Best Practice จาก 2 องค์กรชั้นนำระดับประเทศ ที่มี​โมเดลขับเคลื่อน Positive Impact ​ผ่านการดำเนินธุรกิจ มาร่วม​แชร์องค์ความรู้  มุมมอง และวิธีการขับเคลื่อน​ เพื่อสามารถนำไปปรับใช้อย่างเหมาะสมกับแต่ละองค์กร โดย คุณอนาวิน ตั้งพงศ์ไพบูลย์ ผู้บริหารสายงานกลยุทธ์และความยั่งยืน Central Group และ คุณชาตยา สุพรรณพงศ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร Food Passion

‘เซ็นทรัล ทำ’  ขับเคลื่อนด้วย CSV

คุณอนาวิน ตั้งพงศ์ไพบูลย์  ฉายภาพการขับเคลื่อนความยั่งยืนของกลุ่มเซ็นทรัล ที่ประกอบด้วยธุรกิจหลากหลาย Business Model ภายใต้โครงการที่ชื่อว่า ‘เซ็นทรัล ทำ’ เพื่อสะท้อนความมุ่งมั่นและเป้าหมายร่วมกัน ภายใต้แก่นในการขับเคลื่อนคือ การสร้างคุณค่าร่วมกัน หรือ Creating Shared Values (CSV)  โดยมีเป้าหมายในการตอบโจทย์ความต้องการทางสังคม ผ่านความเชี่ยวชาญหรือศักยภาพขององค์กร เพื่อสามารถสร้างให้เกิดคุณค่าได้อย่างสูงสุด พร้อมนำมาซึ่งโอกาสทางธุรกิจให้แก่องค์กรเพื่อสร้างการเติบโตได้อย่างยั่งยืน โดยปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนคือความร่วมมือ เพื่อสร้าง  Meningful ภายใต้แนวทาง ‘ทำด้วยกัน ทำด้วยใจ’ 

การขับเคลื่อนของกลุ่มเซ็นทรัล มีปัจจัยสำคัญที่ต้องคำนึงถึง​ 6 มิติ ทั้งในมิติ​ Social ได้แก่ Community (ชุมชน), Inclusive (ลดความเหลื่อมล้ำ)​ และ Talent (การดูแลพนักงาน) รวมทั้งในมิติสิ่งแวดล้อม ซึ่งกลายมาเป็นโจทย์สำคัญของโลกในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็น Circularity (เศรษฐกิจหมุนเวียน), Climate (สภาพอากาศ) และ Nature (ธรรมชาติ) โดยบูรณาการให้แต่ละมิติผสานเป็นเนื้อเดียวไปกับการทำธุรกิจ และให้กลายเป็นสิ่งปกติที่พนักงานทุกคนในองค์กรจะสามารถขับเคลื่อนเรื่องของความยั่งยืนได้แบบเรียบง่ายได้ในทุกวัน ​โดยไม่สร้างภาระที่เพิ่มมากขึ้นให้กับองค์กร

“เซ็นทรัลทำ ขับเคลื่อนโดยมีชุมชนเป็นศูนย์กลาง ​ตาม Purpose ​ธุรกิจในการเป็นศูนย์กลางการใช้ชีวิต ผ่านเครือข่ายที่มีกระจายอยู่ทั่วประเทศ เพื่อเข้าใจความต้องการในแต่ละชุมชน รวมทั้งสามารถมีแนวร่วมในพื้นที่เพื่อสร้างให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและสร้างผลลัพธ์ได้จริง”

ทั้งนี้ มีโครงการต้นแบบอย่าง ‘ชุมชนแม่ทา‘ ที่เริ่มขับเคลื่อนมาตั้งแต่ปี 2015 จากการโครงการปลูกผักออแกนิกส์ในพื้นที่ โดยทางกลุ่มเซ็นทรัล เข้าไปช่วยรองรับในเรื่องของตลาดผ่านแพลตฟอร์มจริงใจมาร์เก็ต ในท็อปส์ พร้อมทั้งช่วยการพัฒนาองค์ความรู้ในการปลูกผัก การสร้างเครือข่ายเกษตรกร พัฒนาซัพพลายเชนให้ตอบโจทย์ภาคธุรกิจมากขึ้น ทำให้ได้ทั้งผลผลิตที่มีคุณภาพ และเพิ่มศักยภาพทั้งผลผลิตและการจัดส่ง รวมทั้งสามารถขยายไปสู่พืชผักที่หลากหลายประเภทได้มากขึ้น ​พร้อมทั้งการพัฒนาต่อยอดไปสู่การแปรรูปผลิตภัณฑ์ที่ขยายตลาดได้กว้างมากขึ้น​ ​รวมไปถึงการต่อยอดรายได้มากกว่าแค่ผลิตภัณฑ์มาสู่การดึงคนเข้ามาดูงานในพื้นที่ผ่านการจัดตั้งศูนย์เรียนรู้

ปัจจุบันชุมชนแม่ทา สามารถขยายผลมาสู่การสร้างธุรกิจท่องเที่ยวยั่งยืน เพื่อให้ผู้คนสามารถเข้ามาสัมผัส ‘วิถีชีวิตชุมชนยั่งยืน’  ช่วย​​​เพิ่มอาชีพและรายได้ให้ผู้คนในชุมชนมากขึ้น ​จากเดิมที่อยู่ในภาคเกษตรจากผักออแกนิกส์ มาสู่ภาค​บริการ เช่น การทำโฮมสเตย์ การทำ​อาหาร และกิจกรรมภายในท้องถิ่น รวมทั้งการสร้างผู้นำรุ่นใหม่ภายในชุมชน พร้อมขยายการดำเนินงานจากชุมชน ไปสู่วัดและโรงเรียน เพื่อกระจายการขับเคลื่อนสู่วงกว้างและช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คน​ได้เพิ่มมากขึ้น  สิ่งที่เกิดขึ้นจึง​ไม่เพียงช่วยให้เศรษฐกิจของชุมชนและพื้นที่ดีขึ้นเท่านั้น แต่ยังช่วยยกระดับให้เศรษฐกิจของทั้งจังหวัดสามารถเติบโตขึ้นอย่างยั่งยืนได้ด้วยเช่นเดียวกัน

“การที่ภาคธุรกิจจะขับเคลื่อนกลยุทธ์ด้านความยั่งยืน ต้องดูทั้ง Inside-Out และ Outside-In ต้องดูว่าธุรกิจของเราสามารถสร้างอิมแพ็คอะไรออกไปให้แก่สังคมหรือสิ่งแวดล้อมได้บ้าง รวมทั้งสามารถสร้างอะไรกลับมาสู่องค์กรได้บ้าง มีปัจจัยใดบ้างที่สามารถสร้างให้เกิด Value ร่วมกันได้ ซึ่งต้องเป็น Value ที่มีความหมาย (Meaningful)  มีความเชื่อมโยง​เกี่ยวข้อง​ (Relevant) หรือตอบโจทย์ความมุ่งหมาย ( Purpose) เพื่อช่วยขับเคลื่อนให้องค์กรเดินหน้าได้อย่างยั่งยืนในที่สุด“​

‘​ศูนย์การเรียนฟู้ดแพชชั่น’  มุ่งสร้าง​ความเท่าเทียม

ด้าน คุณชาตยา สุพรรณพงศ์  แห่ง Food Passion ​ที่ประสบความสำเร็จทั้งการสร้างแบรนด์ธุรกิจอาหารอย่าง ​บาร์บีคิวพลาซ่า ฌานา และเรดซัน รวมทั้งยังเป็นผู้นำในการปั้นมาสคอตเพื่อเชื่อมโยงแบรนด์และผู้บริโภคอย่าง ‘บาร์บีก้อน’ ​จนเป็นอีกหนึ่งภาพจำของแบรนด์ได้สำเร็จ

คุณชาตยา ​​กล่าวถึง Purpose ของฟู้ดแพชชั่น ที่มุ่งดูแลโลกและผู้คนในโลกใบนี้ให้มีความสุขอย่างยั่งยืน ผ่านอาหารที่ดีต่อสุขภาพ และการจัดการวงจรอย่างสมดุลด้วยการขับเคลื่อน Data และ Innovation  ขณะที่มิติการขับเคลื่อนธุรกิจ ​ต้องมีความ​สามารถในการสร้างกำไร เพื่อ​เติบโตอย่างยั่งยืน​​ตามหลักการ Tripple Bottom Line เพื่อสร้างความสมดุลทั้งการเติบโตทางธุรกิจ ควบคู่ไปกับการดูแลผู้คนในสังคม รวมทั้งสิ่งแวดล้อม​ด้วย

​โครงการของฟู้ดแพชชั่น ที่​สามารถสร้าง​ Real Impact คือ ศูนย์การเรียนฟู้ดแพชชั่น ภายใต้ความร่วมมือกับกระทรวงศึกษาธิการ และถือเป็นสถานประกอบการรายเดียว ที่สามารถออกวุฒิการศึกษาระดับ ปวช. และ ปวส. ด้านธุรกิจค้าปลีก ธุรกิจร้านอาหาร และธุรกิจการตลาด ที่มีการรับรองอย่างถูกต้อง เพื่อช่วยลดความเหลื่อมล้ำด้านการศึกษา พร้อมช่วยพัฒนาทักษะด้านธุรกิจพร้อมเพิ่มวุฒิการศึกษาให้คนในองค์กร ขณะเดียวกันยังช่วยลดความเสี่ยงด้านทรัพยากรบุคคลขององค์กรในอนาคตได้ด้วย

“ในฐานะที่เราทำธุรกิจอาหาร  ต้องมีการขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีความต้องการกำลังคนเพื่อรองรับการเติบโตในอนาคต ประกอบกับพนักงานบางส่วน​มีความจำเป็นต้องทำงาน จึงขาดโอกาสทางการศึกษา ​บริษัทจึงมีโครงการทุนสานฝัน เพื่อเพิ่มโอกาสทางการศึกษาให้พนักงาน ก่อนจะขยายผลไปสู่กลุ่มผู้ขาดโอกาสในต่างจังหวัดเพื่อสมัครเรียนผ่านศูนย์การเรียนฟู้ดแพชชั่น ที่ช่วยแบ่งเบาทั้งภาระด้านการศึกษารวมทั้งมีรายได้จากการทำงานไปพร้อมกันได้ด้วย ขณะที่ธุรกิจก็สามารถเติมคนที่มีศักยภาพเข้ามาในธุรกิจ จากการมีศูนย์การเรียนที่ฝึกสกิลที่จำเป็นสำหรับภาคธุรกิจโดยเฉพาะ”

ปัจจุบัน ศูนย์การเรียนฟู้ดแพชชั่น มีนักเรียนรวมเกือบ 1 พันคน ทั้งในระดับ ปวช. และ ปวส. ขณะเดียวกันยังมีโครงการส่งต่อไปสู่ระดับอุดมศึกษา ทำให้โครงการนี้ ​​มีส่วนช่วยรักษา Employee Engagement ที่ดีให้บริษัท โดยเฉพาะอัตราการลาออกที่อยู่ในระดับต่ำ เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยในธุรกิจอาหารที่ถือว่าสูงมากด้วยค่าเฉลี่ย 150% ต่อปี  ทำให้ธุรกิจมีความสามารถในการรักษา Talent  รวมทั้ง​​​รักษาความเชี่ยวชาญ และ​คุณภาพการให้บริการได้ตามมาตรฐานไว้ได้อย่างต่อเนื่อง โดยทางโรงเรียนตั้งเป้าหมายพัฒนาคนผ่านโรงเรียนได้ไม่ต่ำกว่า 3 หมื่นคน

อย่างไรก็ตาม การบริหารและพัฒนาคนเป็นเรื่องที่ต้องใช้ทรัพยากรและเวลาในการขับเคลื่อนค่อนข้างมาก รวมทั้งการเร่งสร้างความเชื่อมั่น ทั้งจากพันธมิตรในภาคการศึกษาด้านมาตรฐานการเรียนการสอน ไปจนถึงกลุ่มเด็กและผู้ปกครอง ที่จะไว้วางใจให้บริษัททำหน้าที่ดูแลบุตรหลานของตัวเอง แต่ปัจจุบันมีจำนวนนักเรียนเข้ามาในศูนย์การเรียนฯ อย่างต่อเนื่อง ทำให้องค์กรสามารถผสมผสานบทบาททั้งการเป็นบริษัทที่้ต้องทำธุรกิจและโรงเรียนที่เข้ามาช่วยสร้างความเท่าเทียมและลดความเหลื่อมล้ำด้านการศึกษาในสังคม รวมทั้งสร้างวัฒนธรรม​ที่ผสมผสานทั้งความเป็นมืออาชีพและครอบครัวไว้ได้อย่างลงตัว

“เรามีความเชื่อในการขับเคลื่อนความยั่งยืนระยะยาว ภายใต้แนวทาง Small But Meaningful ทำในสิ่งเล็กๆ แต่มีความหมาย เพราะการขับเคลื่อนธุรกิจมีหลายภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ดังนั้น การจะขับเคลื่อนความยั่งยืนได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงต้องเริ่มจากเรื่องง่ายๆ ที่ทุกคนทำได้ หรือเริ่มต้นจากสิ่งที่ทุกคนต้องทำอยู่แล้ว เพื่อไม่เป็นการเข้าไปเพิ่มงานจนทำให้ไม่เกิดการขับเคลื่อนได้อย่างต่อเนื่อง เพราะความยั่งยืนในวันนี้ไม่ใช่แค่ทางเลือก แต่คือทางรอด เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องทำ และต้องผสมผสานไปกับการทำธุรกิจได้ในทุกๆ วัน เพื่อลดการเผชิญความเสี่ยงต่างๆ ที่อยู่รอบด้าน ทั้งเรื่องสภาพอากาศ  หรือผลกระทบเชิงธุรกิจจากการตั้งเงื่อนไขต่างๆ ภายในตลาด ซึ่งหากไม่ปรับตัว ธุรกิจก็ไม่สามารถเติบโตต่อได้ในอนาคต”​​

The post Best Practice : ‘เซ็นทรัล กรุ้ป & ฟู้ดแพชชั่น’​ ชูโมเดลสร้าง​ Real Impact​ ธุรกิจต้องเติบโตด้วย Value และ Meaningful appeared first on SD Thailand.

ผ่านการบรรยายหัวข้อ  ‘SUSTAINABLE WELL-BEING & HIGH PERFORMANCE FOR WORKPLACE (or corporate) SUSTAINABILITY’ โดย รศ.​ดร.สุภรักษ์ สุริยันเกียรติแก้ว ผู้ช่วยคณบดีหน่วยธุรกิจและสังคมสัมพันธ์ วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล  ที่มองว่า การส่งเสริมสุขภาวะที่ดี หรือ  Well-being ภายในองค์กร ไม่เพียงสามารถยกระดับ​ศักยภาพ และเพิ่มความสามารถในการแข่งขันให้กับแต่ละองค์กรเท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างความแข็งแรงให้สังคม รวมท้ังช่วยยกระดับ Productivity ระดับชาติได้​ด้วย

ทั้งนี้ การขับเคลื่อนการเติบโตทางเศรษฐกิจ จำเป็นต้องมองในมิติ Social ควบคู่ไปกับมิติทางเศรษฐกิจด้วย โดยเฉพาะการพัฒนาศักยภาพของคน ซึ่งถือเป็นพื้นฐานสำคัญของทุกการพัฒนา โดยเฉพาะโครงสร้างประชากรไทยที่เข้าสู่ Aging Society หรือสังคมสูงอายุ จากสัดส่วนประชากรที่​อายุมากกว่า 60 ปี ขึ้นไป เพิ่มเป็น 20% หรือราว 1 ใน 5  และจะยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นในอนาคต​

ส่วน 71% หรือราว 40 ล้านคน ที่ยังอยู่ในวัยทำงาน จะเป็นกลุ่มหลักที่ต้องแบกรับความรับผิดชอบ ขณะที่โครงสร้างแรงงานกำลังเปลี่ยน จากการเติบโตของ Aging Society ทำให้จำเป็นต้อง​สร้างการเปลี่ยนผ่านไปสู่การมีสังคมสูงวัยที่แข็งแรง เพื่อสามารถกลับเข้าสู่ระบบแรงงานได้อีกครั้ง  ผ่าน​การส่งเสริม​ Well-being ที่กำลังได้รับความสนใจในระดับโลก และจะเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างให้เกิดสุขภาวะที่ดีของคนไทย โดยเฉพาะในวัยแรงงานได้อย่างยั่งยืน เพื่อเปลี่ยนจากการเป็นสังคมผู้สูงอายุ สู่การเป็นสังคมแห่ง Productive & Aging Well Society 

อย่างไรก็ตาม ​​ข้อมูลวิจัยสุขภาพของคนไทย (Thai Health ) โดยสถาบันวิจัยประชากรและสังคม (IPSR) มหาวิทยาลัยมหิดล พบข้อมูลน่าสนใจเกี่ยวกับปัญหาด้าน​ Well-being ของประชากรไทยในวัยแรงงาน โดยพบว่ามากกว่า 50% หรือราว 20 ล้านคน มีปัญหาด้าน​การเจ็บป่วยในกลุ่มโรค NCDs หรือกลุ่มโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง​ เช่น เบาหวาน ความดัน หัวใจ  หลอดเลือด หรือโรคอ้วน ขณะเดียวกัน ยังมีสัดส่วนมากถึง  65% ที่มีปัญหาเรื่องสุขภาวะทางด้านจิตใจ (Mental Well-being)  โดยเฉพาะเรื่องของความเครียด ทั้งจากปัญหาเศรษฐกิจ สังคม หรือภาระทางครอบครัว

“ข้อมูลพบว่า 50% ของแรงงานไทยมีปัญหา​ Physical Well-being หรือโรคทางกาย ขณะที่ 65% มีปัญหาทางใจ และเป็นค่าเฉลี่ยที่สูงมากกว่าค่าเฉลี่ยของโลก สะท้อนว่า ประเทศไทยกำลังมีการเจ็บป่วย มีสุขภาวะที่ไม่ดี และเมื่อ Workforce ไม่แข็งแรง ก็จะเพิ่มทั้งต้นทุนในการบริหารจัดการ รวม​ถึง​สูญเสียโอกาสในการเพิ่มประสิทธิภาพ​ ขณะที่ในองค์การหากพนักงาน​เจ็บป่วย และต้อง​ขาด ลา มาสาย บ่อยๆ ก็กระทบต่อ Performance องค์กรเช่นเดียวกัน โดยพบว่าประเทศไทยมี Loss จากการเจ็บป่วย ขาด ลา ของพนักงานรวมทั้งปีราว 73 วัน ซึ่งยังไม่ร่วมวันหยุดประจำปี​  ซึ่งเป็นอัตราที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยโลกถึง  40% และยังส่งผลให้ Performance ในการทำงานลดลงถึง 22%  ขณะที่ต้องเพิ่มค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาอีกราว 2แสนบาทต่อคนต่อปี สิ่งที่เกิดขึ้นสะท้อนถึงผลลัพธ์และความสัมพันธ์ระหว่าง Well-being และ Performance ภายในองค์กรได้เป็นอย่างดี รวมถึงยังกระทบให้มีต้นทุน​​การดำเนินงานที่เพิ่มมากขึ้นด้วย เพราะพนักงาน หรือทรัพยากรบุคคลคือต้นทุนสำคัญที่สุดของทุกบริษัท”   

นอกจากนี้ ยังพบความต้องการที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในระดับโลก และเติบโตเป็นอีกหนึ่ง Global Workplace Trend ในเรื่องของความต้องการสมดุลระหว่าง Well Being และ High Performance ขององค์กร ซึ่งสอดคล้องกับ UN SDG ข้อ 3 เรื่องของการส่งเสริมการมีสุขภาพและความเป็นอยู่ที่​ดี ผ่านเทรนด์ Sustainable Well-being & High Performance  โดยเฉพาะในกลุ่มคนทำงานที่มีภาวะทั้ง Burnout หรือ  Brownout  ไม่ว่าจะเป็นการหมดไฟในการทำงาน รู้สึกเบื่อหรือเหนื่อยหน่ายต่อองค์กร จนมีอาการ Monday Morning Sickness หรือหดหู่ ซึมเศร้าไม่อยากไปทำงาน ทำให้ขาดการมีปฏิสัมพันธ์และอยากลาออกในที่สุด ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้น นับเป็นอีกหนึ่งสัญญาณเตือนว่า​องค์กรจำเป็นเข้าไปดูแลการสร้างสมดุลในเรื่องของ Well-being ให้กับพนักงานอย่างเร่งด่วน

“แรงงานไทยครึ่งหนึ่ง หรือ 50% มองว่า ความสบายใจ หรือ Mental Well-being ส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพในการทำงาน ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยในภูมิภาคเอเชียที่อยู่ในระดับ 45% รวมทั้งสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการทำงานส่งผลให้ศักยภาพทำงานลดลง 10-60% สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสาเหตุให้องค์กรสูญเสียโอกาสด้านศักยภาพในการทำงาน  องค์กรจึงต้องหันมาให้ความสำคัญในการสร้าง Holistic Well-beingในที่ทำงาน เพื่อสร้างสมดุลทั้งการดูแลด้านร่างกาย จิตใจ สังคม สิ่งแวดล้อม รวมทั้งปัญญาให้แก่พนักงาน รวมทั้งการสร้าง Ecosystem ให้เป็นระบบที่เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน หรือ Supportive Workplace Environment รวมทั้งการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่แข็งแรง รวมไปถึงการมีเครื่องมือภายในองค์กร เพื่อวัดระดับหรือสร้างให้เกิด Well -being เพื่อส่งเสริมการดูแลบุคลากรและช่วยขับเคลื่อนให้องค์กรเติบโตได้อย่างยั่งยืน” 

The post สัญญาณเตือน ‘สุขภาวะแรงงานไทย’ 50% ป่วยกาย , 65% ป่วยใจ สูงกว่าค่าเฉลี่ยโลก ต้องเร่งสร้าง Well-being ก่อนฉุดศักยภาพองค์ก​ร appeared first on SD Thailand.

โดยได้มาร่วมแชร์มุมมองผ่านหัวข้อ ‘What is Next for the Sustainable Growth‘  เพื่อสะท้อนแนวคิด​การขับเคลื่อนการเติบโตอย่างยั่งยืน​​ในระบบ​เศรษฐกิจ ที่ไม่เพียงสร้าง Profit แต่ต้องสามารถผนวก People และ Planet ให้สามารถเติบโตไปพร้อมกันได้ด้วย

คุณอาร์ม มองปัญหาที่ผ่านมา เหมือนการตั้งสมการที่ผิด เพราะการขับเคลื่อนการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ผ่านมา ตั้งแต่ช่วงปี 1800 -2000 เป็นต้นมา มุ่งโฟกัสเพียงการสร้าง กำไร  (Profit) ให้ได้มากที่สุด โดยไม่ได้คำนึงถึง คน (People) และ สิ่งแวดล้อม ( Planet)​ ไว้ในสมการเดียวกัน

ขณะที่ผลที่ตามมา และเห็นได้ชัดเจนหลังจากปี​ 2000  เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน ที่สภาพเศรษฐกิจก็ไม่ได้เติบโตตามที่หวัง ​พร้อมทั้งยังสร้างผลกระทบทั้งต่อผู้คน สังคม และสิ่งแวดล้อม เป็นห่วงโซ่ตามมาอีกด้วย

“การขับเคลื่อนเศรษฐกิจแบบที่ผ่านมา ไม่เพียงไม่ช่วย​​ให้ GDP หรือเศรษฐกิจเติบโต แถมยังทำให้ต้นทุนในการดำรงชีวิตสูงขึ้นกว่าเดิม ศักยภาพหรือ Productivity ของคนทำงานก็ลดลงด้วย โดยปัจจุบันพบว่า คนทำงาน 1 คน สร้างการเติบโตให้ GDP ในช่วง 10 ปีนี้ น้อยลงกว่าเดิม 1.5% ขณะที่รายได้หรือเงินเดือนต่อคนลดลง 0.8% ซึ่งส่วนต่าง 0.7% เป็นภาคเอกชนที่ต้องแบกรับไว้ เพราะไม่สามารถปรับลดค่าจ้างตาม Productivity ที่ลดลงได้ รวมทั้งค่าครองชีพ และเงินเฟ้อก็สูงขึ้น ส่งผลให้เงินในกระเป๋าทุกคนน้อยลง กลายเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่หลายธุรกิจไม่สามารถอยู่รอดและไปต่อได้ จึง​อยู่ในสถานการณ์ ตายแล้ว ตายอยู่ ตายต่อ เนื่องจากไม่สามารถ​แบกรับสถานการณ์เช่นนี้ได้ไหว”

สร้างบาลานซ์ Economy + Sustainability 

อีกหนึ่งปัญหาสำคัญของการขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจแบบที่ผ่านมา คือ เกิดภาวะ ‘รวยกระจุก จนกระจาย’ เพราะเมื่อสโคปภาพการเติบโตของ GDP ในช่วง 4-5 ปีย้อนหลัง จะเห็นว่า เศรษฐกิจที่เติบโตทุกวันนี้มาจากคนเพียง 25% จากเดิมที่มีบทบาทมากเกือบครึ่งที่ 45%

ขณะที่ตอนนี้การเติบโตส่วนใหญ่ถึงกว่า 40% มาจากกลุ่มเทคโนโลยีที่เรียกว่า Total Factor Productivity หรือ​เทคโนโลยีที่มีบทบาทในการช่วยผลักดันการเติบโต โดยเฉพาะ AI ที่สามารถสร้างให้ธุรกิจเกิดความแตกต่าง จึงช่วยเพิ่ม Productivity และแนวโน้มจะเกิดช่องว่างระหว่างคนและเทคโนโลยีเพิ่มมากขึ้น

เมื่อคนเริ่มมีบทบาทในห่วงโซ่ของการผลิตน้อยลง ก็จะเป็นเหตุผลให้เกิดการลดการจ้างแรงงานคน​ กระทบต่อ​รายได้ที่ลดลง แต่รายได้ส่วนใหญ่จะไปกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มผู้ที่เป็นเจ้าของเทคโนโลยีแทน

นอกจากมีบทบาทขับเคลื่อนเศรษฐกิจ​น้อยลง ในทางกลับกัน ยังเกิดภาวะการบริโภคมากขึ้น หรือ Overconsumption โดยพบว่าการบริโภครวมของประชากรทั้งโลกกว่า 8 พันล้านคนในปัจจุบัน มีการใช้ทรัพยากรต่างๆ ไปมากกว่าที่มีอยู่ถึง 1.75 เท่า ทำให้โลกของคนในรุ่นถัดไปจะสั้นลง โดยคาดว่าผลกระทบที่เกิดขึ้นนี้ จะทำให้โลกขาดแคลนน้ำสะอาดใช้ ภายในปี 2030 และกระทบต่อ​ระบบความมั่นคงทางอาหาร ในปี 2050 รวมทั้งสภาพอากาศที่จะแปรปรวนและรุนแรง จนกระทบต่อการใช้ชีวิต

“โลกล้มเหลวต่อความพยายามลดอุณหภูมิโลกไม่ให้เกิน 1.5 องศาเซลเซียส ไปแล้ว จากนี้ทำได้ดีที่สุดคือ การรักษาระดับไว้ที่  Best Case ราว 1.8 องศาเซลเซียส และ Worst Case ต้องไม่เกิน  2.6 องศาเซลเซียส สะท้อนได้ว่า สิ่งที่โลกเดินมาตลอดนั้นไม่ใช่วิถีทางที่ถูกต้อง และขาดความสามารถในการพัฒนา New Growth หรือนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อเพิ่มศักยภาพในการสร้างการเติบโต โดยตลอดกว่า 2 ศตวรรษที่ผ่านมา ตั้งแต่ปี 1820 ถึงปัจจุบัน มูลค่าทางเศรษฐกิจเติบโตเป็นร้อยเท่าจาก 1.2 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ (USD) เป็น 105 ล้านล้าน USD แต่โตมาจากเม็ดเงินลงทุนที่สูงถึง 307 ล้านล้าน USD เท่ากับว่า เราต้องใส่เงินถึง 3 บาท เพื่อให้มีรายได้ 1 บาท ส่งผลให้เกิดปัญหาหนี้สินที่ทุกคนต้องแบกรับอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้” 

คุณอาร์ม ชี้ให้เห็นปัญหาเพิ่มเติมว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่โลกไม่มีเงิน แต่เงินอยู่ที่ภาคเอกชน ขณะที่ภาครัฐหรือผู้กำหนดนโยบายไม่สามารถหาวิธีนำเงินเหล่านี้ออกมาใช้ได้ โดยทุกประเทศทั่วโลก เงินของภาคเอกชน หรือ Private Wealth จะมีมูลค่ามากกว่างบประมาณจากภาครัฐหลายเท่าตัว แม้แต่ประเทศไทยเองที่มีสัดส่วนต่างกันเกือบ 4 เท่า

ดังนั้น วิธีแก้จำเป็นต้องปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ เพื่อให้คนที่มีศักยภาพ โดยเฉพาะภาคเอกชน เข้ามาอยู่ในระบบ​ของการขับเคลื่อนการเติบโตของเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน และ​​ผนวกการขับเคลื่อน Economy ​​โดยภาคเอกชน ที่มุ่งเน้นสร้างเศรษฐกิจให้เติบโต เข้ากับเรื่องของ Sustainability ที่ขับเคลื่อนโดยภาครัฐ

เพื่อก้าวข้ามโมเดลการเติบโตเก่าๆ ที่เน้นแต่เศรษฐกิจเติบโต แต่คนและสิ่งแวดล้อมแย่ลง แม้ว่าอาจจะต้องทำให้ช้าลงบ้าง อ้อมไปบ้าง แต่จะเป็นการสร้างการเติบโตที่สามารถพาให้ทั้ง Human Capital และ Nature Capital เติบโตไปพร้อมกันด้วย

ทั้งนี้ โมเดลที่เชื่อว่าจะเป็นโซลูชัน ในการแก้ปัญหา คือ Sustainomy เพื่อเปลี่ยนโมเดลการเติบโตจาก Consume The Future มาเป็น Create The Future โดยเปลี่ยนวิธีคิดจาก Norm. เดิมๆ ที่สะท้อนถึงการเติบโตที่ไม่ยั่งยืน เพราะหากปล่อยให้เอกชนต้องแบกรับต่อไป อาจจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาแทนการเป็นโซลูชัน

จึงจำเป็นต้องหาโมเดลในการผนึกความร่วมมืออย่างถูกต้อง เพื่อให้ Risk ที่ภาคเอกชนจะต้องเข้าไปสนับสนุนประชาชน​ นอกเหนือจากกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่ผลักดันบริษัทให้เติบโต หรือกลุ่มเปราะบางต่างๆ กลายเป็น Opportunity หรือโอกาส​ ​ขณะที่ภาครัฐก็จะมีศักยภาพในการดูแลประชาชน สังคม และสิ่งแวดล้อมได้ดีมากขึ้น ​

“ปฏิเสธไม่ได้ว่า ทุกการเปลี่ยนผ่าน จำเป็นต้องอาศัยทุน หรือ Capital โดยเฉพาะการ​​ช่วยให้ภาคเอกชนแข็งแรงมากขึ้น ผ่านการขับเคลื่อน 3 ระดับ ทั้ง  Macro ผ่านการปรับปรุงเงื่อนไข หรือกฏระเบียบต่างๆ ให้สอดคล้องการก้าวสู่ New Economy ​เพื่อนำเงินสำหรับการพัฒนามาใช้ให้เกิดการพัฒนาได้จริง, ระดับ Market ด้วยการหาตลาด หรือ Matching ​เพื่อช่วยให้ธุรกิจ​เข้าถึงแหล่งทุนได้ง่าย และมีต้นทุนต่ำ พร้อมสร้างกำไรแบบพรีเมียม เพิ่ม​ความแข็งแรงในระบบนิเวศธุรกิจ ​รวมทั้งระดับ Micro ต้องมุ่งเพิ่มศักยภาพธุรกิจให้พร้อมรับต่อทุกความเสี่ยงในอนาคต โดยที่​ยังรักษาความสามารถในการส่งมอบสินค้าและบริการ หรือ Capacity Building โดยเฉพาะปัจจุบันทุกธุรกิจต้องเผชิญกับโจทย์ที่ยากและท้าทายอยู่ตลอดเวลา จึงต้องสามารถหาท่าใหม่ๆ มาใช้ในการทำธุรกิจเพื่อยังคงสามารถรอดและเติบโตต่อไปได้ ซึ่งการจะเติบโตได้อย่างยั่งยืนที่แท้จริงนั้น ต้องสามารถช่วยแก้ปัญหาของวันนี้ได้ โดยไม่เพิ่มปัญหาให้วันพรุ่งนี้ และสร้างให้เกิดเป็นต้นทุนที่ดีสำหรับวันต่อไป” คุณอาร์ม กล่าวสรุปส่งท้าย

The post แบรนดิ ฉายภาพ ‘Next Sustainable Growth’ เมื่อ เศรษฐกิจ​ คน​ และ สิ่งแวดล้อม ต้องอยู่ในสมการเดียวกัน appeared first on SD Thailand.