ศ.ดร. ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ คุณกัณฑมาศ กฤตยานุกูล ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ สายงานการผลิต กลุ่มธุรกิจโรงกลั่นและการตลาด บมจ.บางจากฯ เป็นผู้ลงนาม โดยมี ผศ.ดร. สร้อยสุดา เกสรทอง คณบดี คณะสาธารณสุขศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ และ คุณสุรพร เพชรดี ผู้จัดการใหญ่ บริษัท บีเอสจีเอฟ จำกัด ร่วมเป็นพยาน และนางกลอยตา ณ ถลาง รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ งานบริหารความยั่งยืนและสื่อสารองค์กร บมจ.บางจากฯ ร่วมเป็นสักขีพยานกิตติมศักดิ์ ณ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

ภายใต้ความร่วมมือนี้ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จะส่งเสริมให้เครือข่ายภายในมหาวิทยาลัย ทั้งผู้ประกอบการและร้านค้า ร้านอาหาร และโรงเรียนในสังกัด รวบรวมและจัดการน้ำมันปรุงอาหารใช้แล้วอย่างถูกวิธี จำหน่ายให้แก่กลุ่มบริษัทบางจาก ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนองค์ความรู้ ให้คำปรึกษา และอุปกรณ์สำหรับจัดเก็บน้ำมันใช้แล้วอย่างเหมาะสม ตลอดจนสนับสนุนการวัดผลสัมฤทธิ์ของโครงการ พร้อมออกใบรับรองการนำ UCO ไปใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิต SAF ให้แก่เครือข่ายที่เข้าร่วมโครงการ สะท้อนการเชื่อมโยงการดูแลสุขภาพของผู้บริโภคเข้ากับการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

นอกจากนั้น กลุ่มบริษัทบางจาก ร่วมกับ บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด และ บริษัท เอสซีจี เคมิคอลส์ จำกัด (มหาชน) หรือ SCGC ได้ลงนามความร่วมมือโครงการ ‘Mobility Upcycling รถเปลี่ยนโลก ปีที่ 2′ เพื่อร่วมขับเคลื่อนการบริหารจัดการขยะรีไซเคิลและน้ำมันปรุงอาหารใช้แล้วอย่างครบวงจรจากต้นทางสู่ปลายทาง ส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน และลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก พร้อมยกระดับศูนย์การเรียนรู้โตโยต้าเมืองสีเขียว อยุธยา ให้เป็นต้นแบบศูนย์กลางการจัดการขยะระดับชุมชน หรือ Recycling Hub และเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายเครือข่ายการจัดการทรัพยากรสู่ชุมชนท้องถิ่นทั่วประเทศ  โดยได้ร่วมกันดำเนินกิจกรรม ปล่อยคาราวานรถเปลี่ยนโลก (Launch & Caravan Flag-off Event) และเผยแพร่ข้อมูลสถิติปริมาณขยะและปริมาณการลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂) ผ่านช่องทางประชาสัมพันธ์ต่าง ๆ ร่วมกันตลอดระยะเวลาโครงการ

โดยบางจากฯ และบริษัท บีเอสจีเอฟ จำกัด สนับสนุนองค์ความรู้ด้านการจัดเก็บน้ำมันปรุงอาหารใช้แล้วตั้งแต่ระดับครัวเรือน เพื่อนำไปผลิตเป็น SAF รวมถึงส่งเสริมการใช้น้ำมันปรุงอาหารอย่างถูกต้องและการไม่ทอดซ้ำ ขณะที่โตโยต้า สนับสนุนรถกระบะสีเขียว (Mobility Upcyclingสำหรับเผยแพร่องค์ความรู้รวบรวมและขนส่งขยะรีไซเคิลและน้ำมันปรุงอาหารใช้แล้วพร้อมยังพัฒนาระบบดิจิทัลเพื่อสนับสนุนสำหรับติดตามปริมาณขยะ คำนวณปริมาณการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂) และบริหารระบบคะแนนสะสมแลกรางวัล ส่วน SCGC สนับสนุนองค์ความรู้ เทคโนโลยี และมาตรฐานการคัดแยกขยะรีไซเคิลประเภทต่าง ๆ พร้อมรับมอบขยะรีไซเคิลที่รวบรวมได้นำเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลและสร้างมูลค่าเพิ่มตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน

ความร่วมมือกับพันธมิตรทุกฝ่ายสะท้อนความมุ่งมั่นของกลุ่มบริษัทบางจากในการสร้างเครือข่ายขับเคลื่อนการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า ขยายผลเศรษฐกิจหมุนเวียนให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม รักษาสุขภาพ และสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่อนาคตพลังงานที่ยั่งยืน

The post กลุ่มบริษัทบางจาก ​ผนึกธรรมศาสตร์ ขยายเครือข่าย UCO เพิ่มซัพพลายต่อยอด SAF appeared first on SD Thailand.

ศ.ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประธานที่ปรึกษาหลักสูตร TU ESG NEXT  FOR SUSTAINABILITY LEADERSHIP กล่าวว่า จากเดิมที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นสถาบันที่เข้มแข็งในการขับเคลื่อนสังคมและการพัฒนาประชาธิปไตย แต่เมื่อบริบทของสังคมโลกเปลี่ยนไป  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีการปรับตัวและพัฒนาหลักสูตรต่าง ๆ ให้ทันสมัยอยู่ตลอดเวลา

“ปัจจุบันธรรมศาสตร์ให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งเสาหลักของเรา  โดยมีคณะวิชาทางด้านพัฒนศาสตร์ ที่จัดการเรียนการสอนทางด้านสิ่งแวดล้อม  รวมถึงหลักสูตรใหม่ ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์เรื่องการพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยตรง   ด้วยจุดยืนและสถานะของมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน  ทางสถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ ได้ร่วมมือกับบริษัท  บ้านซีเอสอาร์ จำกัด  โดย ดร.วรวุฒิ ไชยศร กรรมการผู้จัดการ  และเป็นผู้อำนวยการหลักสูตร ได้ร่วมกันเปิดการอบรมหลักสูตร TU ESG NEXT  FOR SUSTAINABILITY LEADERSHIP โดยเน้นจุดแข็งด้านองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยมีในเรื่องเหล่านี้ ”

หลักสูตรนี้ ออกแบบมาเพื่อเน้นการสร้างผู้นำเพื่อความยั่งยืน (SUSTAINABILITY LEADERSHIP)  ซึ่งหมายรวมถึงผู้บริหารทุกภาคส่วนทั้งราชการ  รัฐวิสาหกิจและเอกชน  ให้มีการพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำยุคใหม่ที่สามารถเปิดมุมมองด้านความยั่งยืนผ่านประสบการณ์จริงที่ถ่ายทอดโดยผู้บริหารจากทั้งภาคธุรกิจ ภาครัฐ และภาคประชาสังคม รวมถึงการเรียนรู้เชิงปฏิบัติการ (Action Learning) และการสร้างเครือข่ายผู้นำเพื่อการเปลี่ยนแปลง (Leadership for Impact) ที่พร้อมต่อการขับเคลื่อนองค์กรในโลกที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว”

ทั้งนี้หลักสูตร TU ESG NEXT  ได้ระดมคณาจารย์ที่มีเชี่ยวชาญด้าน ESG ของมหาวิทยาลัยมาเป็นวิทยากรหลักในการถ่ายทอดองค์ความรู้  พร้อมทั้งการเชิญวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิระดับประเทศ ที่พร้อมถ่ายทอดทั้งความรู้ ประสบการณ์ และวิสัยทัศน์ด้านความยั่งยืน (ESG)

อาทิ ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธุ์  ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร , ดร.สรพล  ตุลยเสถียร  รองผู้จัดการหัวหน้าสายงานพัฒนาความยั่งยืนตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย  รองศาสตราจารย์ (พิเศษ) ดร.กฤษฎา เสกตระกูล อดีตรองผู้จัดการ และหัวหน้าสายงานพัฒนาความยั่งยืนตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย  คุณพิชัย จิราธิวัฒน์  กรรมการบรรษัทภิบาลและการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน บริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)  นายพิริยะ เข็มพล  ประธานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อม และการกำกับดูแลกิจการ บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน)  ดร.ศิริกุล เลากัยกุล  ผู้อำนวยการโครงการพอแล้วดี The Creator,  Country Director Sustainable Brands Thailand  คุณวชิระชัย คูนำวัฒนา Deputy Chief Sustainability Officer บริษัท เอสซีจี ซิเมนต์ – ผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง จำกัด

ศ.ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ ได้กล่าวสรุปถึงการคาดหวังกับหลักสูตร TU ESG NEXT  ว่า “เรามุ่งหวังให้ทุกคนที่ผ่านการอบรมหลักสูตรนี้สามารถนำความรู้และประสบการณ์ที่มี ไปเปลี่ยนแปลงองค์กรของตัวเอง เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อองค์กร   ขณะเดียวกันเราก็จะพัฒนาหลักสูตรนี้ให้ปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงให้ทันยุคทันสมัยตลอดเวลา ซึ่งเป็นเรื่องท้าทายของเราด้วย”

หลักสูตร ผู้นำเพื่อความยั่งยืน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ : TU ESG NEXT FOR SUSTAINABILITY LEADERSHIP (สำหรับผู้บริหารระดับสูง) รุ่นที่ 1  เปิดอบรมระหว่างวันที่ 20 พฤศจิกายน 2568 – 18  มีนาคม 2569  (อบรมทุกวันพุธ) เวลา 13.00 – 18.00 น. ณ โรงแรมอัศวิน ถนนวิภาวดีรังสิต  กรุงเทพฯ โดยมีผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยเป็นผู้ดูแลและพัฒนาหลักสูตร คือ ศ.ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ประธานที่ปรึกษาหลักสูตร ศ.ดร.ธีระ สินเดชารักษ์  ผู้อำนวยการสถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประธานหลักสูตร ผศ.ชล บุนนาค  ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายพัฒนาคุณภาพและความยั่งยืน  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และผู้อำนวยการศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG Move) โดยมี ผศ.ดร.ผกาวดี สุพรรณจิตวนา  และ ดร.วรวุฒิ ไชยศร เป็นผู้อำนวยการหลักสูตร  และ ผศ.ดร.ปริญญา เทวานฤมิตรกุล เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์  ผู้อำนวยการศูนย์นิติศาสตร์  คณะนิติศาสตร์  และอดีตรองอธิการบดีฝ่ายความยั่งยืนและบริหารศูนย์รังสิต มธ.

ผู้บริหารและบุคคลทั่วไปทั้งภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม องค์กรอิสระ มูลนิธิ  และสมาคม  ที่สนใจเข้าอบรมหลักสูตรสามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ สถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ ธรรมศาสตร์ หรือดูรายละเอียดได้ในเว็บไซต์สถาบันฯ และ Facebook : TU ESG NEXT  หรือโทร 093 756 8318 ฝ่ายงานประชาสัมพันธ์หลักสูตร

The post “ธรรมศาสตร์” เปิดหลักสูตร TU ESG NEXT  หวังสร้างผู้นำองค์กรเพื่อความยั่งยืน ตอบโจทย์เทรนด์อนาคตที่ท้าทายด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล appeared first on SD Thailand.

การสำรวจประจำปีนี้ ซึ่งได้จัดทำต่อเนื่องทุกปีตั้งแต่ปี 2562 พบว่า “สิ่งแวดล้อมและมลพิษ” ยังคงเป็นความกังวลอันดับหนึ่งของคนไทย (44%) แม้จะเผชิญกับความท้าทายทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ค่าครองชีพที่สูงขึ้น (42%) และภาพรวมเศรษฐกิจ (30%) ที่ติดอันดับความกังวลลำดับต้นๆ เช่นกัน

ผลลัพธ์ที่สอดคล้องกันนี้สะท้อนให้เห็นว่า ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมยังคงเป็นสิ่งที่คนไทยกังวลอย่างมาก แม้จะต้องเผชิญกับแรงกดดันทางการเงินที่ทวีความรุนแรงขึ้นก็ตาม

ช่องว่างระหว่างความกังวลและการลงมือทำ : ตระหนักสูง แต่พฤติกรรมเปลี่ยนน้อย

แม้คนไทยจะมีความตระหนักสูง แต่ช่องว่างระหว่างความกังวลและการลงมือทำจริงยังคงมีนัยสำคัญ โดย 65% ของคนไทยเชื่อว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณภาพชีวิต และเกือบครึ่ง (48%) เชื่อว่าสถานการณ์จะเลวร้ายลงในอีก 5 ปีข้างหน้า อย่างไรก็ตาม เมื่อสอบถามถึงการกระทำที่ได้ทำไปในสัปดาห์ที่ผ่านมา พฤติกรรมที่พบมากที่สุดคือ การปิดไฟ (50%) และปิดเครื่องปรับอากาศ (44%) ซึ่งเป็นการกระทำที่ง่ายและทำเป็นประจำ ใช้ความพยายามน้อย และสามารถควบคุมได้ด้วยตนเอง

ในทางกลับกัน มีเพียง 23% เท่านั้นที่ปฏิเสธการใช้ถุงพลาสติกจากร้านค้า แสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมที่แสดงออกสู่สาธารณะ หรือพฤติกรรมที่ได้รับอิทธิพลทางสังคมที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

โดยทั่วไปแล้ว การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมด้านสิ่งแวดล้อมจะทำได้ง่ายขึ้นเมื่อรู้สึกว่าตนสามารถสร้างความแตกต่างได้ด้วยตนเอง การกระทำง่ายๆ เช่น การปิดไฟ หรือถอดปลั๊กเครื่องใช้ไฟฟ้า มักจะถูกทำบ่อยกว่า เพราะทำง่ายและให้ความรู้สึกว่าตนเองสามารถควบคุมได้

นอกจากนี้ยังบ่งชี้ว่าผู้คนมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนพฤติกรรมเมื่อพวกเขารู้สึกว่าตนเองสามารถควบคุมและสร้างผลกระทบได้ทันที

สำหรับพฤติกรรมที่ซับซ้อนมากขึ้นหรือได้รับอิทธิพลจากระบบ เช่น การรีไซเคิลอย่างถูกวิธี ยังมีข้อจำกัด จึงเป็นโอกาสที่จะต้องให้คำแนะนำหรือรณรงค์เพื่อแสดงถึงผลของการกระทำอย่างชัดเจน สร้างแรงจูงใจ และการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง

“ช่องว่างระหว่างความกังวลและการลงมือทำนี้ ไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นคำเชิญชวน” มร. แกรนท์ บาร์โทลี่ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร มาร์เก็ตบัซซ (Marketbuzzz) กล่าว “ความท้าทายในขณะนี้คือการเปลี่ยนผู้คนจากความกังวลแบบเฉยชาไปสู่การมีส่วนร่วมอย่างกระตือรือล้นให้มากขึ้น และแบรนด์ต่างๆ สามารถมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงนี้ได้”

โอกาสสำคัญสำหรับการก้าวสู่ผู้นำแบรนด์ด้านความยั่งยืน:

ข้อมูลปี 2568 เผยว่า 66% ของคนไทยยังคงจะให้การสนับสนุนแบรนด์หรือองค์กรที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยการสนับสนุนนี้ไม่ได้หมายความว่าผู้บริโภคจะหันมาซื้อผลิตภัณฑ์นั้นๆ เสมอไป เว้นแต่จะมีคุณลักษณะอื่นๆ ที่ใกล้เคียงกัน เช่น บรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือการวางตำแหน่งของผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งสามารถเป็นปัจจัยที่ทำให้แบรนด์มีความยั่งยืนมากขึ้นได้

มร.แกรนท์ กล่าวเสริมว่า “การเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอาจไม่ใช่เหตุผลอันดับหนึ่งที่ผู้คนตัดสินใจซื้อสินค้า แต่เมื่อคุณสมบัติอื่นๆ ทั้งหมดใกล้เคียงกัน ไม่ว่าจะเป็นราคา คุณภาพ ประสิทธิภาพ ฯลฯ ความยั่งยืนก็สามารถเป็นปัจจัยในการตัดสินใจได้ หากแบรนด์หนึ่งนำเสนอบรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมหรือคุณสมบัติที่ยั่งยืน ในขณะที่อีกแบรนด์ไม่มี สิ่งนี้สามารถพลิกการตัดสินใจซื้อได้เลย”

องค์กรที่มีความยั่งยืนจะเป็นผู้ผลักดันให้เกิดความเปลี่ยนแปลง:

สิ่งนี้เปิดประตูให้แบรนด์ต่างๆ เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงโดยการออกแบบเพื่อสร้างผลกระทบ ด้วยการบูรณาการความยั่งยืนเข้ากับคุณค่าหลักของผลิตภัณฑ์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และนำเสนอให้ผู้บริโภคมองเห็นและเชื่อมโยงได้ และง่ายต่อการลงมือทำ แบรนด์ต่างๆ สามารถเปลี่ยนความกังวลไปสู่การลงมือทำ และสร้างคุณค่าของแบรนด์ได้ในกระบวนการนี้

งานวิจัยยังระบุถึงความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม 3 อันดับแรกของคนไทย ได้แก่ ภาวะโลกร้อน (46%) มลพิษทางอากาศ (45%) และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (29%) ซึ่งตอกย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนสำหรับการดำเนินการอย่างกว้างขวางและครอบคลุมในทุกอุตสาหกรรมและทุกภาคส่วน

ผศ.ดร.ประภาภรณ์ ติวยานนท์ มงคลวนิช คณบดีวิทยาลัยโลกคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า “เราได้รับการสนับสนุนจากความตระหนักรู้ที่เพิ่มขึ้นและต่อเนื่องถึงภัยคุกคามทางสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่ความท้าทายทางเศรษฐกิจยังคงอยู่ สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงคนไทยตระหนักถึงความรับผิดชอบร่วมกันในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมมากขึ้น นอกจากนี้ยังตอกย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่จะสร้างความร่วมมือระหว่างภาคการศึกษา ธุรกิจ และการกำหนดนโยบายเพื่อเร่งความก้าวหน้าอย่างยั่งยืน”

ผศ.ดร.ประภาภรณ์ อธิบายเพิ่มเติมว่า “ความจริงที่ว่าคนไทยส่วนใหญ่ยังมีความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม แม้ในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจไม่แน่นอน สะท้อนให้เห็นถึงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความรุนแรงของปัญหาเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ช่องว่างที่ยังคงมีอยู่ระหว่างความกังวลและการลงมือทำ ชี้ให้เห็นถึงความต้องการที่ชัดเจนสำหรับการสนับสนุนในระบบที่ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างและนโยบายที่ส่งเสริมให้บุคคลเปลี่ยนความตระหนักรู้ไปสู่การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่เป็นรูปธรรมและยั่งยืน”

พร้อมเน้นย้ำถึงบทบาทสำคัญของภาคเอกชนว่า “นี่คือจุดที่ความเป็นผู้นำขององค์กรมีบทบาทสำคัญ ธุรกิจมีทรัพยากร ขนาด และอิทธิพลที่จะทำให้เข้าถึงผลิตภัณฑ์หรือบริการที่ยั่งยืนได้ง่ายขึ้น เช่น ราคาที่ไม่แพง และความสะดวกสบาย เมื่อบริษัทต่างๆ เป็นผู้นำด้วยความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม พวกเขาไม่เพียงช่วยบรรเทาวิกฤตโดยตรงเท่านั้น แต่ยังช่วยให้ผู้บริโภคสามารถมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาได้อีกด้วย”

การสำรวจนี้ แสดงให้เห็นว่าความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมเป็นเรื่องของทุกคน โดยต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นบุคคลทั่วไป องค์กรหรือบริษัท และรัฐบาล เพื่อเปลี่ยนความตระหนักรู้ที่แพร่หลายไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่เป็นรูปธรรม

แบรนด์ที่ก้าวเข้ามาเพื่อนำเสนอทางเลือกที่ยั่งยืนและทำให้การเลือกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมง่ายขึ้น จะไม่เพียงช่วยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมเท่านั้น แต่ยังสามารถใช้ประโยชน์จากกระบวนการนี้เพื่อสร้างความสัมพันธ์เชิงบวกกับแบรนด์ได้อีกด้วย

The post Marketbuzzz ร่วมกับ ธรรมศาสตร์ เผยผลสำรวจปี 68 คนไทยกังวลปัญหา ‘สิ่งแวดล้อม’ สูงสุด แต่พฤติกรรมยังสวนทาง ชี้โอกาสทองธุรกิจยั่งยืน appeared first on SD Thailand.

ทั้งนี้ โครงการ TBS x SMU 3+1 Dual Degree Program เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้และพัฒนาความรู้และทักษะต่างๆ เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การเป็นผู้นำด้านธุรกิจตลอดระยะเวลา 4 ปีของโครงการ โดย 3 ปีแรกนั้นจะศึกษาที่ TBS ในประเทศไทย และในปีสุดท้ายจะไปศึกษาที่ SMU ในประเทศสิงคโปร์ เมื่อจบโครงการ นักศึกษาจะได้รับปริญญาตรีจาก TBS และปริญญาโทจาก SMU ซึ่งนับเป็นการผสมผสานองค์ความรู้และความเชี่ยวชาญจากสองมหาวิทยาลัยด้านบริหารธุรกิจชั้นนำของอาเซียน โดยทั้ง TBS และ SMUล้วนเป็นสถาบันการศึกษาด้านบริหารธุรกิจที่ได้รับการรับรองคุณภาพการศึกษาระดับนานาชาติจาก 3 สถาบันรับรองคุณภาพการศึกษาด้านบริหารธุรกิจระดับโลก ได้แก่ AACSB (Association to Advance Collegiate Schools of Business) จากสหรัฐอเมริกา, EQUIS (EFMD Quality Improvement System) จากสหภาพยุโรป และ AMBA (Association of MBAs) จากสหราชอาณาจักร ซึ่งเรียกว่า Triple Crown Business Schools ที่มีเพียง 100 แห่งทั่วโลกหรือประมาณ 1% ของสถาบันการศึกษาด้านบริหารธุรกิจจาก 10,000 แห่งทั่วโลก

รองศาสตราจารย์ ดร.สมชาย สุภัทรกุล คณบดี Thammasat Business School เปิดเผยว่า โครงการ TBS x SMU 3+1 Dual Degree Program นี้เป็นความร่วมมือทางวิชาการอย่างเป็นรูปธรรมของ 2 Top Triple Crown Business Schools ด้วยหลักสูตรปริญญาตรีของ TBS ที่มีความโดดเด่นและเข้มแข็ง และหลักสูตรปริญญาโทของ SMU ที่มีความหลากหลายและทันสมัย โครงการนี้จึงเป็นการผนึกกำลังกันในการบ่มเพาะผู้นำแห่งอนาคตที่จะกำหนดทิศทางของธุรกิจในภูมิภาคอาเซียนอย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นวิสัยทัศน์ของ Thammasat Business School

โดยโครงการนี้เปิดโอกาสให้นักศึกษาปริญญาตรีของ TBS จากทุกหลักสูตร ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาปริญญาตรีด้านการบัญชีและบริหารธุรกิจ ทั้งหลักสูตรภาษาไทย และหลักสูตรนานาชาติ (BBA International Program) และหลักสูตรตรีควบโท (IBMP) สมัครเข้ารับการคัดเลือกเพื่อเข้าร่วมในโครงการนี้ นักศึกษาที่ผ่านการคัดเลือกจะศึกษาตามแผนการเรียนที่ออกแบบอย่างเข้มข้นใน 3 ปีแรกที่ TBS ส่วนแผนการเรียนในปีที่ 4 นักศึกษาสามารถเลือกศึกษาใน 5 หลักสูตรระดับปริญญาโทที่ Singapore Management University พร้อมรับโอกาสในการฝึกงานหรือทำงานในสิงคโปร์

2 หลักสูตรแรกเป็นหลักสูตรของ SMU School of Accountancy ได้แก่ Master of Professional Accounting (MPA) ซึ่งเป็นหลักสูตรปริญญาโททางการบัญชีที่ได้รับการรับรองมากที่สุดในสิงคโปร์ และ Master of Science in Accounting (Data & Analytics) (MSA) ซึ่งเป็นหลักสูตรที่ผสมผสานการบัญชี การเงิน และการวิเคราะห์ข้อมูล เป็นหลักสูตรแรกในเอเชีย และมีการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์การทำโปรเจคกับบริษัท หรือ SMU-X Experience

ส่วนอีก 3 หลักสูตรเป็นหลักสูตรของ SMU Lee Kong Chian School of Business ได้แก่ MSc in Applied Finance (MAF) ซึ่งเป็นหลักสูตรที่ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับ 5 ในเอเชีย และอันดับ 40 ของโลก โดยเชี่ยวชาญด้าน Fintech การจัดการกองทุน และอสังหาริมทรัพย์ และ MSc in Quantitative Finance (MQF) ซึ่งเป็นหลักสูตรที่เป็นพันธมิตรทางวิชาการของสมาคมผู้เชี่ยวชาญด้านความเสี่ยงระดับโลก (GARP) และมีโอกาสเลือกปริญญาร่วมกับ Bayes Business School (City, University of London) โดยเชี่ยวชาญในวิทยาศาสตร์ข้อมูลทางการเงิน การซื้อขายด้วยอัลกอริทึม หรือการวิเคราะห์ความเสี่ยง และ MSc in Entrepreneurship and Innovation (MEI) เป็นหลักสูตรเริ่มต้นการสร้างธุรกิจจากศูนย์ถึงหนึ่งหรือจากหนึ่งถึงความยิ่งใหญ่ และเข้าถึงโปรแกรมสร้างนวัตกรรมธุรกิจของ SMU และสามารถเลือกเรียนรู้ในต่างประเทศ ณ University College London

The post คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ม.ธรรมศาสตร์ และ Singapore Management University ผนึกกำลังเปิดโครงการ 3+1 Dual Degree Program เป็นครั้งแรกของไทย appeared first on SD Thailand.

การสำรวจนี้จัดทำต่อเนื่องทุกปีตั้งแต่ปี 2562 โดยสอบถามประชาชนไทยเกี่ยวกับ “5 อันดับแรกของความกังวลต่อสาธารณะ” โดยผลการสำรวจล่าสุดในปี 2567 มีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 1,000 คน ในเดือนเมษายน 2567 พบว่า สิ่งแวดล้อมยังคงติดอันดับสิ่งที่คนไทยกังวลมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 30 ของผู้ตอบแบบสอบถาม รองลงมาคือเรื่องของค่าครองชีพ คิดเป็นร้อยละ 28 ของผู้ตอบแบบสอบถาม ซึ่งทั้งสองหัวข้อนี้ก็เป็นสิ่งที่คนไทยกังวลมากที่สุดจากการสำรวจในปี 2566 เช่นกัน โดยการสำรวจนี้อยู่ในบริบทที่เกี่ยวกับความกังวลหลักๆ ของประชาชนที่มีต่อประเทศ ซึ่งรวมถึงการทุจริตคอร์รัปชั่นของหน่วยงานรัฐ, งานสาธารณสุข, การจราจร, อาชญากรรมและสภาพเศรษฐกิจโดยรวม

จากผลสำรวจปี 2567 ชี้ให้เห็นว่าความกังวลของคนไทยด้านสิ่งแวดล้อมยังทวีความรุนแรงขึ้น สูงถึงร้อยละ 74 และรู้สึกว่า สิ่งแวดล้อมส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณภาพชีวิต ซึ่งเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 62 ในปี 2565 ยิ่งไปกว่านั้น ประชาชนร้อยละ 37 ยังมีความกังวลอีกว่า สภาพแวดล้อมจะเลวร้ายลงไปอีกในอีก 5 ปีข้างหน้า

แม้จะมีความกังวล แต่กลับพบว่า ประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่ได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจัง ขณะที่พฤติกรรมที่ร่วมกันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่พบมากที่สุด คือ ไม่สนับสนุนการซื้อขาย/บริโภคสินค้าของป่า ของลักลอบหรือผิดกฎหมาย (ร้อยละ 37) รองลงมาคือ การลดการใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน (ร้อยละ 34) และการใช้ถุงและบรรจุภัณฑ์ที่สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำ (ร้อยละ 33) ผลสำรวจยังชี้ให้เห็นว่า ประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่ได้มีส่วนร่วมอย่างจริงจังในการรักษาสิ่งแวดล้อม ซึ่งยังมีช่องว่างให้รณรงค์และส่งเสริมให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอย่างยั่งยืนต่อไป

มร.แกรนท์ บาร์โทลี่ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารมาร์เก็ตบัซซ กล่าวว่า ในบรรดาความกังวลของประชาชนนั้น ปัญหาสิ่งแวดล้อม และค่าครองชีพที่สูงขึ้นยังคงเป็นความกังวลหลักของประเทศไทย แม้ว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมจะครองอันดับหนึ่ง แต่การเลือกใช้สินค้าและบริการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในชีวิตประจำวันกลับเป็นเรื่องที่ท้าทายมากขึ้น ดังนั้นจึงต้องพยายามสร้างการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกเพื่อให้ประชาชนมีวิถีชีวิตที่ยั่งยืนมากขึ้น

ผลการสำรวจยังเผยว่า ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมมีความสำคัญมากขึ้นสำหรับภาคธุรกิจ โดยจะเห็นว่ามีบริษัทหรือองค์กรที่ให้ความร่วมมือและให้การสนับสนุนด้านสิ่งแวดล้อมจำนวนมากขึ้น โดยในปีนี้ มีถึง 4 บริษัทที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นองค์กรที่ให้การสนับสนุนและมีส่วนร่วมเชิงบวกต่อสิ่งแวดล้อมในระดับเกินกว่า 40% ได้แก่ ทรู, ปตท, ซัมซุง และเอไอเอส

มร.แกรนท์ กล่าวเพิ่มเติมว่า “ผลสำรวจชี้ให้เห็นว่า คนไทยมีความคิดเห็นที่หลากหลายเกี่ยวกับผู้รับผิดชอบหลักในการแก้ไขปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ประชาชนคาดหวังให้รัฐบาลมีบทบาทสำคัญ แต่ในขณะเดียวกัน ประชาชนเองก็มีความรับผิดชอบร่วมด้วยเช่นกัน โดยคาดหวังให้ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตเพื่อช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม สิ่งที่ชัดเจนคือ คนไทยต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงและพร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนั้น”

ผลการสำรวจยังระบุว่า ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่คนไทยกังวลมากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ ภาวะโลกร้อน (ร้อยละ 30) มลภาวะทางอากาศ (ร้อยละ 27) และการเปลี่ยนแปลงของอากาศ/อุณหภูมิ (ร้อยละ 22) สำหรับสาเหตุของปัญหามลภาวะทางอากาศ คนไทยมีความเห็นที่หลากหลาย โดยสาเหตุ 5 อันดับแรก ได้แก่ ควันจากท่อไอเสียในการใช้รถยนต์ (ร้อยละ 30) การเผาขยะหรือผลิตผลทางการเกษตร (ร้อยละ 26) การใช้บรรจุภัณฑ์ที่ทำจากโฟมหรือพลาสติก (ร้อยละ 23)  สารเคมีที่ใช้ในการก่อสร้าง รวมถึงฝุ่น ควันต่างๆ (ร้อยละ 22) และการเผาไหม้เชื้อเพลิง จากถ่านหิน น้ำมัน หรือก๊าซธรรมชาติ (ร้อยละ 21)

ผศ.ดร.ประภาภรณ์ ติวยานนท์ มงคลวนิช คณบดีวิทยาลัยโลกคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่คนไทยตระหนักถึงภัยคุกคามจากภาวะโลกร้อน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และมลภาวะต่อชีวิตที่พวกเรากำลังเผชิญมากขึ้น แม้ว่าต้องเผชิญกับความท้าทายอื่นๆ อีกมากมายก็ตาม งานวิจัยส่วนใหญ่ของวิทยาลัยโลกคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จะมุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจ ความท้าทายต่างๆ ผ่านสาขาวิชาที่หลากหลายและมุ่งเน้นให้ความรู้และปลูกฝังจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืนให้กับนักศึกษา ซึ่งจะเป็นผู้นำในอนาคตของประเทศไทย ให้พวกเขามีส่วนร่วมในการรณรงค์และผลักดันเรื่องสิ่งแวดล้อม พร้อมขับเคลื่อนให้สังคมเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างยั่งยืน”

ผศ.ดร.ประภาภรณ์ กล่าวเพิ่มเติมว่า “ผลสำรวจชี้ให้เห็นว่า แม้จะมีความตระหนักสูง แต่ยังคงมีช่องว่างระหว่างความตระหนักกับการลงมือปฏิบัติ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราจำเป็นต้องแก้ไข เราควรพิจารณาแนวทางปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม เพื่อส่งเสริมให้บุคคลและองค์กรต่างๆ เลือกทางเลือกที่ยั่งยืนได้อย่างต่อเนื่อง สิ่งสำคัญที่สุดคือ ทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องสิ่งแวดล้อม ควบคู่ไปกับนโยบายของภาครัฐ ดังนั้น ไม่สายเกินไปที่เราจะมีส่วนร่วมในการสร้างอนาคตที่ยั่งยืนได้ เราทุกคนจะได้รับประโยชน์ร่วมกัน ทั้งนี้ต่างฝ่ายควรทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม”

The post ‘สิ่งแวดล้อม-มลภาวะ’ ครองแชมป์ความกังวลสูงสุดของคนไทย 74% มองว่าส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ปรับพฤติกรรม appeared first on SD Thailand.

ไทยเบฟและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ลงพื้นที่รับโจทย์ชุมชน เรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าครามบ้านเชียง  จังหวัดอุดรธานี ร่วมขับเคลื่อนเอกลักษณ์ไทย โดย ผศ.สรรพจน์ มาพบสุข รองคณบดีฝ่ายบริหาร  คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า เป้าหมายในการลงพื้นที่คือให้ได้ใช้ความรู้ในด้านการออกแบบแฟชั่นและออกแบบสิ่งทอมาพัฒนาชุมชน โดยนำกระบวนการเรียนในห้องเรียนมาทำงานร่วมกับชุมชน เริ่มจากการเก็บข้อมูลในเบื้องต้นได้เห็นความเป็นอยู่ของชาวบ้าน วัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น หากชาวบ้านนั้นเป็นผู้ประกอบการอยู่แล้ว ต้องสอบถามว่าเขาผลิตอะไร ขายให้กับใคร และใครเป็นลูกค้า และเมื่อได้ข้อมูลมาแล้วต้องนำมาวิเคราะห์ว่าเราจะพัฒนาอะไรให้กับชุมชนได้

“จากที่ได้เก็บข้อมูลในเบื้องต้นนั้น ชุมชนบ้านเชียงเป็นผู้ผลิตที่อยู่ในระดับที่ดีแล้ว เพียงแต่ต้องการความคิดไอเดียของนักศึกษาของกลุ่มคนรุ่นใหม่ไปต่อยอดและพัฒนาสินค้าให้มีความทันสมัยและมีดีไซน์ที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น เมื่อนักศึกษาเก็บโจทย์ต่างๆ ที่ชุมชนต้องการแล้ว นักศึกษาต้องนำโจทย์นั้นกลับไปตีความและร่างแบบ สรุปคอนเซ็ปต์ส่งให้ทางคณะฯ พิจารณา  จากนั้นทางคณะฯ ก็จะประมวลผลและส่งผ่านกลับให้ทางชุมชนว่าตรงกับโจทย์ไหม   หากมีการคัดเลือกเรียบร้อยมีการออกแบบดีไซน์ตรงกับที่ชุมชนต้องการก็ทำการตัดเย็บและส่งรูปแบบนั้นกลับให้ทางชุมชนดำเนินการเป็นลำดับถัดไป“

นอกจากนี้ ทางมหาวิทยาลัยต้องการให้ความรู้เพิ่มเติมจากฝั่งอาจารย์และนักวิจัย  โดยการสอนทำแพทเทริ์นรูปแบบพิเศษให้กับช่างเย็บช่างทำแพทเทริ์นของชุมชนบ้านเชียง และกระบวนการด้านสิ่งทอที่ทำให้เกิดอัตลักษณ์ที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น  นอกจากลายผ้าบ้านเชียงที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างจากที่อื่นแล้ว ยังให้ความรู้เพิ่มในรูปแบบเฉพาะทั้งเรื่องการย้อม พัฒนาเทคนิคการย้อม สีย้อม เทคนิคการทอ ลายทอ เป็นเทคนิคเฉพาะทางด้านสิ่งทอ เพื่อพัฒนาในเรื่องของการออกแบบตัดเย็บให้กับบุคคลเฉพาะกลุ่ม เช่น กลุ่มเด็ก กลุ่มคนรุ่นใหม่ กลุ่มผู้สูงอายุ และกลุ่มนักท่องเที่ยวเป็นต้น อันเป็นการครบกระบวนการเรียนรู้เรื่องสิ่งทอและแฟชั่น ทางคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต้องขอขอบคุณ บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) ผู้ดำเนินกิจกรรม โครงการชุมชนดีมีรอยยิ้ม และโครงการ Creative Young Designer Season 4 ซึ่งทำให้วิชาเรียนมีความสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้นเพราะมีความเชื่อมโยงที่เป็นประโยชน์ให้กับนักศึกษา ได้มีการเรียนรู้ร่วมไปกับชุมชน ได้เห็นความจริงได้โจทย์จริงจากชุมชน การทำงานร่วมกับชุมชนและสร้างผลิตภัณฑ์สร้างประโยชน์กับชุมชนโดยแท้จริง    

ผ้าไทยบ้านเชียงกับแหล่งมรดกโลก เมื่อเอ่ยถึง “แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง” อ.หนองหาน จ.อุดรธานี เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ย้อนหลังไปหลายพันปี จากหลักฐานที่ค้นพบนี้แสดงให้เห็นถึงขั้นตอนสำคัญของวิวัฒนาการทางสังคมและวัฒนธรรม การดำรงชีวิตในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในยุคกว่า 5,000 ปีที่แล้ว ซึ่งความสำคัญนี้เองจึงทำให้แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จากองค์การยูเนสโก UNESCO เมื่อปี พ.ศ. 2535

ชุมชนบ้านเชียง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พวนที่อาศัยอยู่สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เมืองเชียงขวาง และต่อมาได้อพยพโยกย้ายถิ่นฐานมาที่บ้านเชียงในปัจจุบัน วิถีชีวิตของชาวบ้านเชียง ผูกพันกับอารยธรรมเก่าแก่โบราณมีการสืบสาน รักษา และต่อยอด ถ่ายทอดภูมิปัญญา วิถีชีวิต วัฒนธรรมประเพณี และอัตลักษณ์ของชาติพันธุ์ ไทพวนบ้านเชียง ไม่ว่าจะเป็น ภาษาไทพวน อาหาร ศิลปะการแสดง และเครื่องแต่งกาย

เครื่องแต่งกายในสมัยโบราณแต่งกายด้วยชุดผ้าฝ้ายที่ทอและย้อมเองใช้สีกรมท่าหรือดำ เครื่องแต่งกายในชีวิตประจำวัน ผู้ชายใส่เสื้อผ้าฝ้ายแขนสามส่วนย้อมครามคอกลม ผ่าหน้า ผูกเชือก นุ่งกางเกงครึ่งแข้ง ส่วนผู้หญิงใส่เสื้อแขนยาวผ้าฝ้ายและใส่ผ้าถุงเป็นผ้าฝ้ายย้อมครามเช่นเดียวกัน

ปัจจุบันการแต่งกายได้นำเอาภูมิปัญญาของบรรพบุรุษมาสานต่อให้เกิดเป็นชิ้นงานที่มีคุณค่ามีเอกลักษณ์ สร้างสรรค์ลวดลายที่มาจากเครื่องปั้นดินเผา และลวดลายโบราณ โดยลวดลายผ้าไทพวนมีลวดลายคล้ายลายนิ้วมือ ก้นหอย หรือรูปทรงไห ซึ่งความแตกต่างจากผ้าพื้นเมืองในแถบอื่น นอกจากนี้ยังมีการคิดค้นวิธีการย้อมคราม และการมัดลายด้วยตนเอง  นับว่าเป็นการยกระดับผ้าย้อมคราม-ผ้ามัดหมี่ สร้างคุณค่าเพิ่ม

นายเมธารัตน์ คำพิมาน หรือน้องแบงค์ เจ้าของร้าน “พวนคอลเลคชั่น” ซึ่งดำเนินกิจการเกี่ยวกับด้านเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายด้วยผ้าไทยโดยเฉพาะ โดยเริ่มจากความที่ชื่นชอบในศิลปวัฒนธรรมและงานหัตถกรรม จึงทำเป็นแบรนด์สินค้าของตัวเอง  มีการเข้าร่วมอบรมกับหน่วยงานกรมการพัฒนาชุมชน ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพ ศูนย์ส่งเสริมพาณิชย์ เยาวชนโอท็อป  ต่อจากนั้นจึงได้เข้าร่วมการประกวดเรื่องการออกแบบเสื้อผ้าแฟชั่นดีไซน์ต่างๆ ทำให้ พวนคอลเลคชั่น เป็นร้านที่ใช้ผ้าทอย้อมครามหรือผ้ามัดหมี่บ้านเชียงที่มีความเป็นเอกลักษณ์โบราณเฉพาะถิ่น ลายเครื่องปั้นดินเผา ลายก้นหอย ของกลุ่มทอผ้าพื้นเมืองเทศบาลบ้านเชียงของพ่อสมบัติ  มัญญะหงส์ มาตัดเย็บ ผสมร่วมกับกลุ่มผ้าทอย้อมครามและผ้ามัดหมี่ ของที่อื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มทอผ้าบ้านหนองวัวซอ กลุ่มทอผ้าบ้านพิบูลย์รักษ์ เป็นต้น  ที่ผ่านมา พวนคอลเลคชั่น ได้ดำเนินธุรกิจการตลาดโดยขายสินค้าที่หน้าร้าน และออกงานอีเว้นท์ เป็นหลัก แต่ต่อมาด้วยพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงไปประกอบกับสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด ทำให้ไม่มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยวที่บ้านเชียงและงานอีเว้นท์ก็ไม่มีการจัดงาน ดังนั้นจึงทำให้รูปแบบการซื้อขายเปลี่ยนไป โดยเน้นไปทำการตลาดออนไลน์มากยิ่งขึ้น   ปัจจุบันรายได้ที่มาจากการตลาดออนไลน์มากกว่า 85% และท้ายนี้อยากจะเชิญชวนให้คนไทยสวมใส่ผ้าไทย ผ้าไทยสวมใส่สบายสามารถใส่ในชีวิตประจำวันได้ ให้เห็นคุณค่าของผ้าไทยร่วมกันอนุลักษณ์ไว้ และภูมิใจในความเป็นไทย

นายชุมพร สุทธิบุญ หรือพ่อชุมพร ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนประกายไหมไทย ซึ่งกลุ่มวิสาหกิจชุมชนนี้ได้ก่อตั้งขึ้นมาแล้วเป็นเวลา   35 ปี ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวและสร้างงานให้แก่ชุมชน โดยใช้ภูมิปัญญาของคนพื้นถิ่นเป็นผู้ทอผ้าโดยตรง ซึ่งมีทั้งผ้าย้อมครามและผ้ามัดหมี่ โดยมีการลองผิดลองถูกและพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งได้คัดสรรจากกรมพัฒนาชุมชชนได้รับโอทอประดับ 5 ดาว โดยมีองค์กรจากภาครัฐเข้ามาสนับสนุน  นอกจากนี้อยากฝากให้ คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาศิลปะการออกแบบพัสตราภรณ์ เอกสิ่งทอ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เข้ามาช่วยพัฒนาสินค้าเข้าสู่สากล ใส่แฟชั่นดีไซน์ ให้เป็นที่น่าสนใจกลุ่มคนทั่วไปสามารถสวมใส่ได้ทุกวัน และให้คนรุ่นใหม่มีความสนใจสินค้าพื้นเมือง   ผ้าฝ้ายทอมือ ผ้าไหมทอมือ เพื่อสืบทอดวัฒนธรรมจากรุ่นสู่รุ่นอันเป็นเอกลัษณ์ของชุมชนบ้านเชียง และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับชุมชน

นายสมบัติ  มัญญะหงส์ หรือพ่อสมบัติ ประธานกลุ่มทอผ้าพื้นเมืองเทศบาลบ้านเชียง หรือ ส.หงษ์แดง เป็นวิสาหกิจชุมชนบ้านเชียงที่มีความชำนาญด้านการทอผ้าและย้อมสีธรรมชาติมาตั้งแต่ ปี 2514 ซึ่งเป็นยุคสมัยคุณตายาย โดยยุคของพ่อสมบัติเป็นยุคที่ 3 ซึ่งมีการปรับปรุงและพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ ทั้งเครื่องการทอและสีสรรลวดลายก็มีการพัฒนาขึ้นมาต่อเนื่อง เพราะบ้านเชียงของเราเป็นแหล่งท่องเที่ยวมรดกโลก ดังนั้นจึงได้ถอดลวดลายจากภาชนะบ้านเชียงให้มาอยู่บนพื้นผ้า เมื่อคนทั่วไปมาเห็นก็จะรู้ได้เลยว่าเป็นเอกลักษณ์ของบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี  ปัญหาที่พบเจอคือเรื่องของการออกแบบลวดลายผ้านั้นมีเอกลักษณ์ของความเป็นบ้านเชียง แต่รูปแบบของแฟชั่นดีไซน์ยังไม่ทันสมัยเข้ากับคนรุ่นใหม่ อยากจะให้ทางคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เข้ามาช่วยพัฒนา อยากให้ชุมชนมีความพร้อม มีความเข้มแข็ง

นอกจากนี้แล้วปัญหาที่เกิดขึ้นภายในชุมชนคือปัจจุบันมีผู้สูงวัยแยะ คนที่ทอผ้าและเย็บผ้ามีน้อย สุขภาพไม่ดี มองไม่ค่อยชัด ไม่มีผู้สืบทอดในเรื่องของวัฒนธรรมการทอผ้าไปสู่ลูกหลาน อยากให้ทางมหาวิทยาลัยจัดทำเป็นหลักสูตรมาตรฐาน หลักสูตรท้องถิ่น ให้เด็กมีจิตวิญญาณของบ้านเชียง สร้างอาชีพ สร้างรายได้ ให้เกิดความยั่งยืนแก่ชุมชน  ท้ายนี้อยากให้นักท่องเที่ยวมาเที่ยวที่ชุมชนบ้านเชียง เที่ยวแหล่งมรดกโลกและเรียนรู้วัฒนธรรมของชุมชนบ้านเชียง ทั้งในเรื่องของการทอผ้าย้อมคราม ทอผ้ามัดหมี่ บ้านเชียง เครื่องปั้นดินเผาบ้านเชียง และชิมรสอาหารของชาวไทพวนบ้านเชียง กิจกรรมดังกล่าวเป็นความตั้งใจของไทยเบฟในการตอบแทนสังคม  เพราะเชื่อมั่นว่า “การสร้างสรรค์และแบ่งปันคุณค่าจากการเติบโต” เป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาชุมชนและสังคม สร้างความยั่งยืนสู่เศรษฐกิจฐานรากให้มีความเข้มแข็ง และสามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน

The post ไทยเบฟ-มธ. ร่วมสร้างคุณค่า “ผ้าไทย” ตอบแทนสู่สังคม 2 องค์กรหลัก ร่วมกับวิสาหกิจชุมชนและผู้ประกอบการ ขับเคลื่อนกิจกรรมภายใต้โครงการ Creative Young Designers Season 4 ยกระดับผ้าย้อมคราม-ผ้ามัดหมี่ สร้างคุณค่าเพิ่ม appeared first on SD Thailand.

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (SCI-TU)  เปิดตัว ‘SUCHADA’ (สุชาดา) สารสกัดจากใบไผ่สายพันธ์ ‘ซางหม่น’ ที่พบได้ในประเทศไทย ที่คิดค้น สกัดสารสำคัญ และพัฒนาจากโจทย์ของกลุ่มเกษตรกรที่ต้องการสร้างมูลค่าเพิ่มของต้นไผ่ ซึ่งถูกนำมาต่อยอดสู่สุดยอดบิวตี้โปรดักส์ส่งตรงจากห้องแลป ด้วยคุณสมบัติ เพิ่มความชุ่มชื้นให้กับผิวบำรุงผิว ช่วยลดเลือนริ้วรอยและจุดด่างดำ รวมทั้งเหมาะกับผิวที่เป็นสิว  นำไปสู่การพัฒนาสู่ 5 โปรดักส์ที่มีศักยภาพแข่งขันเชิงพาณิชย์ ได้แก่ เซรั่ม ครีมบำรุง โฟมล้างหน้า ไมเซล่า และครีมกันแดด พร้อม ปลุกไฟคนรุ่นใหม่สายวิทยาศาสตร์ ตอบโจทย์ 3 เป้าหมายสำคัญของ Gen Z ได้แก่ งานก้าวหน้า รายได้มั่นคง  และตอบโจทย์ทุกไลฟ์สไตล์ พร้อมเปิดรับสมัครนักศึกษาใหม่ปีการศึกษา 2567 ในระบบ TCAS แล้วตั้งแต่วันนี้  ติดตามรายละเอียดที่เว็บไซต์ http://student.mytcas.com และสามารถติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ https://www.facebook.com/SciTU/ และ https://grad.service.sci.tu.ac.th/ หรือติดต่อ 02-5644490 ต่อ 2094

รองศาสตราจารย์ ดร.สุภกร บุญยืน อาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดเผยว่า คณะวิทย์ฯ มธ. เปิดตัว ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ที่มีสารสกัดจากใบไผ่สายพันธ์ ‘ซางหม่น’ ที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโจทย์ของกลุ่มเกษตรกร จ.สระแก้ว ที่ต้องการสร้างมูลค่าเพิ่มของต้นไผ่ โดยทีมวิจัยด้านเคมีได้ทำการศึกษาทุกส่วนของไผ่ จนพบว่าใบไผ่สายพันธุ์ดังกล่าวมีสารประกอบสำคัญเรียกว่า ‘ไอโซออเรียนติน’ (isoorientin)  เป็นสารกลุ่มฟลาวโวนอยด์ มีคุณสมบัติเป็นสาร antioxidant (อ้างอิงจาก Yaqian Cheng และคณะ Journal of Ethnopharmaccology, volume 306, 116166, 2023 และ Haimei Li และคณะ Industrial Crops & Products, volume 178, 114609, 2022 ) ด้วยความคาดหวังว่าสารดังกล่าวเมื่อนำมาพัฒนาเป็นสูตรสำอางแล้วจะมีส่วนช่วยส่งเสริมให้ผิวมีความชุ่มชื้นและแลดูแข็งแรงขึ้น

จากการวิจัยสกัดและคิดค้นสูตรในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ กว่า 5 ปีที่ผ่านมา ภายใต้การสนับสนุนทุนวิจัยจาก สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (สกว.) หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) และคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทำให้ได้อนุสิทธิบัตร และได้สารสำคัญที่มีศักยภาพในการพัฒนาต่อยอดจนได้สูตรสำอาง ที่ผ่านการทดสอบและได้มาตรฐาน เพื่อให้คนไทยได้ใช้สูตรสำอางที่พัฒนาจากสารสำคัญในประเทศ รวมถึงเป็นการนำเสนอเรื่องราวของการพัฒนางานวิจัยเพื่อสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภคได้ รวมทั้งยังเป็นแบบอย่างให้กับเยาวชนรุ่นใหม่ให้หันมาสนใจเรียนด้านวิทยาศาสตร์มากยิ่งขึ้น

ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวได้รับการคิดค้นและพัฒนามาอย่างดี ผู้วิจัยได้นำไปประกวดในเวทีนวัตกรรมของนานาชาติ ภายใต้การสนับสนุนของ วช. และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทำให้สังคมได้เห็นถึงการพัฒนาวัสดุเหลือทิ้งเช่นใบไผ่ นำมาสกัดให้ได้สารสำคัญและต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ ที่มีคุณภาพ และได้รับรางวัลนวัตกรรม จากหลายเวที อาทิ ในปี 2021 ได้รับรางวัลเหรียญเงินจาก Invention Geneva Salon International Des Inventions ของผลิตภัณฑ์ Serum of Bamboo extract for sensitive skin  และได้รับรางวัล Special Prize จาก Korea Invention Promotion Association ในงานเดียวกัน ในปีเดียวกัน ได้รับรางวัลเหรียญเงิน จาก Japan Design Idea & Invention expo ของผลิตภัณฑ์ Micellar cleansing water and cosmetic products from bamboo leaf extract และ ในปี 2022 ได้รับรางวัล เหรียญเงินจาก Invention Geneva Salon International Des Inventions ของผลิตภัณฑ์ Isoorientin from bamboo leaf extract for cosmetic products   เหล่านี้นับเป็นรางวัลให้กับนักวิจัยที่ได้ทุ่มเทแรงกายในการศึกษาวิจัยกว่า 5 ปีเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ดีๆ เพื่อให้คนไทยได้ใช้ของดี รวมทั้งเป็นการสร้างโอกาสให้กับเกษตรกร มากยิ่งขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับนโยบาย circular economy และ การพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs)

ผลิตภัณฑ์ ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ได้ผ่านการทดสอบประสิทธิภาพในห้องปฏิบัติการที่มีความปลอดภัยทางชีวภาพระดับ Biosafety Level 2 การทดสอบกับกลุ่มตัวอย่าง (Clinical Test) จำนวนกว่า 300 ราย ที่ประกอบด้วยเพศชาย เพศหญิง ในกลุ่มอายุต่าง ๆ ที่หลากหลาย ซึ่งพบว่าสารสกัด ‘ไอโซออเรียนติน’ (isoorientin)  ให้ผลลัพธ์ที่ดีกับผู้ใช้งาน ซึ่งปัจจุบันสารสกัด ‘ไอโซออเรียนติน’ (isoorientin)  ภายใต้แบรนด์ SUCHADA’ (สุชาดา) ได้รับการจดอนุสิทธิบัตร และได้จดแจ้งเป็นเครื่องสำอางจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ถือเป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของผู้พัฒนาในนามของคณะวิทย์ฯ มธ.

การพัฒนาสกินแคร์ภายใต้แบรนด์ ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ของคณะวิทย์ มธ. ถือเป็นต้นแบบของการนำงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์มาสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจ ที่ให้ผลลัพธ์ของการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างครบวงจร โดยมีองค์ประกอบสำคัญเกี่ยวกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) อยู่ด้วย ได้แก่ การลดขยะจากภาคเกษตรกรรม สร้างมูลค่าเพิ่มจากสินค้าเกษตร อีกทั้งยังสร้างมูลค่าให้กับงานวิจัยไทย ที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจที่ส่งผลให้เติบโตได้ทั้งห่วงโซ่ โดยขณะนี้ผู้พัฒนามีแผนวางจำหน่าย ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ที่ศูนย์หนังสือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นแห่งแรก โดยตั้งราคาจำหน่ายไว้ที่เซทละ 1,000 บาท ได้ครบทั้ง 5 ชิ้น ได้แก่ 1.เซรั่ม   2.ครีมบำรุง   3.โฟมล้างหน้า 4.ไมเซล่า 5.ครีมกันแดด  เพื่อให้คนไทยได้เข้าถึงบิวตี้โปรดักส์คุณภาพสูงในราคาที่จับต้องได้

“โดยทั่วไปต้นไผ่จะมีระยะเวลาเติบโตก่อนเก็บเกี่ยวลำต้นประมาณ 3 ปี ซึ่งระหว่างนั้นเกษตรกรจะไม่มีรายได้จากการเพาะปลูก และส่วนใหญ่เป็นของเหลือทิ้ง นั่นคือจุดเริ่มต้นของการพัฒนาสกินแคร์จากใบไผ่สายพันธุ์ไทย ภายใต้แบรนด์ ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ซึ่งเป็นงานวิจัยที่นำมาสู่การใช้งานจริง และส่งผลดีทั้งภาคเกษตรกรรม การดูแลสิ่งแวดล้อม และการสร้างมูลค่าสินค้าเกษตรและงานวิจัยของไทย ซึ่งคณะวิทย์ มธ. พร้อมชู SUCHADA Model กับแนวคิดการสร้างมูลค่าเพิ่มด้านวิทยาศาสตร์ เพื่อส่งต่อแนวคิดนี้ไปยังคนรุ่นใหม่ สร้างกำลังคนแห่งอนาคต (Future Workforce) ภายใต้แนวคิด ‘SCI+BUSINESS’ ปั้นเด็กวิทย์คิดประกอบการ ที่พร้อมส่งต่อแรงบันดาลใจสู่คนรุ่นใหม่ เพื่อปลุกไฟในเส้นทางสายวิทยาศาสตร์ โดยตอบโจทย์ 3 เป้าหมายของ Gen Z ได้แก่ งานก้าวหน้า รายได้มั่นคง  และตอบโจทย์ทุกไลฟ์สไตล์” รองศาสตราจารย์ ดร.สุภกร กล่าวทิ้งท้าย

ทั้งนี้ ผู้สนใจศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ ของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สามารถตรวจสอบคุณสมบัติและยื่นคะแนนใน TCAS รอบต่าง ๆ ผ่านทางเว็บไซต์ http://student.mytcas.com หรือศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ www.tuadmissions.in.th, https://www.facebook.com/SciTU/ หรือติดต่อ 02-5644490 ต่อ 2094

The post คณะวิทย์ฯ มธ. เปิดตัว ‘SUCHADA’ (สุชาดา) ที่มีสารสกัด ‘ไอโซออเรียนติน’ (isoorientin) จากใบไผ่สายพันธ์ไทย ที่ถูกนำใช้ประโยชน์ด้านบิวตี้โปรดักส์ appeared first on SD Thailand.

ปัจจุบันประเทศไทยก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยแล้ว เพราะมีประชากรที่มีอายุ 60 ปีมากเกิน12.5% ของประชากรทั้งประเทศ และในปี 2584 ประเทศไทยจะเดินหน้าสู่สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์สุดยอด จึงเป็นหน้าที่ของหลาย ๆ หน่วยงานทั้งภาครัฐบาลและเอกชนที่จะต้องเตรียมรับมือ ช่วยพัฒนาผู้สูงวัยให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี สุขภาพแข็งแรงและสามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุข

สถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นสถาบันที่มีบทบาทหน้าที่พัฒนาคุณภาพชีวิตมนุษย์และสร้างขีดความสามารถให้กับประเทศ ล่าสุดได้ออกแบบหลักสูตร “การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย” โดย ผศ.ดร.ศุภชัย ศรีสุชาติ ผู้อำนวยการสถาบัน ฯ เปิดเผยว่า

“ ทางสถาบันได้ทำการวิจัยเรื่องผู้สูงวัยมาหลายปีแล้ว รวมถึงศึกษาหลักสูตรสำหรับผู้สูงวันที่มีอยู่ในปัจจุบัน ที่มีทั้งจุดอ่อนและจุดแข็ง จึงนำมาปรับเป็นหลักสูตรนี้ขึ้นมา โดยใช้เวลาในการร่างหลักสูตร 6 เดือน รวมทั้งสัมภาษณ์ความต้องการของผู้สูงวัยและมีคณะกรรมการมาร่วมวิพากย์หลักสูตรนี้ “

โครงสร้างหลักสูตร “การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย” เปิดรับชาย-หญิงที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป มีเวลาเรียน 106 ชั่วโมง หรือ 3 เดือน เรียนอาทิตย์ละ 2 วัน แบ่งการเรียนรู้เป็น 3 มิติ คือ

มิติความรู้ที่ผู้สูงอายุต้องรู้ อาทิ การดูแลสุขภาพ โรคที่พึงระวัง รวมถึงโภชนาการผู้สูงอายุ การใช้ยาสมุนไพร

“ เราเห็นว่าเรื่องกายภาพ Physical ของผู้สูงอายุเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องใช้ในชีวิตประจำวันให้มีสุขภาพที่ดีและปลอดภัย เรามีอาจารย์ที่จบด้านกายภาพบำบัดมาสอนโดยเฉพาะ”

มิติความรู้เรื่องเทคโนโลยีการสื่อสาร กฏหมายและการลงทุน

“ เราจะสอนให้ผู้สูงวัยใช้มือถือและคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูล ความรู้ และระวังภัยจากมิจฉาชีพที่หากินกับผู้สูงวัย รวมถึงกฏหมายต่าง ๆ ที่ควรรู้เช่น กฏหมายพินัยกรรม กฏหมายสิทธิประโยชน์ที่ผู้สูงอายุควรได้รับ รวมถึงประกับสุขภาพต่าง ๆ รวมถึงสอนให้บริหารจัดการเงิน“

มิติศิลปะวัฒนธรรมและการบำเพ็ญประโยชน์ในสังคม และเรียนวิชาชีพ

“ เราออกแบบหลักสูตรให้มีกิจกรรมนอกสถานที่ให้ไปเรียนรู้การอนุรักษ์วัฒนธรรม ฝีกลีลาศเพื่อสร้างสมาธิและกล้ามเนื้อ รวมถึงให้แต่ละรุ่นคิดกิจกรรมจิตอาสาเพื่อบำเพ็ญประโยชน์ต่อสัมคม และการฝึกอาชีพเพื่อให้สามารถหาเงินเลี้ยงตัวได้”

ทั้งนี้ ทางสถาบันได้เปิดรับสมัครผู้เข้าอบรมรุ่นที่ 1 ไปเมื่อวันที่ 1 พ.ค.ที่ผ่านมา ปรากฏว่ามีผู้สูงวัยให้ความสนใจมาสมัครเป็นจำนวนมาก จึงต้องเปิดถึง 2 รุ่นคือรุ่นที่ 1 เรียนที่ มธ.ท่าพระจันทร์ และรุ่นที่ 2 เรียนที่ มธ.รังสิต

ส่วนรุ่นที่ 3 และ4 จะเปิดเมื่อไหร่นั้น ผศ.ดร.กล่าวว่า “ หลักสูตรนี้จะไม่มีการสอบ เพราะหลังจากปิดหลักสูตรรุ่นที่ 1 และ 2 จะประเมินผู้เรียนด้วยการสัมภาษณ์พูดคุยถึงการพัฒนาทุกเรื่อง และนำไปปรับปรุงก่อนที่จะเปิดรุ่นต่อไป ส่วนองค์กรใดสนใจจะนำต้นแบบหลักสูตรนี้ไปต่อยอดเพื่อสอนผู้สูงวัยตามต่างจังหวัด ทางสถาบันยินดีให้คำปรึกษา”

“ ในระยะยาว เราคาดหวังว่าผู้สูงอายุมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น สามารถดูแลตัวเองได้ไม่เป็นภาระกับสังคมและที่สำคัญ ผมอยากเห็นผู้สูงอายุมาทำประโยชน์ให้สังคมให้มากขึ้น อยู่ในสังคมได้อย่างมีศักดิ์ศรี “ ผศ.ดร.ศุภชัย กล่าวสรุปถึงการสร้างหลักสูตร“การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย”

หมายเหตุ: ผู้สนใจสมัครเรียนรุ่นต่อไป สอบถามรายละเอียดได้ที่ สถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ มธ. ท่าพระจันทร์ โทร 0 2613 3820-5 ต่อ 0 หรือ 100 หรือ สถาบันเสริมศึกษาและทรัพยากรมนุษย์ มธ.ศูนย์รังสิต
โทร. 08 9944 8419, 0 2564 4440 ต่อ 1668

The post เผยความต้องการคน 60+ แห่เรียนในมธ. แน่นเอี๊ยด ! appeared first on SD Thailand.

มหาวิทยาลัยธธรมศาสตร์ วางเป้าหมายมุ่งมั่นในเรื่องสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน และเพื่อต่อยอดทางความคิดล่าสุดได้นำโครงการโซลาร์ไรด์ (SOLARYDE) เป็นความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และบริษัท STAR 8 (THAILAND) โดยเป็นโครงการรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างพลังงานสะอาด และประหยัดแบบครบวงจร ตัวมอเตอร์ไซค์ขับเคลื่อนด้วยพลังไฟฟ้าจากแบตเตอรี ที่มาพร้อมสถานีชาร์จไฟ ซึ่งใช้พลังงานจากแผงโซลาร์เซลล์ที่ติดตั้งไปก่อนหน้านี้ พร้อมให้บริการนักศึกษา ใช้บริการรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ารับจ้างในอัตราค่าบริการเท่าเดิม แต่มีโอกาสช่วยลดมลพิษให้กับมหาวิทยาลัย และเป็นการประหยัดการใช้พลังงานให้กับประเทศชาติ อีกทั้งยังเพิ่มความปลอดภัยให้กับผู้ใช้บริการ เนื่องจากรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าดังกล่าว ได้ถูกจำกัดความเร็วไม่เกิน 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ผศ.ดร.ปริญญา เทวานฤมิตรกุล รองอธิการบดีฝ่ายความยั่งยืนและบริหารศูนย์รังสิต มธ. กล่าวถึงการดำเนินการว่า

“ขณะนี้ได้เริ่มดำเนินการเปลี่ยนรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ให้บริการภายในมหาวิทยาลัย ให้เป็นรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าจำนวน 25 คัน พร้อมให้บริการในเดือนมีนาคม ซึ่งจะเพิ่มจำนวนเป็น 50 คันในเดือนเมษายน และ 150 คัน ภายในสิ้นปี 2561 นี้ตามลำดับ ซึ่งปัจจุบันตัวเลขปริมาณยานพาหนะทุกประเภทที่เข้ามาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต มีสูงถึงประมาณ 22,000 คันต่อวัน คิดเป็นคาร์บอนที่ปล่อยประมาณ 3,700 เมตริกตันต่อปี ทั้งนี้ การนำร่องใช้รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าครั้งนี้จะช่วยลดปริมาณการปล่อยคาร์บอนในศูนย์รังสิตได้มากกว่า 500 เมตริกตันต่อปี และมีเป้าหมายในการลดการปล่อยคาร์บอนจากบริการขนส่งสาธารณะทุกประเภท (Zero Carbon Transportation) ให้เป็นศูนย์ ภายในเวลา 5 ปี”

โครงการโซล่าร์ไรด์ เปิดให้บริการมาตั้งแต่เดือนมีนาคม ที่ผ่านมา ส่วนจะสร้างความพึงพอใจแก่ผู้ใช้บริการมากเพียงใด รัญชิดา สิทธิสาร ชั้นปีการศึกษาที่ 3 คณะศิลปกรรมศาสตร์ มธ. นักศึกษาผู้ใช้บริการรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างจากทางด้านนอกประตูเชียงราก 1 กล่าวว่า

“ โครงการมอเตอร์ไซค์รับจ้างแบบขับเคลื่อนระบบไฟฟ้า เป็นโครงการที่น่าสนใจ เนื่องจากเป็นโครงการที่เข้าถึงอินไซต์ของนักศึกษาพร้อมๆ กับปลูกจิตสำนึกเรื่องความประหยัดพลังงาน และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ซึ่งโดยปกติ ต้องใช้บริการรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างเกือบทุกวัน ประกอบกับพบว่า บางครั้งควันไอเสียจากรถมอเตอร์ไซค์ที่ใช้น้ำมันมีกลิ่นเหม็น ทำให้ต้องปิดปาก ปิดจมูกบ่อยครั้ง อีกทั้งรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างบางคันมีเสียงดัง และวิ่งเข้า-ออกมหาวิทยาลัย วันละหลายๆรอบ ซึ่งเป็นการส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่นตลอดทั้งวัน หากมีรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ามาให้บริการภายในมหาวิทยาลัย จะถือเป็นการแก้ปัญหาอย่างถูกต้อง และตนเองก็จะเป็นผู้หนึ่งที่จะใช้บริการแน่นอน เพราะต้องการสนับสนุนแนวความคิดที่ดีของมหาวิทยาลัย และอยากให้โครงการดีๆ แบบนี้อย่างต่อเนื่อง”

อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) ศูนย์รังสิต ได้ตั้งเป้าหมายสู่การเป็นมหาวิทยาลัยยั่งยืน จากการอนุรักษ์พลังงาน ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม ภายใต้เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ของสหประชาชาติ โดยเน้นที่การใช้ประโยชน์จากพลังงานทดแทน การเพิ่มและรักษาต้นไม้ใหญ่ เพื่อลดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศ รวมทั้งการกำหนดเป้าหมายไปสู่การเป็นมหาวิทยาลัยปลอดขยะ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการร่วมลดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม อาทิ ความร่วมมือกับบริษัทโซลาร์ตรอนในการติดตั้งแผงผลิตพลังงานไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์ ซึ่งสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ถึง 5 เมกะวัตต์ การใช้รถรางไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ซึ่งได้นำร่องติดตั้งไปแล้วจำนวน 6 คัน รวมไปถึงการสร้างอาคารที่ได้รับการออกแบบเพื่อการประหยัดพลังงาน  เป็นต้น

The post มธ.SMART CITY “ล้ำ” จัดพี่วินใช้พลังงานไฟฟ้าจากโซล่าเซลล์บริการ นศ. appeared first on SD Thailand.

ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา ,Prof. Park, Taeyoon Yonsei University /President,Korean Association for Green Campus Initiative (KAGCI) ผศ.ดร. ปริญญา เทวานฤมิตรกุล รักษาการแทนในตำแหน่งรองอธิบดี ฝ่ายความยั่งยืนและบริหารศูนย์รังสิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ ประธาน SUN Thailand ,ดร. บุญไชย สถิตมั่นในธรรม รองอธิบดี กำกับดูแลด้านบริหารทั่วไป จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตประธาน SUN Thailand ศ.ดร. ชนิตา รักษ์พลเมือง ผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยสยาม และรศ.ดร. กิติกร จามรดุสิต รักษาการแทนอธิการบดีฝ่ายสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาอย่างยั่งยืน มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมเสวนาเพื่อยกระดับมหาวิทยาลัยไทยสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน

“ยั่งยืน ไม่ใช่คำแฟชั่น เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย โจทย์วันนี้เขาแจ้งเรามานานแล้ว เราควรปลูกฝังการมองสิ่งรอบตัวอย่างเป็นธรรม ซึ่งสามารถเริ่มได้ในมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นแหล่งบ่มเพาะของปัญญา หรือ Wisdom ซึ่งต้องเปลี่ยนความคิด เราสร้างนวัตกรรม เพื่อผลประโยชน์สู่สังคม”

ดร.สุเมธ เปิดมุมมองบางส่วนต่อวงเสวนา

หน้าที่มหาวิทยาลัยต่อสังคม

สถาบันการศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างและถ่ายทอดองค์ความรู้ ผ่านกระบวนการศึกษา และวิจัย โดยมีเป้าหมายผลลัพธ์ของการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพออกสู่สังคม รวมถึงการพยายามนำองค์ความรู้ที่มีอยู่ถ่ายทอดผ่านกลไกการประยุกต์เพื่อให้เกิดการใช้งานที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน สังคม ประเทศชาติ และโลกใบนี้

ดังนั้น บริบทของการพัฒนาอย่างยั่งยืนในภาคสถาบันการศึกษาจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง การประยุกต์แนวคิดของการพัฒนาอย่างยั่งยืนสู่นโยบายการบริหาร และกิจกรรมการดำเนินงานของสถาบันการศึกษา จะส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพขององค์ความรู้ และบัณฑิตที่ถูกผลิตจากสถาบันนั้นๆ ด้วยเพราะสถาบันการศึกษาเป็นแหล่งบ่มเพาะความรู้ และบุคลากรที่จะออกสู่ชุมชน และสังคมเป็นสำคัญ

ในวงเสวนา ดร.ปริญญา เริ่มต้นว่า เรามีบ้านเราบ้านเดียวคือโลกใบนี้ ทรัพยากรมีจำกัด แต่จะอยู่กันยังไงให้ทรัพยากรมีใช้ตลอดไปจนชั่วลูกชั่วหลาน เราต้องรับผิดชอบต่อคนรุ่นหลัง ไม่ใช่รุ่นเราไม่ใช่พินาศหมดในรุ่นเรา

“ผมเองก็เพิ่งเข้าใจเรื่องการบริหารยั่งยืน เมื่อไปเจอมหาวิทยาลัยที่ไปไกลกว่าเราแล้ว ฮาร์ดเวิด เอ็มไอที ได้เข้าใจว่า ที่โลกของเราทรัพยากรหมดไปอย่างรวดเร็ว เพราะความรู้ที่เราสอนกันในมหาวิทยาลัย เมื่อก่อน ก่อนที่จะมีความรู้ ก่อนที่จะมีเทคโนโลยี คนตอนนั้นตัดต้นทีละต้น ไม่ใช่เทคโนโลยีที่เราสอนกันหรือครับ ที่ตอนนี้ทำลายหมดเลย…การโฆษณาคืออะไรครับ คือของที่ต้องใช้บริโภค ต้องทำให้รู้สึกว่า จำเป็นต้องซื้อให้ได้ ทรัพยากรที่ควรใช้อย่างระมัดระวังก็ใช้กันเยอะขึ้น จึงกลับมา SDGs ข้อ 4 ความรู้ต้องถูกใช้อย่างยั่งยืน ส่งเสริมความรู้ในมหาวิทยาลัย เปลี่ยนเป้าหมายในการศึกษาวิจัยโดยเน้นให้เกิด Sustaintibility”

SUN เครือข่ายที่ช่วยยกระดับการพัฒนายั่งยืน

ด้วยเหตุผลสำคัญดังกล่าวข้างต้น การสร้างให้เกิด เครือข่ายมหาวิทยาลัยยั่งยืน (Sustainable University) เพื่อเป็นเวทีสำคัญสำหรับการกำหนดแนวนโยบายเพื่อการพัฒนามหาวิทยาลัยตามแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืน การแลกเปลี่ยน เรียนรู้ประสบการณ์การดำเนินงานเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน รวมถึงการกำหนดมาตรฐานการชี้วัดความเป็นมหาวิทยาลัยยั่งยืน อันจะเป็นส่วนสำคัญของการยกระดับมหาวิทยาลัยภายในประเทศ และการสร้างความร่วมมือของสถาบันอุดมศึกษาภายในประเทศ ที่สอดคล้องเชื่อมโยงต่อบริบทการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระดับนานาชาติ นำสู่การเป็นต้นแบบสำคัญของภาคส่วนภายในสังคมของประเทศที่สามารถใช้เป็นต้นแบบเพื่อการขยายผลการดำเนินงานสู่ภาคส่วนอื่นได้ต่อไปในอนาคต

ดร. บุญไชย อดีตประธาน SUN Thailand เล่าถึงกรณีศึกษาของจุฬาฯ เริ่มจากการทำ Green Campus เช่น การประหยัดพลังงาน การแยกขยะ พื้นที่สีเขียว และเปลี่ยนมาพัฒนาแบบคู่ขนานร่วมกับ Sustainable Campus ทุกอย่างนั้นเริ่มจากคน

“เราเริ่มโครงการ Zero Waste เน้น Engagement ทุกส่วน เพราะหัวใจหลักคือ นิสิต คณาจารย์ และบุคคลากร สร้างเครือข่ายและความตระหนักในเรื่องสิ่งแวดล้อม ให้มาเรียนรู้ร่วมกัน แลกเปลี่ยนความรู้ ไม่ใช่เพื่อมาแข่งขันกัน ไม่ใช่กิจกรรมปลูกต้นไม้ ต้องลงในกระบวนการเรียนรู้ เอาเรื่อง Sustainability ลงในหลักสูตร”

ศ.ดร. ชนิตา ในฐานะมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกๆ ที่อยู่กับ SUN Thailand เน้นว่า Sustainability จะต้องเป็นเรื่องการเปลี่ยน Mindset มหาวิทยาลัยสยามมีการเชื่อมโยงกับชุมชนเขตภาษีเจริญ พัฒนาชุมชนรอบข้าง เป็นต้นแบบให้แก่ชุมชนอื่นๆ รวมถึงมี Class งานวิจัยด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืน และผู้ประกอบการทางสังคม

การเริ่มต้นสร้างกระบวนการการพัฒนาอย่างยั่งยืนอย่างไร

รศ.ดร. กิติกร ได้ถามถึงการเริ่มต้นสำหรับคณาจารย์ทั่วไปในแต่ละมหาวิทยาลัย

“ทำเรื่องเล็กให้สำเร็จก่อน แล้วคนจะเห็น อย่าเริ่มต้นด้วยการทำเรื่องใหญ่” ดร.ปริญญาตอบ และดร. บุญไชย ช่วยขยายความถึงกรณีศึกษาที่จุฬาฯ เรื่องนี้เกิดจากภาควิชา ที่ทำก่อน ต่อเมื่อเห็นผล ขยายผลก็ถูกกำหนดเป็นนโยบายมหาวิทยาลัย ส่วนมหาวิทยาลัยสยาม ศ.ดร. ชนิตากล่าวถึงเริ่มจากทีมเวิร์ค และ Leadership แต่ส่วนอื่นๆ ก็ทำคู่ขนานกันไปด้วย ในมุมที่เป็นเรื่องความยั่งยืน

ดร.ปริญญา ขยายความถึงธรรมศาสตร์ ให้ความสำคัญกับ SDGs เป้าหมายที่ 13 เป็นอันดับแรกคือการรับมือกับ Climate Change ที่กำลังกลายเป็น Climate Crisis เป็นอันดับแรก เนื่องจากเป็นเรื่องที่ต้องเปลี่ยนแปลงทันที โดยมีแนวทางแก้ไขคือ

-การใช้ Solar Rooftop กับอาคารเรียนซึ่งสามาถรถลดค่าไฟไปได้ถึง 10% และได้นำมาประยุต์ใช้กับรถ EV ภายในมหาวิทยาลัย เนื่องจาก 80% ของไฟฟ้าที่ใช้ ได้มาจากการเผาของเชื้อเพลิงฟอสซิล ก่อให้เกิดก๊าซคาร์บอนซึ่งเป็นหนึ่งสาเหตุของการเกิดโลกร้อน การนำ Solar Cell มาใช้กับรถ EV นั้นสามารถทดแทนการใช้พลังงานจากไฟฟ้าได้เลย

-เรื่องที่สองที่สนใจคือ SDGsเป้าหมายที่ 12 Responsibility Consumption หรือ การบริโภคอย่างมีความรับผิดชอบ ให้เกิดการหมุนเวียนมาใช้ใหม่ให้มากที่สุด เช่น การเลิกใช้พลาสติกหุ้มฝาขวด, การใช้กระบอกน้ำแทนแก้วที่ต้องทิ้ง, เปลี่ยนพฤติกรรม Say No Single Plastic Use นอกจากนี้มีความสนใจใน SDGs เป้าหมายที่ 10 Reduced Inequalities ลดความเหลื่อมล้ำ และ SDGs เป้าหมายที่ 4 Good Education ให้ความรู้ที่มีคุณภาพและถูกใช้อย่างยั่งยืน เปลี่ยนเป้าหมายในการศึกษาวิจัยโดยเน้นให้เกิด Sustaintibility

ประสบการณ์จากเกาหลีสู่แนวทางเริ่มต้นสร้างความเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว

Prof. Park ได้อธิบายถึง Korean Association for Green Campus Initiative (KAGCI) หรือ สมาคมเกาหลีเพื่อการเริ่มต้นเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว โดยวิสัยทัศน์ของ KAGCI

– ส่งเสริมการศึกษาและวิจัยอย่างยั่งยืน
– ริเริ่มในการรักษาสิ่งแวดล้อมของมหาวิทยาลัยและการอนุรักษ์พลังงาน
– สนับสนุนวัฒนธรรมการอนุรักษ์พลังงานผ่านการร่วมมือกับชุมชนในท้องถิ่น

ดังนั้นทุกๆ มหาวิทยาลัยจะมีส่วนร่วมในการปฏิบัติอย่างยั่งยืน เพื่อลดการเพิ่มปริมาณของก๊าซคาร์บอน

หน้าที่ของ KAGCI

1. ดูแลบริหารจัดการเกี่ยวกับการอนุรักษ์ภายในมหาวิทยาลัย (Green Management in the university) เช่น การสร้างเครือข่ายมหาวิทยาลัยสีเขียว, การจัดตั้งคณะกรรมการในแต่ละมหาวิทยาลัยสมาชิกเพื่อการทำงานอย่างเป็นระบบและสนับสนุนการจัดจำหน่ายวัสดุผลิตภัณฑ์จากมหาวิทยาลัยสีเขียวเพื่อนำรายได้มาใช้ในการทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัยนั้น ๆ

2. ทำให้มหาวิทยาลัยเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม (Environment-Friendly Campus) เช่น การสร้างรายการสิ่งที่ทำให้เกิดแก๊สเรือนกระจก, มีสถาปัตยกรรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม, โครงการประหยัดพลังงาน และการใช้พลังงานทดแทน

3. สร้างความยั่งยืนให้โครงสร้างพื้นฐานทางการศึกษาและการวิจัย (Sustainable Education and Research Infrastructure) เช่น จัดทำนิทรรศการให้ความรู้เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยสีเขียว, มีกิจกรรมเกี่ยวกับการอนุรักษ์พลังงานและการปกป้องสิ่งแวดล้อม และมีการจัดทำค่ายอบรมผู้นำสีเขียว

4. มีการทำกิจกรรมร่วมกับชุมชนในท้องถิ่น (Activities with Local Communities) เช่น การทำโครงการร่วมมือกันภายโรงเรียน, สร้างความร่วมมือในชุมชน, สร้างกิจกรรมเพื่อเชื่อมโยงมหาวิทยาลัยท้องถิ่นกับมหาวิทยาลัยต่างประเทศเพื่อสร้างจิตสำนึกต่อสิ่งแวดล้อมให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน

มาถึงกิจกรรมของ KAGCI
– การเลือกประธานของโครงการ
– รายงานผลการวิจัยต่างๆ เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยสีเขียว
– การประชุมมหาวิทยาลัยสีเขียวทั้งภายนอกและภายในประเทศ
– ค่าย Green Leaders’ Summer Camp

เป้าหมายการเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียวของมหาวิทยาลัยยอนเซ

1. มีการจัดการที่ยั่งยืน โดยลดพื้นที่จอดรถตลอดจนการลดขยะจากอาหาร มีการจัดระเบียบพลังงาน

2. เป็นมหาวิทยาลัยที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เช่น การใช้พลังงานทดแทน หรือการบำบัดน้ำเสียกลับมาใช้ใหม่

3. มีหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เช่น การพัฒนาวิชาที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสีเขียว, การดำเนินโครงการกิจกรรมหอพักที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, ส่งเสริมงานวิจัยและกิจกรรมต่าง ๆ มีโครงการแข่งขันการประหยัดพลังงาน

ส่วนแผนในอนาคต
– เพิ่มการติดตั้งและการใช้พลังงานทดแทนในสิ่งอำนวยความสะดวก
– โครงการ การบริโภคอย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
– สนับสนุนกิจกรรมของนักศึกษา
– ความร่วมมือระหว่างประเทศ: การเผยแพร่ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบริหารจัดการของมหาวิทยาลัยสีเขียวในประเทศอาเซียน

การพัฒนาอย่างยั่งยืน หมายถึง การพัฒนาอย่างสมดุล โดยพยายามให้เกิดการพัฒนาอย่างบูรณาการขององค์ประกอบที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคม เกิดการประสานกันจนครบองค์ และมีดุลยภาพ ซึ่งจะทำให้เกิดสภาพที่เรียกว่า เป็นภาวะยั่งยืน

ปัจจุบันทุกภาคส่วนให้ความสำคัญต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ด้วยฐานคิดที่ต้องการให้เกิดภาวะยั่งยืน ในแง่ของฐานทรัพยากรธรรมชาติ การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน และภาวะคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของมนุษย์ ซึ่งจะส่งผลดีต่อมวลมนุษยชาติในรุ่นต่อๆไปในอนาคต

The post มหาวิทยาลัย เปลี่ยน Mindset : From Green to Sustainable University appeared first on SD Thailand.