เนื่องด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 ทำให้ผู้คนต้องเปลี่ยนไป การทำงานจากที่บ้าน ขยะพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งจึงเพิ่มมากขึ้นตามความต้องการใช้บริการรับส่งอาหารออนไลน์ และอีคอมเมิร์ซ โดยเฉพาะในจังหวัดหัวเมืองใหญ่ๆ ซึ่งร้อยละ 80 ของขยะจำนวนนั้นก็รั่วไหลลงสู่สิ่งแวดล้อมทางน้ำของประเทศ

ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา มีความร่วมมือจากหลายหน่วยงาน หลายภาคส่วน พยายามที่จะช่วยกันเก็บกวาดขยะจากคลองจำนวนมาก โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพฯ โดยคำนึงถึงประโยชน์ในแง่ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม สุขภาพ การเดินทางขนส่ง การท่องเที่ยว และอื่นๆ ซึ่งโครงการติดตั้งเครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าวก็เป็นหนึ่งในโครงการที่เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จ ไม่ใช่แค่ช่วยลดปริมาณขยะพลาสติกที่สร้างมลพิษต่อระบบนิเวศน์ทางน้ำของไทย แต่ยังช่วยผลักดันให้ผู้คนในชุมชนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการบริหารจัดการขยะได้เหมาะสมยิ่งขึ้นด้วย

โครงการติดตั้งเครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าว เป็นหนึ่งในโครงการทำความสะอาดแม่น้ำ 9 แห่งทั่วโลก ภายใต้การเป็นพันธมิตรร่วมกันระหว่างโครงการ Benioff Ocean Initiative ของสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา และมูลนิธิโคคา-โคล่า องค์กรสาธารณกุศลภายใต้ เดอะ โคคา-โคล่า คัมปะนี ในการสนับสนุนการดำเนินการผ่านความร่วมมือของมูลนิธิเทอร์ราไซเคิล ไทย และสำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร ที่มีเป้าหมายร่วมกันเพื่อป้องกันการรั่วไหลของขยะจากแม่น้ำสู่มหาสมุทร โดยคลองลาดพร้าวได้รับเลือก เนื่องจากเป็นคลองที่ประสบปัญหามลพิษขยะเป็นจำนวนมากและจำเป็นต้องมีการทำความสะอาดเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วน จากเดิมที่หน่วยงานในพื้นที่และองค์กรที่เกี่ยวข้อง ต่างก็ทำงานอย่างหนักในการช่วยทำความสะอาดคลองดังกล่าวอยู่แล้ว

โครงการภายใต้การทำงานของมูลนิธิเทอร์ราไซเคิล ไทยนี้ เริ่มต้นขึ้นในเดือนมิถุนายน 2563 โดยมีเป้าหมายในการเก็บขยะออกจากคลองลาดพร้าว ซึ่งมีระยะทางยาวรวม 12.56 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร เชื่อมต่อระหว่างคลองแสนแสบและคลองสอง และไหลลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา โดยการติดตั้ง ‘เครื่องดักขยะ’ จำนวน 2 เครื่องเพื่อดักจับขยะในคลองลาดพร้าว ร่วมกับการปฏิบัติงานของทีมงานเก็บขยะซึ่งเป็นคนในท้องที่ 5 วันต่อสัปดาห์ โดยนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ.2563 จนถึงมิถุนายน พ.ศ.2564 สามารถเก็บขยะจากเครื่องดักขยะทั้ง 2 เครื่องนี้ได้มากกว่า 145 ตัน และอีกกว่า 63 ตันจากการเก็บขยะตามลำคลอง เห็นได้ว่าภายในระยะเวลาเพียง 1 ปี โครงการนี้ช่วยป้องกันไม่ให้ขยะพลาสติกจากคลองลาดพร้าวไหลลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาได้เป็นจำนวนมาก

การดำเนินงานในโครงการนี้ไม่ใช่แค่การจัดเก็บขยะเท่านั้น แต่ยังให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการขยะในคลองที่เก็บขึ้นมาได้ด้วย โดยขยะเหล่านั้นจะผ่านการตากแห้งและคัดแยก เพื่อนำไปรีไซเคิลต่อไป ทั้งนี้ จากข้อมูลที่มีบันทึกไว้ตลอดการทำงาน 1 ปีระบุว่า ขยะที่เก็บได้จากคลองนั้นมากกว่าร้อยละ 83 เป็นขยะที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ ในจำนวนนั้นเป็นขยะอินทรีย์ร้อยละ 46.8 และขยะพลาสติกที่ไม่สามารถนำกลับมารีไซเคิลได้ เช่น ถุงพลาสติก ภาชนะโฟม ถึงร้อยละ 36.6 โดยขยะที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้เหล่านี้จะถูกส่งเข้าสู่กระบวนการเปลี่ยนขยะเป็นพลังงานไฟฟ้า ณ โรงกำจัดขยะผลิตไฟฟ้าเพื่อสิ่งแวดล้อม ในเขตกรุงเทพฯ ซึ่งการผลิตไฟฟ้านี้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมตลอดกระบวนการ ด้วยค่าคุณภาพอากาศจากโรงงานอุตสาหกรรม เสียงรบกวน และคุณภาพน้ำ อยู่ในมาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนด ขณะที่ยังมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อนำสิ่งที่เหลือจากกระบวนการผลิตไฟฟ้า รวมถึงขี้เถ้า มาใช้ประโยชน์ได้ต่อไป

ในส่วนของขยะที่สามารถนำไปรีไซเคิลได้ ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 16.4 ของขยะทั้งหมดที่เก็บขึ้นจากคลองลาดพร้าว (พลาสติกร้อยละ 8.4 แก้วร้อยละ 7.1 และโลหะร้อยละ 0.9) จะถูกแปรสภาพให้ใช้ประโยชน์ได้อีกครั้ง โดยทางมูลนิธิเทอร์ราไซเคิล ไทย ได้ทำงานร่วมกับบริษัทบริหารจัดการขยะในพื้นที่ เพื่อจัดส่งวัสดุรีไซเคิลเหล่านี้ไปยังผู้ผลิต ที่สามารถเปลี่ยนขยะพลาสติกให้กลายเป็นสิ่งของที่สร้างสรรค์และมีประโยชน์ได้ เช่น สนามเด็กเล่นในชุมชน บรรจุภัณฑ์สำหรับสินค้าอุปโภคบริโภค หรือแม้แต่สินค้าใหม่ เช่น จานร่อน และกำไลลูกปัด ที่มีวางจำหน่ายแล้วในสหรัฐฯ โดยรายได้จากการจำหน่ายจานร่อน และกำไลลูกปัดทั้งหมดนี้ยังกลับมาเป็นเงินสนับสนุนการปฏิบัติงานในโครงการคลองลาดพร้าวต่อไป ซึ่งสินค้าที่ขายได้แต่ละชิ้นนั้นจะเป็นเงินทุนในการเก็บและรีไซเคิลขยะจำนวน 20 ปอนด์ (9 กิโลกรัม)

ยิ่งไปกว่านั้น โครงการติดตั้งเครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าวยังให้ความสำคัญกับการสร้างความตระหนักรู้แก่ชุมชนและส่งเสริมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการจัดการขยะอย่างเหมาะสม เพื่อเป็นแนวทางป้องกันปัญหาขยะรั่วไหลลงสู่แหล่งน้ำอย่างยั่งยืนในอนาคตต่อไป ซึ่งโครงการนี้ได้สร้างผลกระทบต่อสังคมไปในทางที่ดีขึ้นหลายด้าน โดยไม่ใช่เพียงแค่ชาวชุมชนคลองลาดพร้าวกว่า 7,000 ครัวเรือนจะได้เห็นคลองที่สะอาดและสิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้นเท่านั้น แต่โครงการนี้ยังให้อาชีพที่สุจริตและมั่นคงแก่ชาวชุมชนจำนวน 15 คนที่มาร่วมทีมปฏิบัติงานด้วย รวมถึงสนับสนุนการเรียนรูเกี่ยวกับการบริหารจัดการขยะอย่างเหมาะสมในระดับครัวเรือนแก่บุคคลทั่วไป ที่มาร่วมเวิร์กช็อป ณ ศูนย์ปฏิบัติงานของโครงการ ซึ่งช่วยให้พวกเขาตระหนักถึงวิกฤตขยะทางทะเลที่เป็นปัญหาใหญ่ในระดับโลก และมีส่วนร่วมในการช่วยแก้ปัญหา

ซาเดีย แมดส์เบิร์ก ประธานกรรมการ มูลนิธิโคคา-โคล่า กล่าวว่า “มูลนิธิโคคา-โคล่า เชื่อว่าเมื่อพันธมิตรทั้งภาคธุรกิจ ภาครัฐ และภาคประชาสังคมมองเห็นคุณค่าร่วมกัน หันมาจับมือและทำงานภายใต้เป้าหมายสำคัญเดียวกัน ย่อมสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ได้ เช่นเดียวกับที่โครงการนี้กำลังดำเนินอยู่”

“โครงการติดตั้งเครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าวถือว่ามีพัฒนาการและความคืบหน้าไปอย่างมาก แม้จะดำเนินการมาเพียง 1 ปี แต่ก็สามารถพัฒนาระบบการจัดการขยะที่ดีขึ้นให้กับชุมชนและคนในท้องที่ ซึ่งส่งผลให้คลองลาดพร้าวเป็นคลองที่สะอาดมากยิ่งขึ้น เรารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่รู้ว่าคนในชุมชนรับรู้ถึงความสำคัญของการจัดการขยะอย่างเหมาะสม และเริ่มมีส่วนร่วมกับโครงการในการปกป้องดูแลชุมชนและสิ่งแวดล้อมของพวกเขามากขึ้นด้วย” นันทิวัต ธรรมหทัย เลขานุการมูลนิธิโคคา-โคล่า ประเทศไทย กล่าวเสริม

“ความสำเร็จของโครงการนี้ไม่ได้มาจากปริมาณขยะจำนวนมากที่เราเก็บได้จากคลอง แต่คือการที่ผู้คนในชุมชนมีส่วนร่วมมากขึ้นในการช่วยกันแก้ไขปัญหาขยะในแม่น้ำลำคลองอย่างยั่งยืนเพื่อชุมชนที่ดีขึ้น รวมถึงการที่ชุมชนเข้าใจบทบาทและหน้าที่ของเรามากขึ้น ขณะที่พนักงานของเราซึ่งก็เป็นคนในชุมชน ได้ให้ความสำคัญกับสภาพแวดล้อมที่ดี และมองว่าโครงการนี้จะช่วยให้พวกเขาบรรลุเป้าหมายในการสร้างชุมชนที่น่าอยู่ได้” เจมส์ สกอทท์ ผู้อำนวยการบริหาร มูลนิธิเทอร์ราไซเคิล ไทย กล่าว “ด้วยการสนับสนุนจากมูลนิธิโคคา-โคล่า และความร่วมมือจากพันธมิตร มูลนิธิฯ ตั้งเป้าที่จะยกระดับการปฏิบัติงานของเครื่องดักจับขยะ ไปพร้อมกับขยายการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน เพื่อเดินหน้าผลักดันการเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้คนในประเทศไทย ให้ตระหนักถึงความสำคัญของการรีไซเคิลมากขึ้น และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาขยะพลาสติกทางทะเลอย่างยั่งยืน ทั้งในระดับชุมชน และระดับโลก”

ด้วยเงินสนับสนุนเพื่อดูแลรักษาแม่น้ำลำคลอง 9 แห่งทั่วโลกเป็นระยะเวลา 3 ปี รวม 11 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 345 ล้านบาท โดยโครงการติดตั้งเครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าวเป็นส่วนหนึ่งที่ได้เงินสนับสนุนมานั้น จะสามารถดำเนินการเพื่อช่วยป้องกันการรั่วไหลของขยะจากแม่น้ำสู่มหาสมุทร และส่งเสริมการเปลี่ยนพฤติกรรมของคนในชุมชนต่อเนื่องไปอีก 2 ปี โดยในปี 2565 มูลนิธิเทอร์ราไซเคิล ไทย จะเปิดตัวเว็บไซต์ใหม่ www.terracyclefoundation.org ที่จะจำหน่ายสินค้าซึ่งผลิตจากขยะพลาสติกรีไซเคิลเพื่อผู้สนใจในประเทศไทยด้วย

ความสำเร็จจากโครงการนี้เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นในการแก้ไขปัญหาขยะในคลองในกรุงเทพมหานครเท่านั้น แต่การจัดการกับปัญหาขยะในระดับโลกยังเป็นความท้าทายอันยิ่งใหญ่ที่ต้องการความร่วมมือและความพยายามอีกมากเพื่อจะนำไปสู่การแก้ปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพในระยะยาว

The post เครื่องดักขยะในคลองลาดพร้าวสุดเวิร์ค 1 ปีเก็บได้ 145 ตัน ช่วยแก้ปัญหาขยะปลายน้ำอย่างยั่งยืน appeared first on SD Thailand.

“เอิ้ว!!!” ครูเหมียว หรือ สยุมพร เหล่าวชิระสุวรรณ พร้อมด้วยทีมซีเอสอาร์ จากบริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) หรือ ไอวีแอล ซึ่งวันนี้มารับบทคุณครูพี่เลี้ยงสอนเด็กๆ กว่า 50 คน ณ โรงเรียนบ้านเกาะเหลา กล่าวทักทาย “มอแกนไม่มีคำกล่าวว่า สวัสดี ขอบคุณ และไม่มีคำบอกลา พอเจอหน้ากันก็แค่ส่งเสียงไปให้รู้ว่าเราต้องการทักทาย เด็กๆ ส่งเสียงตอบรับแขกแปลกหน้ากันเจี๊ยวจ๊าวน่าดู”

“น้องๆ รู้มั้ยคะว่า ขยะในทะเลส่วนใหญ่มาจากไหน” ครูเหมียว เปิดการสอนด้วยภาษาที่เข้าใจได้ง่าย พร้อมสื่อประกอบการเรียนรู้ทั้งวีดีโอและการ์ตูนน่ารักๆ พร้อมเรื่องราวสนุกสนาน “ขยะในทะเลส่วนใหญ่มาจากแหล่งท่องเที่ยว เช่น ถุงพลาสติก ขวดเครื่องดื่ม โฟม เป็นต้น ถัดมาคือขยะจากการทำการประมง เช่น อวน เชือก เป็นต้น ยังไม่รวมขยะอื่นๆ ที่พบได้ในทะเล เช่น เศษบุหรี่ รวมไปถึงขยะที่เกิดจากกิจกรรมต่างๆ จากบ้านเรือนของเราเอง แต่ขยะไม่ได้เหมือนกันทั้งหมดนะคะ บางชนิดที่สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ได้ อย่างพลาสติกประเภท PET ที่มักจะนำไปผลิตเป็นขวดใสๆ นับเป็นพลาสติกที่มีคุณค่า เพราะเรายังสามารถนำกลับไปรีไซเคิลได้ใหม่ 100% สามารถผลิตเป็นเส้นใยเส้นด้ายผลิตเสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ต่างๆ หรือแม้จะกระทั่งนำไปผลิตเป็นขวดใบใหม่ที่ใสสะอาดพร้อมใช้งานอย่างปลอดภัยได้อีกด้วย ดังนั้น ถ้าเราคัดแยกขยะพลาสติก PET ออกมา เรายังสามารถเอาไปขายและนำเงินไปซื้อของใช้ หรือใช้จ่ายในครอบครัวได้นะคะ”

แล้วทำไมเราต้องมาสอนเด็กๆ และชุมชนที่นี่? ดร. ไมเคิล พาโดส ผู้จัดการมูลนิธิแจนแอนด์ออสการ์ (Jan&Oscar Foundation) องค์กรไม่แสวงหาผลกำไรจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ผู้ร่วมทริป บอกว่า “ชาวมอแกนส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเรือ ยังชีพด้วยการหาปลา งมหอย จับปู และสัตว์ทะเลต่างๆ ในทะเลอันดามันมาหลายรุ่น ทุกวันนี้อวนของพวกเขาเต็มไปด้วยขยะทะเล ซึ่งกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ เราจึงเริ่มเดินหน้าโครงการพลาสติกทางทะเลและชุมชนชายฝั่ง เพื่อขับเคลื่อนชุมชน และสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งเสริมแนวคิดด้านการแยกขยะและรีไซเคิลให้กับเด็กๆ ชาวระนอง และชาวมอแกน ตลอดจนปลูกฝังแนวคิดด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน หรือ Circular Economy โดยมีเป้าหมายในการการกำจัดขยะออกจากทะเลอันดามัน แม่น้ำ หรือลำคลองที่ไหลลงสู่ทะเล และการนำขยะที่สามารถรีไซเคิลได้กลับเข้าสู่กระบวนการที่เหมาะสม เพื่อลดปริมาณขยะที่ลงสู่ท้องทะเล โดยจัดตั้งองค์กรชุมชนที่ส่งเสริมการแยกขยะและแนวคิด 3R คือ Reduce, Reuse และ Recycle ผ่านโรงเรียนประถมศึกษาในจังหวัดระนอง และหมู่บ้านมอแกน”

“เรามีความหวังว่า จะสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆ และชุมชนชาวมอแกนในการเชื่อมโยงประเพณีกับวิถีชีวิตสมัยใหม่ ในขณะที่ต้องจัดการกับปัญหาเรื่องขยะทะเลในปัจจุบัน ชาวมอแกนมีความเคารพต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมากและจะไม่ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติอย่างไร้คุณค่า ซึ่งแนวคิดนี้นำไปสู่การอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติ และสามารถต่อยอดเป็นพฤติกรรมที่ส่งผลดีต่อสิ่งแวดล้อมในวงกว้าง” ดร. ไมเคิล กล่าว

ครูเหมียว เสริมว่า “การให้ความรู้ตั้งแต่วัยเด็กให้สามารถตระหนักถึงปัญหา และเข้าใจว่าทุกคนสามารถมีส่วนร่วมต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมได้ง่ายๆ ถือเป็นเรื่องสำคัญ การให้น้องได้เห็นและเรียนรู้จากประสบการณ์จริง จะช่วยให้เด็กๆ มีความคิดที่ถูกต้องเกี่ยวกับประโยชน์ของพลาสติกและวัสดุชนิดต่างๆ อย่างรู้คุณค่า สามารถใช้งานอย่างมีประโยชน์สูงสุด และแยกขยะอย่างถูกต้อง เพื่อนำไปรีไซเคิลต่อได้ อีกทั้งยังส่งต่อความรู้ความเข้าใจเหล่านี้ให้กับครอบครัวและชุมชนของพวกเขาได้เป็นอย่างดีอีกด้วย”

หลังจากจบการเรียนรู้ที่โรงเรียนบ้านเกาะเหลานี้แล้ว ทีมงานยังได้ลงพื้นที่สอนและให้ความรู้กับเด็กๆ และชาวบ้านในชุมชนมอแกนเกาะพยาม ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเกาะพยาม รวมถึง โรงเรียนเทศบาลเขานิเวศน์ รวมทั้งหมดกว่า 430 คน ซึ่งการลงพื้นที่ให้ความรู้ในแต่ละครั้ง ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักเรียน และคุณครู รวมทั้งนำพาการเปลี่ยนแปลงที่ดีสู่โรงเรียนและชุมชน

“เราต้องขอขอบคุณทีมงานของไอวีแอลที่มาให้ความรู้ด้านการคัดแยกขยะรีไซเคิลกับเด็กๆ และพวกเรา เรามีเป้าหมายในการทำงานด้านให้ความรู้ชุมชนเกี่ยวกับเรื่องรีไซเคิลที่สอดคล้องกัน ซึ่งเรามองว่านี่เป็นโครงการที่ดีและมีประโยชน์มาก ทางไอวีแอลเป็นผู้ดำเนินงานด้านรีไซเคิลอย่างเป็นรูปธรรม อีกทั้งมีความพร้อมด้านทีมผู้สอน และคู่มือการเรียนการสอนที่มีมีเนื้อหาสนุกสนาน เข้าใจได้ง่าย เหมาะกับเด็กๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแนะนำให้เห็นคุณค่าของทรัพยากรว่าสามารถนำกลับมาใช้งานใหม่ สามารถสร้างรายได้ให้กับครอบครัวและชุมชนได้ หากรู้วิธีจัดเก็บที่ถูกต้อง ซึ่งจะเป็นประโยชน์กับเด็ก และชุมชนที่เค้าอยู่อาศัยได้อย่างยั่งยืน” ดร. ไมเคิล กล่าวส่งท้าย

The post อินโดรามา อาสาสอนเด็กชาวมอแกนแยกขยะเพื่อรีไซเคิล appeared first on SD Thailand.

ข้อมูลจากธนาคารโลกในปี 2560 พบว่า ประเทศทั่วโลกสร้างขยะรวมกันถึง 2.01 พันล้านตัน โดยเป็นพลาสติก 11% และเป็นขวด PET 1% ขยะทั้งหมดสามารถนำไปรีไซเคิลได้เพียง 16% หรือคิดเป็น 323 ล้านตันเท่านั้น สำหรับประเทศไทย ในปี 2561 มีปริมาณขยะประมาณ 27.8 ล้านตัน พบพลาสติกในขยะชุมชนประมาณ 2 ล้านตัน แต่สามารถนำเข้าสู่ระบบรีไซเคิลประมาณ 500,000 ตัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นขวดพลาสติก ส่วนที่เหลือจะกลายเป็นขยะพลาสติก 1.5 ล้านตัน ประกอบด้วยถุงพลาสติกประมาณ 1.2 ล้านตัน ที่เหลือเป็นพลาสติกอื่นๆ เช่น แก้ว กล่อง ถาด ขวด ฝาจุก เป็นต้น

อินโดรามา เวนเจอร์ส หรือ ไอวีแอล ในฐานะบริษัทเคมีภัณฑ์ชั้นนำระดับโลก และหนึ่งในผู้ดำเนินธุรกิจรีไซเคิล PET รายใหญ่ของโลก ได้เริ่มดำเนินโครงการให้ความรู้ด้านการรีไซเคิลอย่างยั่งยืน หรือ โครงการส่งเสริมให้ความรู้เรื่องการรีไซเคิล (Recycling Education) มาตั้งแต่ปี 2560 โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากความกังวลของสังคมเกี่ยวกับปัญหาขยะพลาสติกทั่วโลกที่กำลังสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในวงกว้าง

โดย ริชาร์ด โจนส์ รองประธานอาวุโส ฝ่ายสื่อสารองค์กร ความยั่งยืน และทรัพยากรบุคคล บริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) หรือ ไอวีแอล เปิดเผยว่า “ “เรามองว่าปัญหาใหญ่ คือ ข้อมูลที่ว่ามีขยะถูกกำจัดอย่างไม่ถูกต้องถึง 27% กับพฤติกรรมการทิ้งขยะในพื้นที่สาธารณ ทำให้ขยะจากบกปะปนสู่ทะเล ซึ่งส่วนใหญ่เป็นขยะพลาสติก จึงส่งผลกระทบกับสิ่งมีชีวิตในทะเลอย่างที่เป็นข่าว ซึ่งหากพิจารณาจริงๆ มันเป็นผลลัพธ์ปลายทางจากการคัดแยกขยะอย่างไม่ถูกต้อง และพฤติกรรมการทิ้งขยะไม่เป็นที่ของประชาชน ทำให้พลาสติกที่สามารถนำไปรีไซเคิลได้สูญเสียคุณค่าไป ถ้าอย่างนั้นเราควรหันมาดูแลที่ต้นทางก่อน คือ เริ่มตั้งแต่การให้ความรู้เรื่องการคัดแยกขยะ ให้รู้ว่าขยะมีกี่ประเภท และพลาสติกมีกี่ประเภทที่สามารถรีไซเคิลให้สามารถนำกลับมาใช้ได้ นอกจากนั้น ยังสามารถเพิ่มรายได้ให้ชุมชนและครัวเรือนอีกด้วย หากจะปลูกฝังความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง ก็ควรเริ่มต้นจากเด็กและเยาวชน ที่พร้อมรับการเรียนรู้ต่างๆ ได้เป็นอย่างดี”

ดังนั้น ไอวีแอลจึงได้ริเริ่มโครงการส่งเสริมให้ความรู้เรื่องการรีไซเคิลด้วยความเชื่อว่าการรีไซเคิลคือแนวทางที่ยั่งยืนในการลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมในระยะยาว จึงให้ความสำคัญกับการศึกษาและการให้ความรู้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งตั้งเป้าหมายดำเนินการเป็นโครงการระยะยาวถึง 30 ปี (พ.ศ. 2560 – 2590) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักเรื่อง 3Rs คือ Reduce – Reuse – Recycle ตลอดจนปลูกฝังแนวคิดในการการคัดแยกขยะอย่างถูกต้อง เข้าใจการรีไซเคิลขยะพลาสติก ร่วมกันรักษาสิ่งแวดล้อมตั้งแต่วันนี้ต่อเนื่องไปในระยะยาว และสามารถส่งต่อจิตสำนึกที่ดีไปยังรุ่นต่อๆ ไปในอีก 30 ปีข้างหน้าโดยไอวีแอลเน้นให้ความรู้กับเยาวชนตั้งแต่วัยเด็กในระดับชั้นประถมศึกษาขึ้นไปในโรงเรียนต่างๆ ทั่วประเทศ รวมถึงองค์กรที่สนใจแยกขยะเพื่อนำไปรีไซเคิล เพื่อให้การเรียนรู้นี้เติบโตไปอย่างต่อเนื่องจากรุ่นสู่รุ่น และสร้างสังคมที่ยั่งยืนได้จริง

ปัจจุบันเป็นโครงการนี้ได้ดำเนินการมาได้ 2 ปีแล้ว โดยไอวีแอลได้เข้าอบรมและให้ความรู้ในโรงเรียน และองค์กรทั่วไป รวม 44 แห่ง แบ่งเป็น โรงเรียน 29 แห่ง และองค์กรทั่วไป 15 แห่ง โดยมีผู้เข้ารับการเรียนรู้ด้านการรีไซเคิลทั้งสิ้น 7,778 คน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการบอกต่อของผู้เข้าร่วมกิจกรรมกับบริษัทฯ ผู้เข้าร่วมอบรมจะได้รับชุดสื่อการเรียนการสอนของไอวีแอล ในรูปแบบชุดเรียนรู้ด้านรีไซเคิลที่มีสีสันสดใส และสนุกสนาน เสริมด้วยกิจกรรมภาคปฎิบัติมากมาย ที่เหมาะสมสำหรับนักเรียน และบุคคลทั่วไปในการทำกิจกรรมเรียนรู้ละเล่น และจัดการขยะรีไซเคิลได้ด้วยตัวเอง โดยกิจกรรมการเรียนรู้จะสามารถติดตั้งได้โดยง่าย และเหมาะสมกับแต่ละสถานที่จัดกิจกรรม รวมถึงแผ่นพับให้ความรู้เรื่องพลาสติก และโปสเตอร์รณรงค์การรีไซเคิลPET สำหรับใช้ในการเผยแพร่ความรู้ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

“สมมติว่าเราสอนเด็กอายุ 9 ขวบตอนนี้ อีก 30 ปีข้างหน้า เด็กคนนี้จะมีอายุ 39 ปี ซึ่งจะมีงานการที่ดี เป็นหัวหน้างานสอนคนอื่นๆ ได้ ถ้าเป็นนักการเมืองที่ดีเค้าจะสามารถออกกฎหมายบังคับใช้เรื่องการรีไซเคิลเพื่อใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด และถ้าเค้าทำงานอยู่ในบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ฯ เขาจะสามารถบอกต่อถึงคุณประโยชน์ของการรีไซเคิลกับบริษัทอื่นๆ และชักชวนมาร่วมกันลดการใช้ เพิ่มการใช้ซ้ำ และนำไปรีไซเคิล เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีกครั้ง ผมเชื่อว่า เมื่อคุณปลูกฝังอะไรให้กับเด็กตั้งแต่เล็ก เขาจะจำการเรียนรู้นั้นได้ตลอดชีวิต ที่สำคัญคือให้เขาได้มีโอกาสเรียน” ริชาร์ด กล่าว

ปัจจุบัน โครงการส่งเสริมให้ความรู้เรื่องการรีไซเคิลเป็นโมเดลต้นแบบสำหรับการดำเนินงานด้านความยั่งยืนของกลุ่มไอวีแอล ครอบคลุม 31 ประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะในกลุ่มธุรกิจด้านรีไซเคิลที่มีถึง 11 แห่งด้วยกัน โดยบริษัทในกลุ่มสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบ และกิจกรรมในโครงการให้สอดคล้องเหมาะสมกับความเป็นอยู่และวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ ซึ่งไอวีแอลมุ่งหวังว่า โครงการนี้จะเป็นการเริ่มต้นทำกิจกรรมเพื่อสังคมของบริษัทในกลุ่มไอวีแอลหลายๆ แห่ง เพื่อทำให้เราสามารถจัดการทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างจำกัด และยังสามารถขับเคลื่อนชุมชน สังคม ส่งผลดีต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนในระยะยาว

สำหรับโรงเรียนหรือหน่วยงานที่สนใจรับสื่อการเรียนรู้หรือจัดอบรม สามารถติดต่อได้ที่แผนกสื่อสารองค์กร ไอวีแอล โทร. 02-661-6661 ต่อ 240

หรือเว็บไซต์ https://www.indoramaventures.com/th/sustainability/social/csr/priorities/education/local-recycling-initiatives

The post อินโดรามา วางแผน 30 ปี สอนเด็กรุ่นใหม่แยกขยะ เพื่อการรีไซเคิลสู่อนาคตที่ยั่งยืน appeared first on SD Thailand.