ทั้งนี้ เพื่อ​​สามารถตรวจสอบแหล่งที่มาของวัตถุดิบและรับรองแนวทางการจัดหา รวมทั้งการผลิต และการดำเนินการเพื่อ​ให้ทั้งห่วงโซ่ถูกต้องตามกรอบจริยธรรมและความยั่งยืน

โดย ‘ความโปร่งใส​’ (Transparency) หมายถึง กระบวนการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับซัพพลายเออร์ที่อยู่ในห่วงโซ่อุปทานทั้งหมดขององค์กรธุรกิจ ​และ Stakeholders  เพื่อเข้าใจกระบวนการผลิต และจัดจำหน่ายสินค้า รวมไปถึงสถานที่ในการผลิต การเคารพกฎหมายแรงงาน Journey ตั้งแต่การผลิตจนสินค้าไปถึงมือลูกค้า รวมทั้งผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อ​สร้างความไว้วางใจให้กับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกฝ่าย เพื่อมีส่วนช่วย​​ตัดสินใจที่จะสนับสนุนธุรกิจหรือผลิตภัณฑ์ของแบรนด์หรือองค์กรต่างๆ  ทั้งนักลงทุน พนักงาน ลูกค้า รวมทั้งชุมชนที่จะยอมรับให้ธุรกิจเป็นส่วนหนึ่งที่จะอยู่ร่วมกันได้

ส่วน ‘การตรวจสอบย้อนกลับ’ (Traceability) มีความสำคัญไม่ต่างกับความโปร่งใส แต่มีบทบาทในฐานะผู้ติดตามการไหลของสินค้าหรือวัตถุดิบได้ตลอดทั้งห่วงโซ่​​ รวมทั้งการตรวจสอบคำกล่าวอ้างของผู้ผลิต โดยเฉพาะประเด็นด้านความยั่งยืน เพื่อให้กระบวนการผลิตเป็นไปตามกรอบของมาตรฐานทั้งด้านจริยธรรม สังคม และสิ่งแวดล้อมในทุกขั้นตอน เพราะระบบการตรวจสอบย้อนกลับจะ​สามารถทราบถึงที่มา องค์ประกอบ และเส้นทางผลิตภัณฑ์ตั้งแต่ต้นกำเนิดวัตถุดิบ  ภายใต้การพัฒนาเทคโนโลยีชั้นสูง เช่น IoT , RFID หรือบล็อกเชน ที่สามารถรวบรวม บันทึก และตรวจสอบในทุกขั้นตอน เพื่อเป็นอีกหนึ่งมาตรการเฝ้าระวังความเสี่ย​งการผลิตที่ไม่เป็นไปตามกรอบของมาตรฐานด้านความยั่งยืน

ขณะที่การขับเคลื่อนในปัจจุบัน เพื่อให้ธุรกิจให้ความสำคัญ หรือสามารถรายงาน Transparency & Traceability ภายในห่วงโซ่ธุรกิจของตัวเองได้ มาจากแรงผลักดันใน 2 ส่วน คือ

1. แรงผลักดันจาก​ผู้บริโภค : โดยเฉพาะหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักที่มักเข้าไปเกี่ยวข้องกับทุกธุรกิจอย่าง กลุ่มบรรจุภัณฑ์ หรือ CPG (​consumer packaged goods ) เนื่องจากเป็นหนึ่งในการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค โดยพบว่า ผู้บริโภคราว 60% มีแนวโน้มที่จะเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีบรรจุภัณฑ์ที่ยั่งยืนมากกว่า แม้ว่าจะราคาแพงกว่าก็ตาม ส่งผลให้ธุรกิจพยายามพัฒนาบรรจุภัณฑ์ให้มีความยั่งยืนหรือเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งสามารถนำไปรีไซเคิล หรือย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยตามธรรมชาติได้ หรือเป็นวัสดุยั่งยืนที่ลดการปลดปล่อยคาร์บอน ​ซึ่งจำเป็นต้องสามารถรับรองหรือพิสูจน์คำกล่างอ้างเหล่านั้น ด้วยการมี Transparency & Traceability เพื่อป้องกันการถูกกล่าวหาว่าเป็นการ ‘ฟอกเขียว’ (Green Washing) และทำให้ผู้บริโภคมั่นใจว่าได้สนับสนุนสินค้าที่มีความยั่งยืนและมีผลดีต่อโลกมากกว่า

2. แรงผลักดันจากอุตสาหกรรม : เพื่อเตรียมพร้อมรับกฎระเบียบที่ถูกยกระดับเพิ่มมากขึ้น ทั้งจากรัฐบาลทั่วโลกที่เริ่มกำหนดให้ธุรกิจต้องสามารถให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับห่วงโซ่อุปทานในธุรกิจของตัวเองได้ ไม่ว่าจะเป็นข้อตกลงในระดับประเทศ ​​ภูมิภาค หรือระดับโลก เพื่อให้แน่ใจว่าห่วงโซ่อุปทานปฏิบัติตามจริยธรรม รวมทั้งลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม การทำให้ซัพลายเชนมีความโปร่งใส และตรวจสอบได้จึงเป็นอีกหนึ่งวาระสำคัญของธุรกิจทั่วโลก ผ่านการทำงานอย่างใกล้ชิดกับซัพพลายเออร์และคู่ค้าในธุรกิจ เพื่อสามารถรายงานต่อหน่วยงานกำกับดูแลต่างๆ ถึงการปฏิบัติภายใต้มาตรฐานอย่างเคร่งครัด

การให้ความสำคัญต่อ Transparency & Traceability ยังสร้างความแข็งแกร่ง​ให้ธุรกิจใน 4 มิติ​ ต่อไปนี้

1. ความร่วมมือ​​และประสิทธิภาพการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้น : ได้รับความร่วมมือซัพพลายเออร์ภายในห่วงโซ่ ในการรายงานและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นภายในกระบวนการผลิต หรือระหว่างการจัดซื้อ และสร้างความร่วมมือในการทำงานร่วมกันเพื่อยกระดับมาตรฐานการผลิต ​คุณภาพ และการจัดหา รวมไปถึงการพัฒนาหรือ​ฝึกอบรมด้านการปฏิบัติตามข้อกำหนด

2. เพิ่มความภักดีต่อแบรนด์ : ผล​สำรวจในปี 2020 ของบริษัทด้านการสื่อสาร ‘Zeno’ ​ ระบุว่า ผู้บริโภคมีแนวโน้มไว้วางใจธุรกิจที่มีจุดมุ่งหมายชัดเจน และเปิดเผยเงื่อนไขการทำงานของซัพพลายเออร์ เพิ่มมากขึ้นถึง 4 เท่า รวมทั้ง​​มีแนวโน้มที่จะซื้อสินค้าเป็นครั้งแรกจากบริษัทที่พวกเขาคิดว่ามีจริยธรรมและยั่งยืนมากกว่าบริษัทอื่นๆ อีกด้วย

3. เพิ่มความสามารถในการจัดการความเสี่ยงและความยืดหยุ่นในห่วงโซ่อุปทาน : ​ธุรกิจ​สามารถตรวจสอบผลิตภัณฑ์ ส่วนประกอบ และทุกชิ้นส่วน​ผลิตภัณฑ์ได้ในทุกขั้นตอนการผลิต การจัดเก็บ หรือแม้แต่ในระหว่างการขนส่ง กรณีที่มีปัญหาสามารถตรวจสอบ และแบ่งปันข้อมูล ไปจนถึงการนำไปใช้แก้ปัญหาติดขัดหรือคอขวดในระหว่างการผลิต เพื่อยกระดับคุณภาพสินค้า รวมทั้งการบริหารจัดการภายในธุรกิจให้ดีขึ้นได้​

4. เคารพต่อข้อกฎหมายสากล : ธุรกิจที่มีความโปร่งใส และสามารถตรวจสอบภายในห่วงโซ่ได้อย่างเชิงรุก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีเครือข่ายธุรกิจกระจายอยู่ทั่วโลก ซึ่งมีหน่วยงานกำกับดูแลในแต่ละประเทศที่แตกต่างกันไป จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการ​บริหารจัดการหรือการใช้ข้อมูลต่างๆ ที่มีความจำเป็นได้อย่าง​สะดวกมากขึ้น

The post เข้าใจ 2T ในซัพพลายเชน เมื่อห่วงโซ่ต้อง ‘โปร่งใส’ (Transparency) และ ‘ตรวจสอบย้อนกลับ’ (Traceability) ​ได้ appeared first on SD Thailand.

แต่กลับ​​มีเพียง 25% ที่​​สามารถวางกลยุทธ์ หรือ​มีการ​พัฒนาสินค้าหรือบริการที่สอดคล้องกับ​เป้าหมาย SDG ที่วางไว้ได้ โดยมีแค่​ 14% ​​ที่สามารถกำหนดทิศทางขับเคลื่อน​​สู่เป้าหมายได้อย่างชัดเจนเป็นรูปธรรม

และสุดท้ายแล้วมีแค่ 1% เท่านั้น ที่สามารถวัดผลเชิงปริมาณ ​หรือสามารถรายงานความคืบหน้าในการขับเคลื่อนหรือระบุผลลัพธ์ตามแนวทา​งต่างๆ ที่วางไว้ได้ (UNITED NATIONS DEVELOPMENT PROGRAMME : PWC SDG CHALLENGE 2019 )

ทั้งนี้ ยังพบจุดอ่อนสำคัญของระบบเศรษฐกิจในปัจจุบันคือ ความต้องการให้เกิดการเติบโตแบบไม่มีขีดจำกัด (Unlimited Growth) ขณะที่โลกมีทรัพยากรอยู่อย่างจำกัด รวมถึงผลประโยชน์ที่เกิดจากการมุ่งสร้างการเติบโตเหล่านั้น ไม่ได้ตกอยู่กับคนส่วนใหญ่ของโลก แต่มักจะตกอยู่ที่กลุ่มคนเล็กๆ เพียงบางกลุ่มเท่านั้น

คุณสกุลทิพย์ กีรติพันธวงศ์ เลขาธิการสมาคมผู้ประเมินมูลค่าทางสังคมไทย และ B Corp Thailand Movement Leader กล่าวว่า สิ่งที่เกิดขึ้นสะท้อน​ความผิดพลาดในการขับเคลื่อนการเติบโตของระบบเศรษฐกิจที่ผ่านมา ที่ภาคธุรกิจส่วนใหญ่โฟกัสความแข็งแรงทางการเงินเป็นสำคัญ จึงต้องกลับไปแก้ที่วัตถุประสงค์หรือ Purpose ในการตั้งธุรกิจ​​ และเปลี่ยนสมการจาก Financial Purpose มาเป็นการสร้าง Social Value Creation หรือ Non-Financial Purpose และต้องสร้าง Mindset เพื่อให้แนวคิดการขับเคลื่อนธุรกิจที่มองผลกระทบต่อสังคม​เหล่านี้ขยายสู่  Mainstream​ ที่ไม่ใช่แนวคิดของธุรกิจเพียง​ส่วนน้อยในระบบ ไม่อย่างนั้นจะไม่สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นได้จริง

ขณะเดียวกัน ต้องเปลี่ยนวิธีคิดในการขับเคลื่อนรวมทั้งรูปแบบการ​วัดผลทางธุรกิจ ​​โดยใช้มิติด้าน Non-Financial Purpose มาประเมินศักยภาพของธุรกิจหรือโครงการต่างๆ ที่​พัฒนาขึ้น และต้องมองแบบ Long Term พร้อมดูผลกระทบอย่างรอบด้านต่อผู้มีส่วนกี่ยวข้องทั้งหมด

​รวมทั้งการรายงาน​ผลอย่างรอบด้านมากกว่าแค่วัตถุประสงค์ที่ตั้งต้นไว้ เพื่อทราบ Impact ที่เกิดขึ้นทั้งในเชิงบวกหรือเชิงลบ โดยคำนึงถึง Impact Transparency เพื่อ​ป้องกันการเกิด Impact Washing หรือการเลือกรายงานแค่สิ่งที่องค์กรหรือธุรกิจอยากทราบ หรือรายงานแต่ผล​เชิงบวก ทำให้ไม่สามารถมองเห็นภาพรวม หรือนำไปสู่การประเมินผลที่ผิดพลาด ​​รวมถึงต้อง​ให้ความสำคัญกับการนำผลที่ได้ไปต่อยอด​มากกว่าแค่การจัดทำรายงานผลกระทบ  แต่ควรนำไปใช้ในการวางกลยุทธ์เพื่อให้เกิดการบริหารจัดการที่ดีขึ้น หรือใช้เพื่อ Dicision Making ​ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเพื่อช่วยแก้ปัญหา หรือ Painpoint ใน​ธุรกิจหรือโครงการ โดยเน้น​ขยายผลร่วมกับ Stakeholder เพื่อให้เกิดพลังในการขับเคลื่อนที่มากกว่าการทำเพียงคนเดียว

“ยังมีภาคธุรกิจหลายรายในปัจจุบันมีความเขัาใจผิดเกี่ยวกับการขับเคลื่อนธุรกิจอย่างยั่งยืน​​ บางองค์กรทำแค่เช็คลิสต์จากสิ่งที่ตัวเองวางเป้าหมายไว้ แล้วมองว่าเป็นการทำธุรกิจแบบยั่งยืนแล้ว โดยไม่เคยวัดผลกระทบที่เกิดจากสิ่งที่ตัวเองทำอย่างรอบด้านว่าสร้างผลบวกหรือผลลบต่อใครอย่างไรบ้าง ซึ่งการวัดผลถือเป็นปัจจัย​ชี้วัดที่สำคัญที่สุด ​และต้องทำการวัดผล​ร่วมกับ Multi-stakeholder ที่เกี่ยวข้องทุกมิติ เพราะหากไม่สามารถวัดผลได้ก็ไม่สามารถขับเคลื่อนให้เกิดการพัฒนาได้จริง เช่น โครงการฉีดวัคซีน จะไม่สามารถดูแค่จำนวนคนที่เราฉีดวัคซีนให้ แต่ต้องขยายผลต่อว่าหลังฉีดแล้วมีผลกระทบต่อสุขภาพของผู้คนอย่างไร อาการเจ็บป่วยลดลงหรือไม่ หรือส่งผลกระทบต่อสุขภาพระยะยาวอย่างไร เพื่อนำมาประเมินต่อว่าเป็นโครงการที่สร้างประโยชน์ได้แท้จริง หรือควรขับเคลื่อนต่อหรือไม่ และจะต้องขับเคลื่อนต่ออย่างไรเพื่อให้เป็นโครงการที่สร้างประโยชน์ให้ทุกคนได้อย่างแท้จริง”

Beyond ESG to Impact 

การขับเคลื่อน Impact ต้องมองแบบ Outside In ต้องใช้มุมจาก Stakeholder ทั้งหมดมาเป็นตัวตั้ง การขับเคลื่อนไปตามกรอบ ESG หรือการตั้งเป้าหมายตาม SDG เป็นเพียงวิธีการที่จะมุ่งไปสู่การสร้างอิมแพ็ค เพื่อนำมาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนได้  ดังนั้น ESG หรือ SDG Report ไม่ใช่เครื่องการันตีว่าธุรกิจ หรือโครงการนั้นๆ นำมาซึ่งการพัฒนาที่ยั่งยืนหรือสร้างผลกระทบเชิงบวกให้สังคม หรือสิ่งแวดล้อม หากยังไม่ได้ทำการวัด​ Impact หรือผลกระทบที่รอบด้านทั้งเชิงบวกและลบ ​

โดยเครื่องมือเบื้องต้นที่ภาคธุรกิจจะสามารถนำไปใช้ในการวัดว่าธุรกิจหรือโครงการต่างๆ ที่ตัวเองทำ ว่าตอบโจทย์เรื่องของการสร้างคุณค่าให้แก่สังคมและสิ่งแวดล้อมได้อย่างยั่งยืนจริงหรือไม่ เช่น

การได้รับรองมาตรฐาน B Corps Certified ที่จะมอบให้กับแบรนด์หรือองค์กรที่ได้รับรองว่าสามารถสร้างผลลัพธ์หรืออิมแพ็คที่ดีต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม ภายใต้การประเมิน BIA (Benefit Impact Assesment) ที่สามารถส่งมอบคุณค่าได้ 5 ด้าน ไม่ว่าจะเป็นธรรมาภิบาล (Governance) พนักงาน (Workers) ชุมชน (Community) สิ่งแวดล้อม (Environment) และลูกค้า (Customers) โดยธุรกิจสามารถนำแนวคิดหรือการชี้วัดตามมาตรฐาน B corps มาใช้ในการวางกลยุทธ์หรือแนวทางในการปฏิบัติงานต่างๆ (Operation) เพื่อให้ได้โมเดลธุรกิจในรูปแบบใหม่ที่สามารถสร้างคุณค่าร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้ทั้ง Ecosystem ซึ่งในปัจจุบันมีหลากหลายแบรนด์ระดับโลกที่ได้รับรอง B Corps เช่น Unilever, PATAGONIA, SC JOHMSON และ THE BODYSHOP เป็นต้น

รวมทั้งอีกหนึ่งเครื่องมือสำหรับการวัดผลกระทบในการขับเคลื่อนโครงการหรือกิจกรรมต่างๆ ของภาคธุรกิจอย่าง SROI (Social Return on Investment) ที่สามารถวัดผลกระทบทั้งในมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม อย่างรอบด้าน และทราบผลลัพธ์ในการขับเคลื่อนทั้งคุณค่าในการขับเคลื่อนโครงการตลอด Customer Journey ของลูกค้าหรือผู้มีส่วนได้เสีย พร้อมทั้งทราบ ‘จุดบอด’ เพื่อนำมาพัฒนาปรับปรุงให้ดีขึ้น เพื่อวางวิธีคิดหรือแนวทางการขับเคลื่อนไปได้ไกลมากกว่าแค่วัตถุประสงค์ที่วางไว้ และนำมาประเมินความคุ้มค่าในการดำเนินโครงการเทียบกับการลงทุนที่สามารถจับต้องได้ และนำไปต่อยอด วางแผน หรือขยายผลต่อได้ตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงปลายน้ำ โดยหัวใจสำคัญในการประเมินผลด้วย SROI ต้องเข้าใจผู้มีส่วนได้เสียทั้งระบบนิเวศ รวมทั้งเข้าใจความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นทั้งระบบ เพื่อนำมากำหนดขอบเขตและประเมิน​เป็นคุณค่าของตัวชี้วัด ก่อนนำไปทดสอบ และดำเนินการพร้อมเปิดเผยข้อมูลที่ได้อย่างโปร่งใส และมีความน่าเชื่อถือ 

“ปัจจุบันธุรกิจให้ความสนใจเรื่องการพัฒนาอย่างยั่งยืนอย่างมาก ขณะที่พัฒนาการที่เกิดขึ้นจริงกลับสวนทางกัน สะท้อนว่าโครงการหรือกิจกรรมต่าง​ๆ ที่มีการขับเคลื่อนไม่ได้สร้างผลกระทบเชิงบวกได้จริง ​และนำมาสู่ปัญหา Green Washing หรือ Impact Washing ที่มีเป้าหมายเพียงแค่การรายงานผลให้ทราบ จึงจำเป็นต้องมีการสร้างมาตรฐานในการวัดผลกระทบ เพื่อมั่นใจได้ว่าการขับเคลื่อน ESG หรือ SDG ต่างๆ สร้าง Positive Impact ได้จริง ​พร้อมทั้งทราบผลกระทบเชิงลบ เพื่อเข้าใจปัญหาและแก้ไขได้อย่างตรงจุด รวมถึง​การนำไปต่อยอดเพื่อให้เกิดเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยมีกรอบในการดำเนินการผ่านการวางกลยุทธ์ได้อย่างถูกต้อง (Strategy) การมีระบบการบริหารจัดการเพื่อมุ่งไปสู่เป้าหมาย (Management Approach) รวมทั้งสร้างความโปร่งใส (Transparency) และมีธรรมาภิบาล (Governance)” 

The post ‘Beyond ESG to Impact’ ​เพราะ​ความ ‘ยั่งยืน’ ต้องวัดด้วยผลลัพธ์ สิ่ง​ที่ภาคธุรกิจต้องทำความเข้าใจ ก่อนได้ชื่อว่า ‘Impact Washing’ appeared first on SD Thailand.

โดยเนื้อหาระบุว่า มีข้อมูลที่ “คลาดเคลื่อนอย่างมีนัยสำคัญ” ระหว่างการสื่อสารกลยุทธ์เกี่ยวกับแผนธุรกิจของ 5 บริษัทเอกชนรายใหญ่​ ที่อาจส่งผลต่อโครงการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งมีความจำเป็นในการช่วยลดผลกระทบอันเลวร้ายจากปัญหาการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ​ต้องชะลอออกไป

InfluenceMap  กลุ่มเฝ้าสังเกตุการ์ในอุตสาหกรรม  วิเคราะห์ว่า เนื้อหาจากธุริจอย่าง BP, Chevron, ExxonMobil, Shell และ TotalEnergies จำนวนกว่า 3,400 ชิ้น ที่ได้เผยแพร่ผ่านรายงานของสื่อสารมวลชน บทสัมภาษณ์ การกล่าวสุนทรพจน์ รวมทั้งจากบัญชีโซเชียลมีเดีย ตลอดปี 2021 นั้น กว่า 60% มักจะเคลมประเด็นเรื่อง “Green”  ไว้ด้วย เช่น เป้าหมายในการลดการปล่อยมลพิษ, การเปลี่ยนผ่านสู่การใช้พลังงานที่หลากหลาย, หรือการเพิ่มการใช้พลังงานชีวภาพสำหรับการขับเคลื่อนโซลูชันส์ในเรื่องของพลังงานสะอาด

แต่ข้อความที่ได้บอกต่อสาธารณชนเหล่านี้ กลับตรงข้ามกับแผนการลงทุนในปี 2022 ของทั้ง 5 บริษัท เมื่อพบว่ามีการใช้งบเพียง 12% ที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับการขับเคลื่อนกิจกรรมด้าน low-carbon โดย ผู้จัดการโครงการ Faye Holder  ได้กล่าวถึงความแตกต่าง ระหว่างสิ่งที่บริษัทเหล่านี้ได้โฆษณาต่อสาธารณะกับเม็ดเงินลงทุนที่ใช้ ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าบริษัทเหล่านี้กำลังต่อสู้กับปัญหา climate change​ อย่างจริงจัง

ซึ่งหากบริษัทเหล่านี้ได้ขับเคลื่อนนโยบายเพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของสภาพแวดล้อมตามที่ประกาศไว้จริงก็คงจะเป็นเรื่องที่ยุติธรรม​

การเปิดเผยของ InfluenceMap ระบุว่า Shell มีความแตกต่างมากที่สุดระหว่าง Green Talk กับการลงทุนเกี่ยวกับ low-carbon ที่เกิดขึ้นจริง โดยระบุว่า 70% ของการสื่อสารในปีที่ผ่าน​จะมีการเคลมถึงโปรเจ็กต์ด้านสิ่งแวดล้อม​ แต่กลับใช้งบเพียง 10% ในแผนการลงทุนเพื่อขับเคลื่อนด้าน low-carbon

ด้านตัวแทนจาก Shell ชี้แจง คือ บริษัทได้ลงทุนในกลุ่ม low-carbon energy ไปหลายพันล้านเหรียญสหรัฐแล้ว โดยเฉพาะการเพิ่มพลังงานทางเลือกให้แก่ลูกค้า ซึ่งเป็นการเร่งขยายการเติบโตให้กับกลุ่มธุรกิจใหม่​ และจำเป็นต้องมีการชี้แจงต่อลูกค้าถึง lower-carbon solution ที่เราได้พัฒนาขึ้นมาเพื่อนำเสนอให้กับลูกค้า

เช่นเดียวกับ TotalEnergies ที่การสื่อสารมีการเมนชั่นถึงกรีนโปรเจ็กต์ถึง 62% แต่กลับจัดสรรงบในปี 2022 ในโปรเจ็กต์ด้านคาร์บอนต่ำไว้เพียง 25% โดยทางโฆษกของ TotalEnergies ได้ชี้แจงว่า งบลงทุนของบริษัท 30% ได้จัดให้กับพลังงานที่ช่วยลดการปล่อยคาร์บอน (decarbonized energy)  ซึ่งสิ่งที่ทางบริษัทได้พูดต่อสาธารณะ สะท้อนถึงการเปลี่ยนผ่านไปสู่บริษัทพลังงานทางเลือกในหลากหลายรูปแบบ (multi-energy company)

ด้าน ExxonMobil spokesman ให้ข้อมูลว่า ยังคงดำเนินแนวทางในการลดการปล่อยมลพิษ​ เพื่อสามารถบรรลุแผนตามที่วางไว้ในปี 2025 ซึ่งจะรวดเร็วกว่าเป้าหมายที่วางไว้ถึง 4 ปี  โดยไม่มีการชี้แจงจากทาง BP  และ Chevron

เนื้อหายังระบุข้อมูลรวมทั้ง 5 บริษัท ใช้งบ 750 ล้านเหรียญสหรัฐ สำหรับการสื่อสารประเด็นสภาพอากาศในปีที่ผ่านมาเพียงปีเดียว ซึ่งถือว่าดีต่อธุรกิจที่จะช่วยให้สามารถดำเนินการลดคาร์บอนในธุรกิจได้ถูกลงอย่างมีนัยสำคัญ รวมถึงได้รับการอุดหนุนจากภาครัฐด้วย ซึ่งนับเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าเมื่อเทียบกับผลตอบแทนจากเงื่อนไขในการลงทุน​

ขณะที่บริษัทวิเคราะห์บางแห่ง คาดว่าจะมีการผลิตน้ำมันและก๊าซเพิ่มขึ้นในปี 2026 พร้อมมองว่าจะได้เห็นการเผาผลาญพลังงานในกลุ่มนี้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในช่วงทางผ่านสู่ Net -zero

ด้าน Gwendoline Delbos-Corfield สมาชิก Green ของรัฐสภายุโรป ให้ข้อมูลถึงผลการวิเคราะห์ในเบื้องต้นว่า บริษัทเหล่านี้มีส่วนร่วมต่อการบิดเบือนข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องของสภาพอากาศ​ โดยจงใจทำให้ประชาชนเกิดการเข้าใจผิด และเป็นการปกป้องผลประโยชน์ของตัวเอง

source 

The post สื่อจับตา Big 5 Oil & Gas ฟอกเขียว ตั้งข้อสงสัยให้ข้อมูลสิ่งแวดล้อมเกินจริง appeared first on SD Thailand.