย (CIMB Thai) มีแนวทางสนับสนุนการขับเคลื่อน ความยั่งยืน ของกลุ่มลูกค้าธุรกิจผ่านกลยุทธ์ Sustainability360 ที่มีเป้าหมายช่วยลูกค้าธุรกิจเปลี่ยนผ่านสู่ความยั่งยืน แบบ One Stop Solutionsโดยเฉพาะด้านการลดคาร์บอนเพื่อสามารถรักษาศักยภาพการแข่งขันในยุคที่โลกมุ่งแก้ปัญหาสภาพอากาศ และมุ่งสู่เป้าหมาย Net Zero 2050

คุณเจสัน ลี ผู้บริหารฝ่ายความยั่งยืน ธนาคาร ซีไอเอ็มบี ไทย (CIMB Thai) กล่าวถึงเป้าหมายธนาคารที่นำร่องโฟกัสสนับสนุนการลดคาร์บอนใน 3 กลุ่มสำคัญที่มีการปล่อยคาร์บอนในระดับสูง หรือจัดเป็นกลุ่ม High Emissions ประกอบด้วย กลุ่มธุรกิจผลิตไฟฟ้า, น้ำมันและก๊าซ รวมทั้งการผลิตปูนซีเมนต์ ขณะที่ในปีใหม่นี้มีแผนแผนขยายเซ็กเตอร์เพิ่มเติมอีก1 กลุ่ม ซึ่งยังเน้นในกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่และจัดอยู่ในกลุ่ม High Emissions เช่นเดิม

การช่วยภาคธุรกิจลดคาร์บอนของ CIMB Thai จะเน้นที่ธุรกิจขนาดใหญ่เป็นหลัก เพื่อโฟกัสการลดคาร์บอนในขอบเขตที่เป็นสโคป 1 และ 2 เป็นสำคัญ แม้ว่าความเข้าใจในเรื่องของปริมาณคาร์บอนฟุตพรินท์ที่เกิดขึ้นภายในห่วงโซ่ธุรกิจ สัดส่วนการสร้างปริมาณคาร์บอนส่วนใหญ่มักจะเกิดจากสโคปที่ 3 หรือเกิดขึ้นภายในซัพพลายเชนของธุรกิจ โดยมีสัดส่วนเกินครึ่ง โดยในบางอุตสาหกรรมคาร์บอนในสโคป 3 อาจสูงไปจนถึง 80-90% เลยทีเดียว

ขณะที่มุมมองของ คุณเจสัน ลี มองว่า ในการขับเคลื่อนการลดคาร์บอนนั้น ธุรกิจทุกรายจะเริ่มจากการลดคาร์บอนภายในธุรกิจของตัวเองก่อน หรือเริ่มจากการลดในสโคป 1 และ 2 ขณะที่สโคป 3 จะเป็นตัวเลขที่นำมาบันทึกเพื่อจัดทำบัญชีคาร์บอนของภาคธุรกิจ แต่ในการขับเคลื่อนเพื่อลดปริมาณคาร์บอนฟุตพรินท์ในภาพรวมของประเทศ จะนับจากสโคป 1 และ 2 เท่านั้น แต่ไม่ได้นำสโคป 3 มาคำนวณด้วย เพราะจะเกิดการนับซ้ำในระบบ (Double Counting) และทำให้ปริมาณไม่ตรงกับความเป็นจริง

ทั้งนี้ เนื่องจากการปล่อยคาร์บอนที่แท้จริงจะเกิดขึ้นในช่วงสโคป 1 และ 2 เท่านั้น จากการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล และพลังงานไฟฟ้าเป็นหลัก โดยเฉพาะภาคธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีคาร์บอนฟุตพรินท์จากการใช้พลังงานและไฟฟ้าในปริมาณสูง หากสามารถลดการปลดปล่อย โดยเฉพาะการลดแบบ Removal ที่สามารถลดปริมาณการปล่อยได้ตั้งแต่ต้นทาง จะทำให้สามารถสร้างผลกระทบในการช่วยแก้ไขวิกฤตสภาพอากาศได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

“การคำนวณคาร์บอนฟุตพรินท์สโคป 3 จะมีบทบาทในการวิเคราะห์พอร์ตโฟลิโอองค์กรของภาคธุรกิจเป็นหลัก แต่ปริมาณในสโคป 1 และ 2 คือปริมาณคาร์บอนที่มีการปลดปล่อยออกมาจริงๆ และเป็นต้นเหตุสำคัญของวิกฤตสภาพอากาศ ดังนั้น การโฟกัสให้ธุรกิจขนาดใหญ่เปลี่ยนผ่านได้ จะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่สำคัญหากทุกธุรกิจให้ความสำคัญที่จะขับเคลื่อนแผนการลดคาร์บอนของตนเองอย่างจริงจัง ปริมาณคาร์บอนฟุตพรินท์ในสโคป 3 ก็จะลดน้อยลงได้อย่างอัตโนมัติ”

CIMB Thai มองว่า แนวทางการขับเคลื่อนที่ธนาคารวางนโยบายไว้นั้น นอกจากการช่วยภาคธุรกิจไทยให้สามารถเปลี่ยนผ่านเพื่อแข่งขันได้ ยังช่วยเพิ่มศักยภาพและเร่งสปีดประเทศไทยในการขับเคลื่อนสู่เป้าหมาย Net zero 2050 ได้เพิ่มมากขึ้นด้วย จากช่วงที่ผ่านมา ประสิทธิภาพในการลดคาร์บอนโดยภาพรวมของประเทศยังคงเป็นความท้าทายสำคัญที่ประเทศไทยกำลังเผชิญอยู่

The post การเข้าถึงแหล่งทุน ปัจจัยสำคัญขับเคลื่อน ‘Green Transition’ เปลี่ยนผ่านสู่ ‘ธุรกิจคาร์บอนต่ำ’ appeared first on SD Thailand.

เทรดคาร์บอน ‘โทเคน’ ไม่ได้ช่วย ลดโลกร้อน ?

Admin A — Wed, 04 Feb 2026 14:14:13 +0000

“เราต้องเริ่มมองการพัฒนาจากพื้นฐานก่อน มองที่การสนับสนุนโครงสร้างที่ช่วยให้เกิดการเปลี่ยนผ่านได้จริง ไม่ใช่มองข้ามขั้นไปที่เรื่องของการเทรดโดยไม่เชื่อมโยงกับพื้นฐาน เพราะไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นคนละเรื่อง กลายเป็นเพียงการพัฒนา ‘คาร์บอนคอยน์’ เพื่อมาใช้ในการเก็งกำไรเท่านั้น โดยไม่ได้ช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรให้โลกนี้ดีขึ้น”

มุมมองของ คุณปิติ ตัณฑเกษม ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ทีเอ็มบีธนชาติ หรือ TTB ที่มีต่อการนำเทคโนโลยี Tokenization หรือการแปลงมูลค่าสินทรัพย์ที่ได้จากกระบวนการลดก๊าซเรือนกระจก Decarbonization ให้อยู่ในรูปแบบ ‘โทเคนดิจิทัล’

ไม่ว่าจะเป็น คาร์บอนเครดิต , REC หรือใบรับรองการใช้ไฟฟ้าจาก พลังงานหมุนเวียน (Renewable Energy Certificate) รวมทั้งสิทธิ์ในการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Carbon Allowance) เพื่อสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอน และการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์

คุณปิติ กล่าวว่า ttb ยังไม่มีนโยบายเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ในแผน และมองว่ายังเร็วเกินไปที่จะพิจารณา รวมทั้งยังมองว่าเป็นคนละประเด็นกับการลงทุนเพื่อช่วยขับเคลื่อนการปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้ลดน้อยลง

“ประเด็นนี้เป็น 2 เรื่องที่ไม่ได้เชื่อมโยงกันเลย แต่อาจทำให้คนเข้าใจได้ว่า การเทรดคาร์บอนโทเคนจะช่วยลด โลกร้อน ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วกลับให้ผลที่ตรงข้ามกัน ยิ่งเทรดโลกยิ่งร้อน เพราะการเทรดต้องใช้พลังงานสูงมาก”

คุณปิติ ให้เหตุผลเพิ่มเติมว่า เราต้องเริ่มมองการพัฒนาจากพื้นฐานก่อน มองที่การสนับสนุนโครงสร้างที่ช่วยให้เกิดการเปลี่ยนผ่านได้จริง ไม่ใช่มองข้ามขั้นไปที่เรื่องของการเทรดโดยไม่เชื่อมโยงกับพื้นฐาน เพราะเป็นคนละเรื่อง ไม่อย่างนั้นจะเป็นเพียงการพัฒนา คาร์บอนคอยน์ เพื่อมาใช้ในการเก็งกำไรเท่านั้น โดยไม่ได้ช่วยเปลี่ยนอะไรให้โลกดีขึ้นเลย

“เราต้องมองเรื่องนี้ไปที่ ‘แก่น’ ไม่ใช่ ‘เปลือก’ เพราะหากไม่พิจารณาให้ดี แล้วมุ่งพัฒนาแค่เปลือกจะทำให้เกิดความสับสน หรืออาจจะเกิดความตื่นเต้นที่สามารถทำให้เรื่องนี้ให้สำเร็จได้ แต่ผลที่ได้กลับไม่สามารถแก้ปัญหา หรือเปลี่ยนแปลงอะไรที่แก่นได้เลย สิ่งสำคัญคือ การสร้างความเข้าใจ และผลักดันให้เกิดการลงทุนเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนผ่านและสร้างผลลัพธ์คือ การลดคาร์บอนฟุตพรินท์ได้จริง”

ประกอบกับหากมองที่ผลสัมฤทธิ์ในการระดมทุนเพื่อสนับสนุนการเปลี่ยนผ่าน เราก็มีระบบกลางที่มีหลักเกณฑ์ มีความน่าเชื่อถือ ผ่านการเทรดหุ้น ในรูปแบบ Centralize โดยการควบคุมของตลาดหลักทรัพย์ฯ ซึ่งมีประสิทธิภาพอยู่แล้ว จึงไม่เห็นด้วยนักกับการที่ต้อง Decentralize เพื่อต้องการบรรลุเป้าหมายในสิ่งเดียวกัน แถมยังต้องใช้พลังงานมากมายในการดำเนินการ รวมทั้งอาจไม่ได้มีส่วนช่วยให้เกิดการแก้ปัญหาได้จริง

ขณะที่สังคมเอง ก็อาจจะโฟกัสอยู่แค่การนำเสนอ ‘เปลือก’ ในหลากหลายรูปแบบ โดยไม่ได้หันกลับไปมองที่แก่นของเรื่องที่ถูกจุดอย่างแท้จริง

The post เทรดคาร์บอน ‘โทเคน’ ไม่ได้ช่วย ลดโลกร้อน ? appeared first on SD Thailand.

รู้หรือไม่ แค่กิน ก็สร้าง ‘คาร์บอนฟุตพรินท์’ ให้กับโลก

Admin A — Fri, 12 Dec 2025 06:47:27 +0000

รู้หรือไม่!! แค่การกิน ก็ส่งผลต่อ สภาพอากาศ เพราะทุกคำจากอาหาร ที่เรากิน ล้วนมาพร้อม ‘คาร์บอนฟุตพรินท์’ ให้โลก

‘การกิน’ กับ ‘โลกร้อน’ จึงเป็นสิ่งที่อยู่คู่กัน เนื่องจากในกระบวนการ ‘การผลิตอาหาร’ ทั้ง การเกษตร และ ปศุสัตว์ จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก ทั้งการใช้น้ำ และที่ดินเพื่อ เพาะปลูก หรือ เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งยังสร้างก๊าซมีเทน และกระทบต่อพื้นที่ป่าให้มีจำนวนลดลง

ทั้งนี้ 1 ใน 4 ของ ก๊าซเรือนกระจก ทั่วโลกมาจากอุตสาหกรรมอาหาร ตั้งแต่การผลิต การทำฟาร์ม การแปรรูป และการขนส่ง

ดังนั้น การกินในชีวิตประจำวันของ ผู้บริโภค จึงส่งผลต่อปัญหาสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง Climate Change อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะในทุกกระบวนการมีการปล่อยคาร์บอน Carbon Emissions อย่างต่อเนื่อง

ขณะเดียวกัน การเลือกชนิดของอาหารสำหรับการรับประทาน ก็มีส่วนช่วยลดผลกระทบได้อีกทางหนึ่ง เนื่องจาก ปริมาณ Carbon Emissions ของอาหารแต่ละประเภทที่ปลดปล่อยออกมานั้นแตกต่างกัน

Our World in Data ได้มีการจัดอันดับกลุ่มอาหารที่มีคาร์บอนฟุตพรินท์ต่ำ และสูง สำหรับเปรียบเทียบ Emissions ที่เกิดจากการผลิตอาหารแต่ละประเภท โดยการคำนวณตามปริมาณการสร้างคาร์บอนฟุตพรินท์ที่เกิดขึ้นจากการผลิตวัตถุดิบอาหารแต่ละประเภทในปริมาณ 1 กิโลกรัม

10 กลุ่มอาหาร คาร์บอนฟุตพรินท์สูง (High-Emission Foods) ประกอบด้วย

1. เนื้อวัว (จากฟาร์มโคเนื้อ) ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 99.48 กก.

2. ดาร์กช็อกโกแลต ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 46.65 กก.

3. เนื้อแกะ ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 39.72 กก.

4. เนื้อวัว (จากฟาร์มโคนม) ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 33.3 กก.

5. กาแฟ ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 28.53 กก.

6. กุ้ง (จากฟาร์ม) ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 26.87 กก.

7. ชีส ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 23.88 กก.

8. ปลา (จากฟาร์ม) ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 13.63 กก.

9. เนื้อหมู ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 12.31 กก.

10. เนื้อไก่ (กลุ่มสัตว์ปีก) ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 9.87 กก.

5 กลุ่มอาหาร คาร์บอนฟุตพรินท์ต่ำ (Low-Emission Foods) ประกอบด้วย

1. ผลไม้ตระกูลส้ม ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 0.39 กก.

2. แอปเปิ้ล / พืชหัวใต้ดิน / ถั่วเปลือกแข็ง ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 0.43 กก.

3. มันฝรั่ง ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 0.46 กก.

4. หัวหอมและต้นหอม ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 0.5 กก.

5. ผักตระกูลกะหล่ำ ปล่อยคาร์บอนฟุตพรินท์ 0.51 กก.

The post รู้หรือไม่ แค่กิน ก็สร้าง ‘คาร์บอนฟุตพรินท์’ ให้กับโลก appeared first on SD Thailand.

Checklist กิจกรรมทำโลกร้อน ใน 1 วัน แต่ละคนสร้าง ‘Carbon Footprint’ มากแค่ไหน ?

Admin A — Sun, 14 Sep 2025 15:53:09 +0000

คาร์บอนฟุตพริ้นท์ ‘Carbon Footprint’ ไม่ได้เกิดจากการปลดปล่อย Carbon Emission ที่มาจากแค่ภาคอุตสาหกรรม ธุรกิจ หรือเกษตร เท่านั้น แต่ ไลฟ์สไตล์ ในชีวิตประจำวันของเราก็สร้าง ‘คาร์บอนฟุตพริ้นท์รายบุคคล’ ได้ด้วยเช่นกัน

โดยพบค่าเฉลี่ยการสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์รายบุคคลทั่วโลก ในปี 2019 อยู่ที่ 6.9 ตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (TCO2e ) ต่อคนต่อปี

ส่วนในประเทศไทย ยังมีการปลดปล่อยที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยโลก โดยมีค่าเฉลี่ย Emission รายบุคคลอยู่ที่ 4.2 TCO2e หรือมีคาร์บอนฟุตพริ้นท์ที่เกิดจากการใช้ชีวิตประจำวันของคนไทยรวมกว่า 273 ล้าน TCO2e จากจำนวนคนไทยราว 65 ล้านคน

แล้ว รู้หรือไม่ แต่ละกิจกรรมที่เราทำในแต่ละวันนั้น จะสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ได้มากแค่ไหน ไปลอง Checklist กันดู

อาบน้ำ – แปรงฟัน

– ถ้าอาบน้ำด้วยฝักบัว จะใช้น้ำเฉลี่ยไม่เกิน 20 ลิตรต่อครั้ง
– หากล้างหน้าแบบเปิดน้ำทิ้งไปด้วย จะใช้น้ำถึง 18 ลิตรต่อครั้ง และหากทำต่อเนื่อง 1 ปี จะสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ถึง 5.2 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (KgCO2e)
– การแปรงฟันแบบมีแก้วใส่น้ำ ใช้น้ำ 0.51 ลิตรต่อครั้ง แต่หากเปิดน้ำไหลทิ้ง จะสิ้นเปลืองน้ำถึง 9 ลิตรต่อนาที
– หากมีการปล่อยน้ำทิ้งตอนแปรงฟัน วันละ 4 นาที นาน 1 ปี จะสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 10.4 KgCO2e

การผลิตอาหาร ในปริมาณ 1 กิโลกรัม

– เนื้อวัว 1 กิโลกรัม สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 60 KgCO2e
– เนื้อหมู 1 กิโลกรัม สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 7 KgCO2e
– เนื้อไก่ 1 กิโลกรัม สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 6 KgCO2e
– ข้าว 1 กิโลกรัม สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 2.7 KgCO2e
– ถั่ว 1 กิโลกรัม สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 1 KgCO2e
– ชีสเบอร์เกอร์เนื้อ 1 ชิ้น มีคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 3.20 KgCO2e ส่วนซีซาร์สลัด มีเพียง 0.43 kgCO2e
– หากมีการสร้างขยะเศษอาหาร Foodwaste 10 กิโลกรัม จะสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ถึง 25.3 KgCO2e

การเดินทาง

การเดินทางโดยเครื่องบิน
– เที่ยวบินภายในประเทศ ไป-กลับ 1,000 กิโลเมตร จำนวน 6 ครั้งต่อปี สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 1.0398 TCO2e
– เดินทางในทวีปเอเชีย ไป-กลับ ไม่เกิน 10,000 กิโลเมตร จำนวน 2 ครั้งต่อปี สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 1.8046 TCO2e
– เดินทางไปยุโรป ไป-กลับ ไม่เกิน 18,000 กิโลเมตร 1 ครั้งต่อปี สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 2.0053 TCO2e
– การขับรถยนต์ส่วนตัว วันละ 50 กิโลเมตร สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 1.2256 TCO2e
– ขี่รถมอเตอร์ไซค์ วันละ 50 กิโลเมตร สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 0.4755 TCO2e
– ใช้รถโดยสารประจำทาง วันละ 50 กิโลเมตร สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 0.2568 TCO2e

เครื่องใช้ไฟฟ้า

– การใช้เครื่องใช้ไฟฟ้า 1,000 kWh สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 499.9 KgCO2e
– พัดลมตั้งพื้น กำลังไฟ 45-75 วัตต์ หากเปิดวันละ 8 ชั่วโมง สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 0.18-0.30 KgCO2e
– แอร์ ใช้กำลังไฟ 680-3,300 วัตต์ สร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 2.72-13.20 KgCO2e และหากเปิดแอร์ทุกวัน ภายใน 1 ปี จะสร้างคาร์บอนฟุตพริ้นท์ 4.818 TCO2e

The post Checklist กิจกรรมทำโลกร้อน ใน 1 วัน แต่ละคนสร้าง ‘Carbon Footprint’ มากแค่ไหน ? appeared first on SD Thailand.