งานเสวนาออนไลน์ โดย คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมกับเครือข่ายที่ประชุมผู้บริหาร 4 สถาบันด้านสิ่งแวดล้อม ในหัวข้อ ‘สงครามตะวันออกกลาง วิกฤตหรือโอกาสด้านสิ่งแวดล้อม‘ เผยให้เห็นมุมมองเชิงวิชาการเกี่ยวกับผลกระทบของสถานการณ์พลังงานโลกที่ผันผวนต่อทิศทางการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศ

การเสวนาครั้งนี้เป็นความร่วมมือระหว่างคณะด้านสิ่งแวดล้อมจากหลายสถาบัน ได้แก่ คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม และคณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ รวมถึงคณะวัฒนธรรมสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยได้รับเกียรติจากผู้ทรงคุณวุฒิร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ได้แก่ รองศาสตราจารย์ ดร. กิติกร จามรดุสิต, ดร. อชิรญา ชัยเฉลิมปรีชา, รองศาสตราจารย์ ดร. ชยานนท์ ภู่เจริญ, รองศาสตราจารย์ ดร. จรรยา ชาญชัยชูจิต และ ดร. จตุพร เทียรมา

เนื้อหาการเสวนามุ่งเน้นการวิเคราะห์ผลกระทบของความขัดแย้งในตะวันออกกลางต่อความมั่นคงพลังงานโลก ทั้งในด้านราคาพลังงาน ห่วงโซ่อุปทาน และความเสี่ยงเชิงระบบต่างๆ ของประเทศไทย โดยเฉพาะในบริบทด้านการขนส่ง ท่องเที่ยว การเกษตร และการปรับตัวของภาคส่วนต่างๆ นอกจากนี้ ยังเปิดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมรับชมได้มีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับผลกระทบของวิกฤตพลังงานต่อชีวิตประจำวัน และแนวทางการปรับตัว สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างสถานการณ์ระดับโลกกับสังคมไทยอย่างเป็นรูปธรรม

วิกฤตน้ำมัน กระทบมากกว่า​แค่พลังงาน

ศ.ดร.กิติกร จามรดุสิต คณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เผยว่า​​ โลกอยู่ในช่วงที่ต้องเผชิญวิกฤตราคาพลังงาน จากซัพพลายพลังงานทั่วโลกหายไปราว 20% ​เนื่องจาก ‘น้ำมันดิบ’ ซึ่งประเทศไทยต้องนำเข้าเพื่อนำมากลั่น ดังนั้น วิกฤตไม่ได้กระทบแค่พลังงานสำหรับเติมรถยนต์อย่างเดียว แต่กระทบเม็ดพลาสติก เพราะในตัวน้ำมันดิบที่ผ่านการกลั่นจะได้ตัวต้นทางปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ซึ่งเม็ดพลาสติกมาจากในส่วนนี้

​มองอีกด้านหนึ่งคือ โอกาสด้านสิ่งแวดล้อม เนื่องจากพลังงานหลักวันนี้คือฟอสซิล ​แม้​จะ​มีพลังงานทางเลือก แต่อัตราการผลิตในไทยยังไม่มาก การ​พึ่งพาฟอสซิลทำให้เมื่อมีการใช้พลังงานจะเกิดก๊าซเรือนกระจก นำมาสู่ภาวะโลกร้อน หากมองมุมหนึ่งอาจเป็นโอกาสเปลี่ยนผ่านไปสู่การใช้พลังงานที่ไม่ใช่ฟอสซิล แม้ในเชิงเศรษฐกิจต้องลงทุน แต่หากมองด้านสิ่งแวดล้อม การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจะลดระดับลง จะเห็นว่าหลังจากการประชุม COP26 ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ หลายประเทศมีการประกาศเป้าหมายเดินหน้าสู่ Net Zero และประเทศไทยล่าสุด ประกาศเป้าหมายใหม่ Net Zero 2050 ดังนั้น ตรงนี้จะเป็นโอกาสในการเปลี่ยนนโยบาย

“ในวิกฤตบางทีก็อาจ​เป็นโอกาส ภาครัฐมีนโยบายส่งเสริม EV หากเร่งให้เร็วขึ้นก็อาจจะเป็นส่วนดี ขณะเดียวกัน ไทยเป็นฐานการผลิตรถยนต์ สามารถมองให้ไกล คือ เป็น EV Hub เพราะหลายเจ้าผลิตในไทยและไทยมีศักยภาพสูง EV กำลังมา ควรส่งเสริม รวมถึง ไฮโดรเจน อาจจะต้องเริ่มขยับให้มากขึ้น รวมถึงการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานเพื่อรองรับการเปลี่ยนผ่าน” รศ.ดร.กิติกร  กล่าว

โอกาสสำคัญ เร่งเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานสะอาด  

ปัจจุบันประเทศไทยใช้พลังงานนำเข้ามากกว่าครึ่งหนึ่ง โดยเฉพาะแหล่งนำเข้าหลักคือ ตะวันออกกลาง UAE และ ซาอุดิอาราเบีย สงครามตะวันออกกลางจึงส่งผลกระทบต่อไทยทันที เมื่อมีการปิดช่องแคบฮอร์มุซ ทำให้​ไม่สามารถนำเข้าพลังงานได้เท่าเดิม กระทบซัพพลาย และราคาน้ำมันโลกผันผวน

ดร.อชิรญา ชัยเฉลิมปรีชา อาจารย์คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า หากพูด​เชิงเศรษฐกิจ ไทยมีการนำเข้าพลังงานรวมมูลค่ากว่า 63,503 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งส่วนใหญ่นำเข้าน้ำมันกว่า 71% หากราคาน้ำมันเพิ่มขึ้น มูลค่านำเข้าก็ต้องเพิ่มขึ้น กระทบต่อเศรษฐกิจของไทยในภาพรวมของประเทศ

“แต่ในวิกฤตมีโอกาส โดยเฉพาะด้านสิ่งแวดล้อม หากราคาน้ำมันแพง เชื้อเพลิงฟอสซิลแพงขึ้น ก็จะ​หันมาใช้พลังงานทดแทนอื่นๆ จากเป้าหมายเดิมของไทยในปี 2030 ที่จะเพิ่มยานยนต์ไฟฟ้า 30% ของการขายรถทั้งประเทศ รัฐบาลอาจต้องเร่งซัพพอร์ตยานยนต์ไฟฟ้าเพิ่ม​ขึ้น ขณะเดียวกัน ภาคขนส่ง รถบรรทุก รถพ่วงขนาดใหญ่ เป็นเรื่องยากที่จะใช้ไฟฟ้าเพราะต้องเดินทางระยะไกล ดังนั้น ถึงเวลาแล้วหรือไม่ที่จะต้องพิจารณาและวิจัยเทคโนโลยีใหม่ๆ รวมถึงการพัฒนาขนส่งสาธารณะให้ดียิ่งขึ้นเพื่อลดการใช้รถยนต์ส่วนตัว เป็นสิ่งที่รัฐบาลสามารถควบคุมการใช้ได้ เช่น น้ำมัน ไฟฟ้า เพราะฉะนั้น ถึงเวลาแล้วหรือยังในการวางแผนขนส่งสาธารณะให้ดียิ่งขึ้น ผลักดันเทคโนโลยีใหม่ๆ ช่วยลดก๊าซเรือนกระจกเพื่อบรรลุเป้าหมาย Net Zero ในปี 2050”

ทั้งนี้ การจะเดินหน้าสู่การเปลี่ยนผ่านไปผลิตไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนให้มากขึ้น อาจต้องมีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น สมาร์ทกริด (Smart Grid) เพื่อรองรับ EV และส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนเพิ่มมากขึ้น วิกฤตพลังงานครั้งนี้อาจจะเป็นตัวเร่งสำคัญ ที่ทำให้ประเทศวางแผนพลังงานอย่างมั่นคงและเพิ่มการพิจารณาพลังงานสะอาดเข้ามา ลดการใช้พลังงานฟอสซิล เน้นการผลิตเองในประเทศ ลดการพึ่งพานอกประเทศ เพื่อผลักดันไทยมุ่งสู่เป้าหมาย Net Zero2050 ได้อย่างยั่งยืนและมั่นคงมากขึ้น

 ผู้ประกอบการโลจิสติกส์ เร่งปรับตัว ถึงเวลาขยับสู่กรีนโลจิสติกส์  

สำหรับด้านโลจิสติกส์ เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาประเทศ ผลกระทบที่เกิดกับไทยนั้น รศ.ดร.จรรยา ชาญชัยชูจิต ผู้อำนวยการศูนย์กาจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชนอย่างยั่งยืน คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม และ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายส่งเสริมกิจการต่างประเทศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มองว่า สงครามตะวันออกกลาง ช่วยผลักดันเรื่องโลจิสติกส์และแผนการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การขนส่ง โลจิสติกส์ เป็นกลุ่มที่ใช้พลังงานสูงและปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงอันดับ 2 รองจากภาคพลังงาน การขับเคลื่อนการลดการปล่อยคาร์บอนของไทยและนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมในภาคขนส่งจึงมีความสำคัญ

ศูนย์การจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชนอย่างยั่งยืน ซึ่งมีการทำวิจัยเป็นหลักเกี่ยวกับโลจิสติกส์และซัพพลายเชนในมิติการลดการปล่อยคาร์บอน ไม่ว่าจะเป็นโรดแมป กลยุทธ์ การใช้เทคโนโลยีต่างๆ ในภาคธุรกิจ ดังนั้น วิกฤตครั้งนี้จึงมีการศึกษาว่า ภาคธุรกิจจะเข้าสู่ Net Zero ได้อย่างไร มีกลยุทธ์ในการลดการปล่อยคาร์บอนอย่างไร โดยศึกษาจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ส่วนใหญ่ของผู้ตอบแบบสอบถามกว่า 90.6% เป็นบริษัทโลจิสติกส์/ขนส่ง  พบว่า โลจิสติกส์เป็นกลุ่มที่ได้รับผลกระทบจากพลังงานที่หายไป  การดำเนินงานด้านโลจิสติกส์ กว่า 65.6% ได้รับผลกระทบมากและรุนแรง

ด้านที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด อันดับ 1 คือ ต้นทุนการขนส่งที่เพิ่มขึ้น (เชื้อเพลิง ประกันภัย) อันดับ 2 ระยะเวลาการขนส่งยาวขึ้น/ต้องเปลี่ยนเส้นทาง อันดับ 3 ความล่าช้าในห่วงโซ่อุปทาน/ปัญหาสินค้าคงคลัง อันดับ 4 ความไม่แน่นอน/ความน่าเชื่อถือของการขนส่งลดลง และ อันดับ 5 ข้อจำกัดด้านกำลังการขนส่ง (เรือ เครื่องบิน)

ผลกระทบต่อแผนการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Decarbonization) ขององค์กร พบว่า กว่า 37.5% มีความล่าช้าปานกลาง 18.8% มีความล่าช้าเล็กน้อย 15.6% มีความล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญ 15.6% มีการเร่งดำเนินการเพิ่มขึ้น เช่น การใช้พลังงานทางเลือก เพิ่มการปรับปรุงประสิทธิภาพ การดำเนินงาน การปรับโครงสร้าง และ 12.5% ไม่มีผลกระทบ

ด้านความสำคัญเชิงกลยุทธ์ขององค์กรในปัจจุบัน อันดับ 1 คือ การควบคุมต้นทุนแลเพิ่มความยืดหยุ่น อันดับ 2 การรักษาความต่อเนื่องและความน่าเชื่อถือของการบริการ น้ำมันขึ้นได้แต่อย่าให้ขาด เพราะผลกระทบไม่ได้อยู่ที่บริษัทขนส่งอย่างเดียว แต่กระทบไปยังผู้บริโภคด้วย อันดับ 3 การปรับโครงสร้างห่วงโซ่อุปทาน อันดับ 4 การเพิ่มสัดส่วนการใช้พลังงานทางเลือก สำหรับการขนส่ง และ อันดับ 5 การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการขนส่ง

จากสถานการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ภาครัฐควรเร่งดำเนินการสนับสนุนเรื่องใดมากที่สุดเพื่อช่วยเหลืออุตสาหกรรมขนส่งและโลจิสติกส์ รับมือและเดินหน้าสู่ Decarbonization ได้ต่อเนื่อง

อันดับ 1 มาตรการช่วยลดต้นทุนระยะสั้น เช่น ค่าพลังงาน ค่าขนส่ง ประกันภัย อันดับ 2 การเร่งลงทุนในพลังงานทางเลือกและเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำ อันดับ 3 และ อันดับ 4 การสนับสนุนเส้นทางขนส่งทางรางและท่าเรือชายฝั่ง และ การผลักดันความร่วมมือระหว่างประเทศ และ อันดับ 5 การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบดิจิทัล

“จากการสอบถามความเห็นภาคธุรกิจโลจิสติกส์ มองว่า ความเสี่ยง คือ ราคาน้ำมัน ซึ่งหลายบริษัทพยายามส่งเสริมการใช้พลังงานทางเลือก แต่ยังไม่ใช่เรื่องง่ายนัก โดยเฉพาะการรอเทคโนโลยีมาสนับสนุนการเปลี่ยนผ่าน ขณะเดียวกันเป็นโอกาสในการขับเคลื่อนสู่กรีนโลจิสติกส์ ดังนั้น​ ภาคการขนส่งจำเป็นต้องลดการพึ่งพาการใช้น้ำมันเพียงอย่างเดียว และ​เร่งผลักดันการเปลี่ยนผ่านอย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะภาคขนส่งในประเทศไทยที่ราว 90% จากกว่า​​ 40,000​​ บริษัท  ยังเป็นกลุ่ม​ SME  มีไม่ถึง 10% ที่เป็นบริษัทขนาดใหญ่ ดังนั้น หากจะขับเคลื่อน Decarbonization ให้ได้ทั้งเซกเตอร์ ต้องมองการช่วยเหลือการเปลี่ยนผ่านในกลุ่ม SME ด้วย”

EVAT แนะรัฐผลักดัน EV Ecosystem

ด้าน สมาคมยานยนต์ไฟฟ้าไทย (EVAT) แสดงความห่วงใยต่อผลกระทบจากสถานการณ์ราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งสร้างภาระต่อประชาชน ผู้บริโภค และภาคธุรกิจในวงกว้าง พร้อมเสนอให้ภาครัฐเร่งผลักดันระบบนิเวศยานยนต์ไฟฟ้า (EV Ecosystem) อย่างครบวงจร เพื่อเป็นหนึ่งในแนวทางสำคัญในการลดการพึ่งพาน้ำมัน และเปิดทางให้ประชาชนเข้าถึงพลังงานทางเลือกได้มากขึ้นในระยะยาว

ท่ามกลางความไม่แน่นอนด้านพลังงานโลกจากความตึงเครียดระหว่างประเทศ แม้​​รัฐบาลจะ​​ออกมาตรการบรรเทาผลกระทบจากราคาน้ำมัน​หลายด้าน แต่ในเชิงโครงสร้าง ประเทศไทยจำเป็นต้องเร่งวางรากฐานด้านพลังงานทางเลือกควบคู่กันไป โดย ‘ยานยนต์ไฟฟ้า’ ถือเป็นหนึ่งทางเลือกที่มีศักยภาพสูง ทั้งมิติด้านพลังงาน เศรษฐกิจ และการพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งอนาคต

กระแสตอบรับจากผู้บริโภคในช่วงที่ผ่านมา รวมถึงเทรนด์และยอดจองยานยนต์ไฟฟ้าในงาน Motor Show ปีนี้ สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่าประชาชนไทยเปิดรับเทคโนโลยียานยนต์ไฟฟ้ามากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และพร้อมปรับตัวสู่การใช้พลังงานรูปแบบใหม่ที่สะอาด มีประสิทธิภาพ และยั่งยืนมากกว่าเดิม

ดังนั้น การผลักดันยานยนต์ไฟฟ้าไม่ควรถูกจำกัดอยู่เพียงเรื่องการจำหน่ายรถ แต่ต้องเดินหน้าอย่างเป็นระบบและครบวงจร ทั้งด้านการผลิต การใช้ชิ้นส่วนในประเทศ การถ่ายทอดเทคโนโลยีและพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรม โครงสร้างพื้นฐาน สถานีชาร์จ ระบบข้อมูลกลาง มาตรการส่งเสริมจากภาครัฐ ตลอดจนการสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภคเพื่อลดความกังวลในการใช้งานจริง และทำให้การเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานทางเลือกเกิดขึ้นได้อย่างยั่งยืน

แนวทางดังกล่าวยังสอดคล้องกับเป้าหมายของประเทศไทยภายใต้นโยบาย 30@30 ที่มุ่งให้การผลิตยานยนต์ปล่อยมลพิษเป็นศูนย์มีสัดส่วน 30% ของการผลิตยานยนต์ทั้งหมด และผลักดันให้การใช้งานยานยนต์ไฟฟ้าในประเทศเพิ่มขึ้นสู่ระดับ 50% ภายในปี 2030 เพื่อขับเคลื่อนประเทศสู่สังคมคาร์บอนต่ำ และเสริมสร้างขีดความสามารถการแข่งขันของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทยในระยะยาว

5 ข้อเสนอ จากสมาคมยานยนต์ไฟฟ้าไทย

ข้อเสนอของสมาคมยานยนต์ไฟฟ้าไทยดังกล่าว เป็นผลจากการระดมความคิดเห็นร่วมกับคณะกรรมการสมาคมในการประชุมประจำเดือนช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา โดยมีข้อเสนอสำคัญ 5 ประการ ได้แก่

1. ส่งเสริมให้ภาครัฐนำร่องใช้ยานยนต์ไฟฟ้าในหน่วยงานราชการและสถาบันการศึกษาของรัฐมากขึ้น

2. สนับสนุนการเร่งขยายสถานีชาร์จรถยนต์ไฟฟ้าให้เพียงพอต่อความต้องการใช้งานที่เพิ่มขึ้น

3. ผลักดันการจัดทำแอปพลิเคชันกลางโดยภาครัฐ เพื่อรวบรวมข้อมูลสถานีชาร์จจากทุกผู้ให้บริการให้ประชาชนเข้าถึงได้สะดวก

4. เสนอให้มีการศึกษาแนวทางการจัดเก็บภาษีคาร์บอน (Carbon Tax) เพื่อกระตุ้นการใช้เทคโนโลยีพลังงานสะอาด และลดการบริโภคน้ำมันในระยะยาว

5. เร่งสร้างความเชื่อมั่นทั้งระบบ เช่น บริการหลังการขาย สต็อกอะไหล่ สินเชื่อ ประกันภัย การติดตั้งเครื่องชาร์จที่บ้าน ทักษะฝีมือช่าง เป็นต้น

สมาคมฯ เห็นว่า ข้อเสนอทั้ง 5 ประการนี้ เป็นแนวทางที่สามารถผลักดันให้เกิดขึ้นได้จริงในระยะอันใกล้ หากได้รับความร่วมมือจากภาครัฐ ภาคเอกชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่อง

คุณสุโรจน์ แสงสนิท นายกสมาคมยานยนต์ไฟฟ้าไทย กล่าวว่า  วิกฤตราคาน้ำมันครั้งนี้สะท้อนให้เห็นชัดว่า ประเทศไทยจำเป็นต้องเร่งสร้างทางเลือกด้านพลังงานให้กับประชาชนอย่างจริงจัง ยานยนต์ไฟฟ้าไม่ใช่เพียงเทคโนโลยีใหม่ แต่เป็นหนึ่งในคำตอบสำคัญที่จะช่วยลดการพึ่งพาน้ำมัน และนำพาประเทศไปสู่พลังงานสะอาดและยั่งยืนมากขึ้น

ข้อเสนอของสมาคมฯ เป็นข้อเสนอที่สามารถเริ่มดำเนินการได้ทันที โดยเฉพาะการส่งเสริมการใช้รถยนต์ไฟฟ้าในภาครัฐ การเร่งพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และการสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภค หากทุกภาคส่วนร่วมกันผลักดันอย่างจริงจัง เราเชื่อว่าวิกฤตครั้งนี้จะไม่ใช่เพียงความท้าทาย แต่จะเป็นโอกาสสำคัญในการเร่งขับเคลื่อนประเทศไทยสู่อนาคตพลังงานสะอาดอย่างเป็นรูปธรรม

The post ‘สงครามตะวันออกกลาง’ วิกฤตราคาน้ำมัน แต่เร่งการ​เปลี่ยนผ่านทางพลังงาน และโอกาสขับเคลื่อนด้านสิ่งแวดล้อม appeared first on SD Thailand.

เปิดรายงาน ‘The Global Risks Report 2026‘ โดยสภาเศรษฐกิจโลก หรือ WEF (World Economic Forum) ประเมิน ความเสี่ยง ที่โลกต้องเผชิญทั้งในระยะสั้น (ช่วง 2 ปีข้างหน้า) และในระยะยาว (10 ปีข้างหน้า)

ท้ังนี้ เพื่อสะท้อนทิศทางและ​ความท้าทายที่อาจกลายเป็นตัวกำหนดอนาคตของโลก ​ครอบคลุม​มิติสำคัญทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม ภูมิรัฐศาสตร์ สังคม และเทคโนโลยี

’20 ความเสี่ยง’ ที่ส่งผลกระทบต่อโลกสูงสุด ในระยะสั้น ช่วง 2 ปีข้างหน้า (ประเมินถึง 2028) ประกอบด้วย

1. การเผชิญหน้าทางภูมิเศรษฐกิจ 
2. ​ข้อมูลผิดและบิดเบือน
3. ความแตกแยกทางสังคม
4 . สภาพอากาศสุดขั้ว
5. ความขัดแย้งระหว่างรัฐ
6. ความไม่ปลอดภัยทางไซเบอร์
7. ความเหลื่อมล้ำ
8. การละเมิดด้านสิทธิและเสรีภาพ
9. วิกฤตมลพิษ
10. การบังคับให้อพยพหรือพลัดถิ่น
11. ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ
12. อันตรายทางออนไลน์
13. ขาดโอกาสทางเศรษฐกิจ/ว่างงาน
14. การเซ็นเซอร์ /สอดส่อง
15. การรวมศูนย์ของทรัพยากร/ เทคโนโลยี
16. ปัญหาหนี้สิน
17. การขาดแคลนทรัพยากรธรรมชาติ
18. สินทรัพย์ฟองสบู่แตก
19. การชะงักของห่วงโซ่อุปทาน
20. ขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐานและการคุ้มครองทางสังคม


’20 ความเสี่ยง’ ที่ส่งผลกระทบต่อโลกสูงสุด ในระยะยาว ช่วง 10 ปีข้างหน้า (ประเมินถึง 2036) ประกอบด้วย

1. สภาพอากาศสุดขั้ว ​
2. การสูญเสียความหลากหลายในระบบนิเวศ
3. การเปลี่ยนแปลงสำคัญของระบบโลก
4. ข้อมูลผิดและบิดเบือน
5. ผลกระทบเชิงลบจาก AI
6. การขาดแคลนทรัพยากรธรรมชาติ
7. ความเหลื่อมล้ำ
8. ความไม่ปลอดภัยทางไซเบอร์
9. ความแตกแยกทางสังคม
10. วิกฤตมลพิษ
11. การรวมศูนย์ของทรัพยากร/ เทคโนโลยี
12. ความขัดแย้งระหว่างรัฐ
13. การบังคับให้อพยพหรือพลัดถิ่น
14. ขาดโอกาสทางเศรษฐกิจ/ว่างงาน
15. การเซ็นเซอร์ /สอดส่อง
16. การละเมิดด้านสิทธิและเสรีภาพ
17. ปัญหาหนี้สิน
18. อันตรายทางออนไลน์
19. การเผชิญหน้าทางภูมิเศรษฐกิจ
20. อันตรายจากอาวุธชีวภาพ / นิวเคลียร์

– รายงานฉบับดังกล่าว ผ่านการเก็บข้อมูลจากมุมมองผู้เชี่ยวชาญกว่า 1,300 คนทั่วโลก เพื่อส่งสัญญาณในการเตรียมความพร้อมและการปรับตัวท่ามกลางโลกที่มีความผันผวนและไม่แน่นอนในระดับสูง รวมทั้ง​การอยู่ในภาวะที่ต้องเผชิญกับวิกฤตหลายๆ ด้านพร้อมกัน Polycrisis

– ความเสี่ยงสำคัญสูงสุดของโลกในปัจจุบันไปจนถึง 2 ปีข้างหน้า คือเรื่องของการเผชิญหน้าทางภูมิเศรษฐกิจ Geoeconomic และปัญหาความขัดแย้งระหว่างรัฐ รวมทั้งความกังวลสำคัญในยุคข้อมูลข่าวสารอย่างการได้รับข้อมูลที่ผิดและบิดเบือน และปัญหาความแตกแยกทางสังคม

– ขณะที่ความกังวลต่อปัญหาด้าน สภาพอากาศ ในช่วง 1-2 ปีนี้ อยู่ในอันดับ 4 จากปีก่อนหน้าอยู่ในอันดับ 2 สะท้อนให้เห็นความกังวลต่อสถานการณ์ปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง และสังคม รวมไปถึงความกังวลต่อปัญหา​เศรษฐกิจที่มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นอยย่างเห็นได้ชัด

– แต่อย่างไรก็ตาม ปัญหาด้าน สิ่งแวดล้อม ยังคงเป็นปัญหาสูงสุดของโลกในระยะยาว และถูกมองเป็นความเสี่ยงสูงสุดอันดับ 1 มายาวนานถึง 5 ปีติดต่อกัน

– โดยความเสี่ยง TOP3 ที่โลกกังวลสูงสุดในช่วง 10 ปีข้างหน้า ล้วนเป็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น ปัญหาสภาพอากาศสุดขั้ว, การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพและการล่มสลายของระบบนิเวศ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของระบบโลก

– สิ่งสำคัญคือ​ ความร่วมมือในการเดินหน้าจัดการต่อความเสี่ยงและความท้าทายที่เกิดขึ้น​อย่างบูรณาการและเร่งด่วน เพื่อจัดการต่อความเสี่ยงในโลกที่มีความซับซ้อนเพิ่มมากขึ้น และสามารถสร้างให้โลกมีความยืดหยุ่นในการขับเคลื่อนต่อไปในอนาคตได้อย่างยั่งยืน ​

The post จับตา 20 ความเสี่ยงโลก ‘The Global Risks Report 2026’ appeared first on SD Thailand.

วิกฤติความไม่สงบบริเวณ ‘ช่องแคบฮอร์มุซ’ (Hormuz) ไม่เพียงสร้างผลกระทบต่อ ราคาน้ำมัน แต่ยัง​กระทบต่อห่วงโซ่ธุรกิจ ทำให้เกิด ‘Supply Shock’ ในอุตสาหกรรมสำคัญทั่วโลก ​โดยเฉพาะใน 11 อุตสาหกรรมสำคัญที่อาศัยเส้นทางบริเวณช่องแคบนี้เป็นทางผ่านสำคัญ

ทั้งนี้ ช่องแคบฮอร์มุซ​ นับเป็นหนึ่งจุดยุทธศาสตร์สำคัญของระบบเศรษฐกิจโลก เนื่องจากตะวันออกกลางเป็นทั้งแหล่งพลังงานและผู้ผลิตวัตถุดิบอุตสาหกรรมสำคัญของโลก โดยปี​ 2025 มีการขนส่งน้ำมันดิบและผลิตภัณฑ์น้ำมันราว 20 ล้านบาร์เรล/วัน หรือราว 20% ของการค้าน้ำมันทางทะเลทั่วโลก

ประกอบกับตะวันออกกลางยังเป็นผู้ผลิต feedstock ปิโตรเคมีและเม็ดพลาสติก ดังนั้น ผลกระทบจากการปิดช่องแคบฮอร์มุซนี้ จึงกระทบ Global Supply Chain ตั้งแต่ต้นน้ำอย่างพลังงาน กลางน้ำอย่างเทคโนโลยี ไปจนถึงปลายน้ำอย่างอุตสาหกรรม EV

ส่องผลกระทบต่อ ‘ห่วงโซ่โลก’ ใน 11 กลุ่มอุตสาหกรรมสำคัญ

1. น้ำมันดิบ (Crude Oil)
– ซัพพลายน้ำมันดิบ ผ่านช่องแคบนี้​ราว 20% ของการค้าน้ำมันทางทะเลโลก โดยทาง IRGC (Islamic Revolutionary Guard Corps) หรือ กองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามอิหร่าน คาดการณ์ว่าราคาอาจจะขยับไปถึง 200 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล จากช่วงก่อนสงครามราคาอยู่ที่ราว 70 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล

2. LNG (ก๊าซธรรมชาติเหลว)
– ซัพพลายราว 20% ของ LNG ทั้งโลกที่ผ่านช่องแคบและได้รับผลกระทบ ซึ่งทาง​กาตาร์ได้หยุดผลิตแล้ว และหาก Restart ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์

3. เม็ดพลาสติก & ปิโตรเคมี (PE, PP, Naphtha, EG)
– PE ที่มา​จาก Middle East อยู่ที่ราว 84% และส่งออกผ่านช่องแคบ ขณะที่ปริมาณ Naphtha อยู่ที่​ 80% ของดีมานด์ในเอเชีย

4. ปุ๋ยเคมี (Urea, Ammonia, Sulfur)
– ปริมาณปุ๋ยเคมี​ 33% ของทั้ง​โลกที่ผ่านช่องแคบ โดยราคา Urea พุ่งจากตันละ 475 เหรียญสหรัฐ ไปถึง 680 เหรียญสหรัฐ

5. Helium
– Helium ใช้ในกระบวนการผลิตชิป และอุตสาหกรรม Semiconductor ซึ่งกาตาร์ถือเป็นแหล่งผลิต Helium​ รายใหญ่ 1 ใน 3 ของโลก หรือราว 30-35% ของซัพพลายทั้งโลก โดยโรงงานทั้ง 3 แห่งหยุดหมด และไม่มีสารทดแทน

6. Methanol
– อิหร่าน ถือเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดโลก (9+ ล้านตัน/ปี) ​ขณะที่ซัพพลายผ่านช่องแคบถึง​ 35-45% ของ Methanol ที่ส่งออกทางทะเลทั่วโลก

7. อะลูมิเนียม
– คาดการณ์ว่าราคาจะพุ่งขึ้นราว 8% และอาจทะลุ 4,000 เหรียญสหรัฐ​​ต่อตัน กระทบทั้งต่ออุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ ไปจนถึงบรรจุภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่ม

8. อาหาร (น้ำมันถั่วเหลือง)
– น้ำมันถั่วเหลืองพุ่งตาม Crude ส่งผลกระทบต่อต้นทุนวัตถุดิบ ผู้ผลิตอาหารสำเร็จรูปเผชิญแรงกดดันจากราคา Edible Oil ที่สูงขึ้น ไปจนถึงธุรกิจร้านอาหาร

9. เสื้อผ้า & สิ่งทอ
– วัตถุดิบของเสื้อผ้าและเส้นใยสิ่งทอราว 70% มาจากอนุพันธ์น้ำมัน

10. กำมะถัน & กรดกำมะถัน (Sulfur Sulfuric Acid)
– กำมะถัน ราว 92% ของโลก เป็นผลพลอยได้จากการกลั่นน้ำมัน/แปรรูปก๊าซ เมื่อโรงกลั่นอ่าวเปอร์เซียหยุด/ลดกำลัง กำมะถันผลิตน้อยลง ทำให้กรดกำมะถันขาด ส่งผลให้สกัดแร่ทองแดง+โคบอลต์ได้ยากขึ้น กระทบทั้งผู้ผลิตแบตเตอรี่ รวมทั้งกลุ่มที่ใช้ทองแดง อาทิ ก่อสร้าง, Data Center, AI infrastructure และระบบไฟฟ้า เป็นต้น

11. เดินเรือ & โลจิสติกส์ (Shipping & Logistics)
– เรือสินค้า มากกว่า 100 ลำ/วัน ต้องเปลี่ยนเส้นทาง เพิ่มกว่า 14-20 วัน ทำให้จำนวนเรือในตลาดไม่พอ กระทบ้นทุนให้เพิ่มขึ้น ทั้ง​ค่าระวาง, ค่าน้ำมันเรือ, ค่าประกันภัยสงคราม, ค่าเสียเวลาที่ท่าเรือ (Demurrage) ซึ่งผลกระทบจะมาถึงใน 2-5 สัปดาห์เมื่อคอนเทนเนอร์มาถึงพร้อมกันเป็นคลื่น

The post วิกฤติ ‘ฮอร์มุซ’ สร้าง ‘Supply Shock’ appeared first on SD Thailand.

The post โลกเข้าสู่ยุค ‘Adaptation’ ธุรกิจ ‘ไปต่อ’ หรือ ‘ตกขบวน” appeared first on SD Thailand.

ความเสี่ยงเหล่านี้กลายเป็นความท้าทายสำคัญในการขับเคลื่อนเรื่องของ ‘ความยั่งยืน’ (Sustainability) จากการที่ประเทศมหาอำนาจ​ถอนตัวจากข้อตกลง​ปารีส หรือแม้แต่การที่ยุโรปเลื่อนกรอบเวลาในการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืน ทำให้เริ่มมองเห็นการชะลอการขับเคลื่อนนโยบายด้านความยั่งยืนลงจากช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา​ ซึ่งถือเป็นช่วงสูงสุดของการตื่นตัวในการขับเคลื่อนนโยบาย ESG

เปิด ESG Trends 2026 กับ 6 สัญญาณธงแดง

ดร.พิพัฒน์ ยอดพฤติการ ประธานสถาบันไทยพัฒน์ มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ กล่าวว่า ​ทิศทางการขับเคลื่อน ESG ของโลก ได้ผ่านจุดสูงสุดมาแล้ว และกำลังเข้าสู่ภาวะ ESG Backlash หรือ การตีกลับด้านความยั่งยืน เป็นการย่อตัวลง​จากที่เคยอยู่ในจุดสูงสุด มาสู่การปรับฐานใหม่ ​จากความผันผวนที่เกิดขึ้นทั่วโลก  ทำให้หลายธุรกิจอยู่ระหว่างการทบทวนว่าจะยังคงเดินหน้าขับเคลื่อนนโยบายด้านความยั่งยืนอย่างต่อเนื่อง หรือ​จะลดความเข้มข้นในการขับเคลื่อนลง เพื่อหันมารักษาเสถียรภาพ และความสามารถในการแข่งขันเฉพาะหน้าให้แก่​ธุรกิจ ขณะที่อีกด้านหนึ่งปัญหาวิกฤตสภาพอากาศ ก็ถูกยกระดับเป็นให้ปัจจัยเสี่ยงที่สามารถส่งผล​กระทบในปัจจุบันแบบจับต้องได้ และจำเป็นต้องหาแนวทางในการรับมือด้วยเช่นกัน

“จากการติดตามทิศทางการขับเคลื่อน ESG ในระดับโลก พบว่า ในปี 2025 ที่ผ่านมา มีภาคธุรกิจกว่า 70% จากจำนวนที่ทำการสำรวจ ได้รายงานว่า มีการทบทวนเป้าหมาย หรือลดทอนความเข้มข้นด้านการขับเคลื่อน ESG  ลง ซึ่งมากกว่าปี 2024 ที่มีจำนวน 13% ขณะที่การขับเคลื่อนของภาคธุรกิจแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มสำคัญ คือ กลุ่มที่ตัดสินใจหยุดหรือชะลอการขับเคลื่อนลง กับอีกกลุ่มหนึ่ง ที่ยังให้ความสำคัญในการขับเคลื่อนต่อเนื่อง และพยายามมองหาวิธีเพื่อให้ การขับเคลื่อน ESG สามารถสร้างประโยชน์ให้ธุรกิจได้แบบเฉพาะหน้าหรือระยะสั้น มากกว่าการรอให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาวแบบ Long Term เช่น เพิ่มความสามารถในการสร้างรายได้ หรือช่วยลดตันทุน เพิ่มศักยภาพหรือประสิทธิภาพในการแข่งขัน โดยสามารถสร้างประโยชน์ที่จับต้องได้แบบเฉพาะหน้า หรือในระยะสั้นช่วง 3-5 ปีนี้ได้”​

พร้อมกันนี้ ดร. พิพัฒน์ ยังได้เปิดเผย ESG Trends 2026 ซึ่งสะท้อนสัญญาณการขับเคลื่อนด้าน ESG ที่น่าสนใจ เพื่อให้ธุรกิจเตรียมรับมือ และปรับตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ ประกอบด้วย

1. ESG Backlash: การตีกลับด้านความยั่งยืน

ในปี 2569 กิจการในไทย จะมีการทบทวนจุดยืนในเรื่อง ESG ใหม่ สถาบันการเงินจะถอนการผูกมัดตนเองกับเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ด้วยเงื่อนไขแวดล้อมที่ไม่สามารถดำเนินการได้ บริษัทส่วนหนึ่งจะยกเลิกการกำหนดเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกด้วยศาสตร์ทางภูมิอากาศกับหน่วยงาน SBTi (Science Based Targets initiative) ด้วยข้อจำกัดทางข้อมูลที่มีความยุ่งยาก รวมทั้งจะมีการปรับทิศทางการดำเนินงานเรื่อง ESG ที่เน้นให้เกิดประโยชน์ในระยะสั้น แทนการหวังผลในระยะยาว

2. Climate-driven Recession: ภาวะ (เศรษฐกิจ)ถดถอยจากสภาพภูมิอากาศ

ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ได้เลื่อนสถานะจากภัยคุกคามในอนาคต มาเป็นภัยคุกคามในปัจจุบัน เกษตรกรได้รับผลกระทบจากผลผลิตที่เสียหาย ครัวเรือนได้รับผลกระทบจากราคาอาหารที่แพงขึ้น ธุรกิจได้รับผลกระทบจากการจัดส่งสินค้าที่ไม่เป็นไปตามกำหนด ทำให้กิจการจะมีการดำเนินกลยุทธ์ธุรกิจโดยผนวกปัจจัยด้านภูมิอากาศ ความสามารถในการรับมือกับวิกฤตน้ำ และการพึ่งพิงธรรมชาติ เพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลงด้านโครงสร้างต้นทุน ระดับความเสี่ยง กระแสการลงทุน ห่วงโซ่อุปทาน สำหรับการพัฒนาขีดความสามารถทางการแข่งขันในอนาคต

3. Nature Call: การทวงถามจากธรรมชาติ

กิจการที่มีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับธรรมชาติ จะแสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงที่เกี่ยวกับธรรมชาติ การพึ่งพาบริการจากระบบนิเวศ และผลกระทบต่อธรรมชาติ ซึ่งสามารถส่งผลต่อมูลค่าองค์กร ผ่านการเปลี่ยนแปลงของรายได้ โครงสร้างต้นทุน การเข้าถึงแหล่งทุน และมูลค่าตราสินค้า รวมถึงสามารถอธิบายถึง การปรับตัวของธุรกิจต่อความเสื่อมโทรมของระบบนิเวศ ต่อการเปลี่ยนแปลงของกฎระเบียบ หรือต่อความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทาน ตลอดจนชี้ให้เห็นถึงโอกาสที่เกี่ยวกับธรรมชาติในการช่วยเสริมสร้างมูลค่าในระยะยาวของกิจการ

4. Value Chain Challenges: ความท้าทายในห่วงโซ่คุณค่า

กิจการที่มีการกำหนดเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero) จะคิดวิธีดำเนินการกับคาร์บอนในฐานะปัจจัยด้านผลิตภาพ (Factor of Productivity) ที่ช่วยเชื่อมโยงการลดก๊าซเรือนกระจกเข้ากับการสร้างมูลค่า ภาวะพร้อมผัน และขีดความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจ รวมถึงการริเริ่มปรับแนวนโยบายองค์กรให้สอดรับกับเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ของประเทศ ตลอดจนการยกระดับวิธีดำเนินงานด้วยการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) และการผลักดันการเติบโตที่ชุมชนมีส่วนร่วมอย่างทั่วถึง

5. Governance under Constraint: ธรรมาภิบาลภายใต้ขีดจำกัด

ความท้าทายหลักต่อการดำเนินงาน ESG มิใช่เรื่องที่ซีอีโอและผู้บริหารระดับสูงจะเลือกได้ แต่เป็นเรื่องของการทำอย่างคัดสรรและมีวินัย ในปี 2569 กิจการจะเพิ่มความกระชับในการตรวจสอบดูแล การจัดลำดับความสำคัญกับความเสี่ยงและโอกาสที่เป็นสาระสำคัญต่อธุรกิจ และทำให้แน่ใจว่าความพยายามในการกำกับดูแลและการขับเคลื่อนเรื่องความยั่งยืน จะช่วยเสริมความเชื่อมั่น ความพร้อมผัน (Resilience) ในระยะใกล้ และการสร้างมูลค่าในระยะยาว ท่ามกลางสภาพแวดล้อมการดำเนินงานที่แยกส่วนและเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

6. Disclosure Gap: ช่องว่างการเปิดเผยข้อมูล

จากข้อจำกัดที่มาตรฐานการรายงานความยั่งยืนไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย ส่งผลให้การเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนที่เกี่ยวข้องกับกิจการ มีลักษณะกระจัดกระจายและแตกต่างกัน ทำให้ธุรกิจที่ต้องการสร้างความเชื่อมั่นให้ทั้งกับผู้ลงทุนและผู้มีส่วนได้เสียต่อการใช้ข้อมูล ESG ของกิจการ จะมีแนวทางการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนโดยใช้การวิเคราะห์ประเด็นสาระสำคัญตามบริบทของกิจการ มีการจัดทำดัชนีข้อมูลที่อิงตามมาตรฐานการรายงานที่เกี่ยวข้อง และมีการวางแนวเนื้อหาให้สอดคล้องกับเกณฑ์ประเมินของหน่วยงานผู้ประเมินซึ่งเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง

เมื่อโลก ‘ผันผวน’ ธุรกิจต้อง ‘พร้อมผัน’

“โจทย์สำคัญที่ธุรกิจต้องถามตัวเองในวันนี้คือ จะทำอย่างไร เพื่อให้การขับเคลื่อน ‘ความยั่งยืน’ จากที่เคยหวังผลในระยะไกล (Long Term) มาสู่การสร้างประโยชน์ในระยะใกล้ (Near Term) และยังคงสามารถขับเคลื่อนสู่ความยั่งยืนได้ในอีกรูปแบบหนึ่ง​ที่เรียกว่า Resilience หรือ ‘ความพร้อมผัน’ เพื่อให้ธุรกิจยังคง​เดินหน้าเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายความยั่งยืนได้ ควบคู่ไปกับการรักษาความสามารถในการแข่งขัน และการรักษาความเข้มแข็งภายในองค์กรในระยะสั้นไปพร้อมกัน ภายใต้การขับเคลื่อนตามกรอบ Corporate Resilience Framework”  

มุมมองของ ดร.พิพัฒน์ ต่อการขับเคลื่อน ‘ความยั่งยืน’ ของภาคธุรกิจจากนี้ ที่ต้องมีความเข้าใจ​ ‘Corpoarate Resilience Framework’ เพื่อเป็นกรอบสำหรับองค์กรในการขับเคลื่อนเพื่อสร้าง ‘ความพร้อมผัน’ และสามารถนำไปสู่การสร้างความยั่งยืนให้แก่องค์กรได้ในที่สุด โดยสามารถนำไปวิเคราะห์ได้ทั้งมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม

ทั้งนี้ การทำกรอบความพร้อมผันของธุรกิจหรือองค์กร (Corporate Resilience Framework) จำเป็นต้องเข้าใจปัจจัยพื้นฐานที่ส่งผลกระทบกับธุรกิจ ทั้งความจำเป็นของธุรกิจใน​การพึ่งพาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (Dependencies)  ความเสี่ยงและโอกาสของธุรกิจ (Risk& Opportunity) รวมท้ังผลกระทบที่ธุรกิจสามารถสร้างให้เกิดได้ (Impact) ​

พร้อมทั้งเข้าใจรูปแบบการขับเคลื่อนว่าต้องการนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด เช่น ทำเพื่อบรรเทาผลกระทบ  (Mitigation) ซึ่งเป็นการรับมือเมื่อมีผลกระทบจากเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นแล้วหรือกำลังจะเกิดขึ้น และต้องการบรรเทาหรือป้องกันให้มีความเสียหายเกิดขึ้นได้น้อยที่สุด โดยมีปัจจัย​ที่องค์กรต้องนำมาพิจารณาคือ ความเสี่ยงหรือโอกาส และอิมแพ็กหรือผลกระทบที่เกิดขึ้นจากองค์กร

ส่วนอีก 2 รูปแบบ คือ การปรับตัว (Adaptation) ซึ่งเป็นการรับมือในระยะสั้น เพื่อเตรียมพร้อมในการอยู่รอด ภายใต้ปัจจัยที่เกี่ยวข้องจากความเสี่ยง (โอกาส) หรือการตกอยู่ในภาวะพึ่งพาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น สภาพอากาศ หรือทรัพยากรธรมชาติ จึงจำเป็นต้องวางแผนเพื่อการปรับตัวจากความไม่แน่นอนที่จะมากระทบต่อความเสี่ยงหรือภาวะพึ่งพาดังกล่าว

ขณะที่​การเปลี่ยนผ่าน (Transition) เป็นการมองในระยะยาว เพื่อสามารถสร้างมูลค่าเพิ่ม หรือคุณค่าระยะยาวให้แก่ธุรกิจ โดยมีปัจจัยสำคัญในเรื่องภาวะพึ่งพา และผลกระทบต่างๆ ที่ธุรกิจจะสามารถส่งต่อ​ได้ ​

“กรอบการขับเคลื่อน Resilience สามารถปรับใช้ได้ในทุกมิติของการขับเคลื่อนความยั่งยืน ทั้งเรื่องของเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม จากการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานที่เกี่ยวข้องอย่างรอบดด้านทั้ง Risk ,Opportunity, Dependecies และ Impact และนำไปปรับใช้ให้เข้ากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งการบรรเทา การปรับตัว หรือการเปลี่ยนผ่าน เพื่อให้ธุรกิจสามารถรับมือต่อปัจจัยเสี่ยงที่มีอยู่รอบด้านได้ ซึ่งก่อนหน้าหลายคนอาจเข้าใจว่า Resilience คือการลืมแล้วลุกให้ไว แต่ในความเป็นจริง หากธุรกิจเข้าใจการขับเคลื่อนในเรื่อง Resilience  ก็จะสามารถใช้ประโยชน์จากการวิเคราะห์สถานการณ์ เพื่อวางแผนในการสร้างศักยภาพ และเติบโตได้โดยไม่จำเป็นต้องล้ม ซึ่งการมีความพร้อมผัน จะทำให้ธุรกิจหรือองค์กรมีทั้งความสามารถในการไปต่อ และสามารถเติบโตได้  Resilience  จึงถือเป็นการขับเคลื่อนความยั่งยืนขององค์กรในระยะสั้น ขณะที่ Sustainability จะเป็นมิติระยะยาวที่อาจต้องรอการเปลี่ยนผ่านแบบ Generation ต่อ Generation ซึ่งในวาระที่ธุรกิจมีความอ่อนไหวต่อความผันผวนและปัจจัยลบรอบด้านเช่นนี้ Resilience จึงเป็นหนึ่งทางออกที่หลายองค์กรควรเรียนรู้และทำความเข้าใจเพิ่มมากขึ้น”​

Corporate Resilience in a Turbulent World 

เพื่อความเข้าใจการขับเคลื่อน ‘ความพร้อมผัน’ ภายในองค์กร สถาบันไทยพัฒน์ ยังได้จัดเสวนา ‘Corporate Resilience in a Turbulent World’ เพื่อเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับกรอบ​ความพร้อมผันของกิจการ (Corporate Resilience Framework) ที่เพิ่มมากขึ้น

คุณวรณัฐ เพียรธรรม ผู้อำนวยการสถาบันไทยพัฒน์ กล่าวว่า ในสภาวการณ์เช่นนี้ องค์กรควรยกระดับการดำเนินงาน ESG จาก การปฏิบัติตามเชิงรับ สู่ การสร้างคุณค่าเชิงรุก ประการแรก เป็นการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน โดยใช้ช่วงเวลานี้วางรากฐานที่แข็งแกร่งกว่าที่กฎหมายกำหนด ประการที่สอง เป็นการเปลี่ยนจาก Compliance สู่ Value Creation โดยบูรณาการความยั่งยืนเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การสร้างมูลค่าทางธุรกิจที่จับต้องได้ และประการที่สาม เป็นการลงทุนในระบบที่แท้จริงด้วยการสร้างระบบการจัดการข้อมูลและการรายงานที่มีคุณภาพ เพื่อใช้เป็นเครื่องมือขับเคลื่อนองค์กร”

คุณฌานสิทธิ์ ยอดพฤติการณ์ กรรมการสถาบันไทยพัฒน์ กล่าวเสริมว่า เครื่องมือที่กิจการสามารถนำมาใช้ในกรอบความพร้อมผันของกิจการ ได้แก่ เครื่องมือการประเมินผลตอบแทนจากความพร้อมผัน (Return on Resilience – RoR) ที่ใช้ได้ทั้งในระยะของการบรรเทาผลกระทบ การปรับตัว และการเปลี่ยนผ่าน โดยเชื่อมโยงกับรายจ่ายด้านทุน (CAPEX) และรายจ่ายดำเนินงาน (OPEX) และเครื่องมือการคำนวณปันผลสามประโยชน์จากความพร้อมผัน (Triple Dividend of Resilience – TDR) ในระยะของการปรับตัว ซึ่งเกี่ยวข้องกับประโยชน์ที่ได้รับจากการพิจารณาปัจจัยการพึ่งพาและปัจจัยเสี่ยงที่ธุรกิจต้องเผชิญอย่างรอบด้าน”

Corporate Resilience Framework ที่สถาบันไทยพัฒน์นำมาเปิดเผยในงานนี้เป็นครั้งแรก จะช่วยให้กิจการสามารถใช้เป็นกลไกในการสร้างขีดความสามารถทางการแข่งขัน ที่มิใช่เพียงการดำเนินงานเพื่อความยั่งยืนในระยะยาว แต่เป็นกลยุทธ์ในการเพิ่มผลกำไรและลดความเสี่ยงในโลกปัจจุบันที่มีความไม่แน่นอนสูง

องค์กรธุรกิจหรือหน่วยงานที่สนใจ สามารถศึกษาแนวการดำเนินธุรกิจเพื่อรับมือกับสัญญานเตือนด้านความยั่งยืนจากปัจจัย ESG ทั้ง 6 ทิศทาง ในหนังสือ 2026 ESG Trends : Sustainability Red Flags  ซึ่งสามารถดาวน์โหลด (ไม่มีค่าใช้จ่าย) ได้ทางเว็บไซต์ https://thaipat.org

The post เมื่อโลก ‘ผันผวน’ ธุรกิจต้อง ‘พร้อมผัน’ ไทยพัฒน์ แนะขับเคลื่อน ‘Corporate Resilience Framework’ ​ปรับกลยุทธ์ยั่งยืนระยะยาว สู่สร้างประโยชน์ระยะสั้น รับมือ 6 ธงแดง สัญญาณเตือนจาก ESG Trends 2026 appeared first on SD Thailand.

The post ไทย ปักหมุด ‘EV Hub’ อาเซียน อีกหนึ่งกลไกสำคัญ ขับเคลื่อนเป้าหมาย Net Zero 2050 appeared first on SD Thailand.

หากย้อนไปดูคำมั่นสัญญาของไทยที่ได้ให้ไว้กับนานาประเทศ จากเดิมตั้งเป้าเดินหน้าสู่ Net Zero ในปี 2065 แต่ล่าสุด ได้มีการประกาศเปลี่ยนเป้าหมายให้เร็วขึ้นอีก 15 ปี หรือในปี 2050 ยิ่งสะท้อนให้เห็นว่าการจะไปถึงเป้าหมายได้นั้น ต้องให้ความสำคัญกับกฎหมายและโรดแมป

สิ่งเหล่านี้ถือเป็นโจทย์ใหญ่ และเป็น จุดเปลี่ยนประเทศไทย ที่ทุกภาคส่วนต้องปรับตัว เปลี่ยนแปลง เพื่อนำไปสู่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง พิสูจน์สิ่งที่เราได้ให้คำมั่นสัญญากับนานาประเทศไว้ว่าจะไปให้ถึง Net Zero ในปี 2050

เปลี่ยนผ่านสู่พลังงานสะอาด ประเด็นสำคัญที่ต้องไปให้ถึง

ดร.วิจารย์ สิมาฉายา ผู้อำนวยการสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย กล่าวในรายการเวทีความคิด FM96.5 ถึง​สถานการณ์สิ่งแวดล้อม จากปี 2025 สู่ปี 2026 ว่า ประเด็นที่ต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษ คือ การเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานสะอาด เพราะราว 70% ของปริมาณก๊าซเรือนกระจกมาจากการใช้พลังงาน ​หาก​ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นพลังงานสะอาดจะมีปัญหา รวมถึงการใช้เทคโนโลยีในการดึงก๊าซเรือนกระจกลงสู่ใต้ดิน แต่​โจทย์สำคัญกว่าเทคโนโลยีคือ เราจะไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร

ขณะเดียวกัน ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตร ในช่วงที่เปลี่ยนผ่าน เรามีวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจำนวนมาก จะสนับสนุนอย่างไรก่อนที่จะก้าวไปสู่พลังงานสะอาด ต้องใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมและมีระบบควบคุมมลพิษ เช่น ประเทศญี่ปุ่น มีเตาเผาขยะในเมือง ที่ไม่สร้างผลกระทบต่อชุมชน

“ประเทศไทย มีขยะที่เกิดขึ้นกว่า 27 ล้านตันต่อปี แต่กำจัดถูกวิธีไม่ถึง 50% เพราะการจัดการขยะเป็นเรื่องของท้องถิ่น ดังนั้น ส่วนกลางอาจจะต้องเข้าไปช่วย และออกกฎระเบียบที่เอื้ออำนวยให้เอกชนเข้ามาร่วมแก้ปัญหา ต้องเลือกใช้เทคโนโลยีที่ถูกต้องและคำนึงถึงปริมาณขยะด้วย ซึ่งมีหลายแห่งที่ทำได้ แต่ทำอย่างไรให้ขับเคลื่อนไปได้ทั้งประเทศ”  

ปีใหม่ รัฐบาลใหม่ ต้องก้าวข้ามปัญหาเดิมๆ

ทั้งนี้ ปัญหาด้านขยะ และ PM2.5 ยังคงเป็นปัญหาเก่าที่​ยังไม่สามารถก้าวข้ามได้ ดร.วิจารย์ มองว่า บางเรื่องรัฐบาลไม่จำเป็นต้องทำเอง แต่เอื้อให้เอกชนลงไปทำ มีระบบกำกับดูแล ขณะเดียวกัน เรื่อง PM2.5 ต้องมีมาตรการที่เด็ดขาด ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเผา โดยเฉพาะการเผาในพื้นที่ป่า เรื่องคนอยู่กับป่า การจัดการที่ดิน เป็นเรื่องเร่งด่วนที่รัฐบาลต้องให้ความสำคัญ เพราะประชาชนบางส่วนอยู่มาก่อนที่จะประกาศพื้นที่ป่า แม้จะมีการจัดที่ดินให้กับชุมชนแต่ค่อนข้างช้า ความล่าช้าทำให้มีปัญหาต่างๆ เกิดขึ้น ตรงนี้จะเร่งรัดอย่างไร การจัดพื้นที่ให้ประชาชนต้องมีเงื่อนไขห้ามเผา และส่งเสริมการเกษตรที่ไม่เผา นำการตลาดเข้ามาช่วย และต้องมองอย่างครบวงจร

“นอกจากการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก อีกส่วน คือ ภาคการดูดกลับ จากยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ที่ตั้งเป้ามีพื้นที่สีเขียว 55% ของพื้นที่ประเทศ ตอนนี้มีราวๆ กว่า 30% และแต่ละปี​เพิ่มขึ้นไม่ถึง 1% ดังนั้น เป็นเรื่องยากที่จะไปถึง 55% นับเป็นความท้าทายของไทยในการวางโรดแมป​​เพื่อ​ดูแลพื้นที่ป่าและพื้นที่ป่าในเมือง เพื่อบรรลุเป้าหมายได้อย่างที่วางไว้”   

นอกจาก ขยะและ PM2.5 แล้ว ‘ภัยพิบัติทางธรรมชาติ’  เป็นอีกเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญ จากเหตุน้ำท่วมเชียงราย เชียงใหม่ เมื่อต้นปี 2025 ​และหาดใหญ่ จ.สงขลา ช่วงปลายปี ดังนั้น ในปี 2026 ​​​ต้องเตรียมความพร้อม ทั้ง​ระบบการป้องกัน เตือนภัย การสื่อสารบนฐานข้อมูลจริง หากมีระบบเตือนภัย ระบบสื่อสารที่ดี จะลดการสูญเสียได้

“3 เรื่องใหญ่ของโลก ที่เราจะประสบ คือ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ปัญหามลพิษ และการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ ทั้งสามเรื่องเป็นสิ่งเชื่อมโยงกัน และต้องให้ความสำคัญ เพราะการที่มีประเทศไทยอย่างทุกวันนี้ เรื่องของการเกษตรก็ได้รับการเกื้อหนุนจากความหลากหลายทางชีวิภาพที่เรามีอยู่ สิ่งแวดล้อมเป็นเรื่องของทุกคน หากไม่แก้ในวันนี้เราจะไม่มีโอกาสแก้ ปัญหาต่างๆ ถาโถมเข้ามาหนักหนาสาหัสทั้งช่วงนี้ และต่อๆ ไป”

Cr.Freepik

ยุคแห่ง ‘Adaptation’ ไม่ปรับ ก็สู้ไม่ได้

ดร.วิจารย์ กล่าวเพิ่มเติมว่า ​การใช้พลังงานสะอาดยังช่วยเพิ่มโอกาสให้​ประเทศไทย โดยเฉพาะการดึงดูดนักลงทุนจากต่างประเทศ เพราะสิ่งแรกที่นักลงทุน​มองหา​คือ การมีไฟฟ้าจากพลังงานสะอาด​​​​จึง​ต้องมีการเตรียมพร้อม นโยบาย กฎระเบียบให้เอื้อต่อการลงทุน รวมถึงการเกษตรแนวใหม่ ทีใช้ทรัพยากรน้อยและให้ผลผลิตค่อนข้างสูง ขายได้มูลค่าสูง ใช้น้ำน้อย  จำเป็นต้องให้ความสำคัญในการปรับตัวจึงจะสามารถรักษาความสามารถทางการแข่งขันไว้ได้

สอดคล้องกับข้อมูลจาก ​’Future Trends Ahead 2026′ โดย Future Skill  มองภาพการเปลี่ยนแปลงในปี 2026 เป็นปีแห่งการปรับตัวและมองหาโอกาสใหม่​ โดยระบุว่า เศรษฐกิจโลกในปี 2026 เหมือนการเดินทางครั้งใหญ่ที่ทุกคนต้องปรับตัวไปด้วยกัน ท่ามกลางสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างการค้าโลกที่กำลังปรับเปลี่ยน การตึงเครียดระหว่างประเทศที่ยังคงอยู่ และเทคโนโลยีที่พัฒนาก้าวกระโดด สิ่งเหล่านี้ล้วนสร้างความท้าทายและโอกาส

รายงานยังระบุว่า รถยนต์ไฟฟ้าและพลังงานใหม่ กำลังกลายเป็นอุตสาหกรรมหลัก การลงทุนจากผู้ผลิตรถยนต์จีนหลายรายกำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โอกาสยังครอบคลุมไปถึงการผลิตแบตเตอรี่ สถานีชาร์จไฟฟ้า ระบบไฟฟ้าอัจฉริยะและการรีไซเคิลแบตเตอรี่ ส่วน อุตสาหกรรมอาหารและเทคโนโลยีการเกษตรที่ยังเป็นจุดแข็งและมีโอกาสยกระดับ ทั้งการเกษตรอัจฉริยะและเกษตรแม่นยำ อาหารจากพืชและโปรตีนทางเลือก และอาหารเสริมสุขภาพที่มีความต้องการสูง รวมถึงการส่งออกผลไม้เมืองร้อนโดยเฉพาะทุเรียนที่ยังเติบโตแข็งแกร่ง ทั้งหมดนี้คือโอกาสที่เราต้องคว้าไว้

ความท้าทายที่ต้องเตรียมรับมือ

• ต้นทุนการผลิตที่เพิ่มขึ้น : ค่าจ้างแรงงานมีแนวโน้มปรับขึ้นต่อเนื่องจากตลาดแรงงานตึงตัว ขณะที่ราคาพลังงานยังมีความผันผวนสูง การบริหารต้นทุนจึงยิ่งมีความสำคัญ
• การแข่งขันที่รุนแรงขึ้น : สินค้าจากจีนราคาถูกทำให้การแข่งขันทวีความรุนแรงขึ้นทั้งในตลาดในประเทศและตลาดส่งออก ขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนามและอินโดนีเซียกำลังยกระดับความสามารถในการผลิตอย่างรวดเร็ว
• การเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบ : กฎระเบียบต้าน E56 จะเข้มงวดขึ้น ภาษีคาร์บอนชายแดนของสหภาพยุโรป (CBAM) จะบังคับใช้เต็มรูปแบบในปี 2026 ในขณะที่มาตรฐานด้านความปลอดภัยข้อมูลและความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ก็มีแนวโน้มเข้มงวดมากขึ้น

4 กลยุทธ์สำหรับผู้ประกอบการ

• ด้านตลาดและการส่งออก : การกระจายความเสี่ยงเป็นสิ่งสำคัญสิ่งแรก ผู้ส่งออกที่พึ่งพิงสหรัฐฯ หรือจีนมากเกินไปควรหาตลาดใหม่ เช่น อินเดีย ตะวันออกกลาง และอาเซียน พัฒนาสินค้าที่มีมูลค่าเพิ่มสูงและสร้างแบรนด์ที่แข็งแกร่ง ใช้ช่องทางอีคอมเมิร์ซและการขายตรงถึงถึงผู้บริโภค
• ด้านการดำเนินงานและต้นทุน : ลงทุนในระบบอัตโนมัติและ AI เพื่อลดต้นทุนและเพิ่มประสิทธิภาพ ใช้การผลิตแบบลืนและการปรับปรุบปรุงอย่างต่อเนื่องบริหารห่วงโซ่อุปทานโดยหาแหล่งผู้จัดหาที่หลากหลาย และพิจารณาใช้วัตถุดิบในประเทศมากขึ้น
• ด้านการเงิน : บริหารสภาพคล่องอย่างเข้มงวด ควบคุมเงินทุนหมุนเวียนให้เหมาะสม เร่งรัดเก็บเงินจากลูกหนี้ สร้างเงินสำรอง ทำการป้องกันความเสี่ยง ด้านอัตราแลกเปลี่ยนและเข้าถึงแหล่งทุนใหม่ ๆ เช่น กองทุนส่วนบุคคล กองทุนร่วมลงทุน หรือโครงการสนับสนุนของภาครัฐ
• ด้านนวัตกรรมและการพัฒนา : ลงทุนในงานวิจัยและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง สร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เปิดกว้างต่อไอเดียใหม่ ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัย นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ตั้งแต่การทำให้เป็นดิจิทัลพื้นฐานไปสู่การวิเคราะห์ข้อมูลและ AI ส่งเสริมการพัฒนาทักษะใหม่และยกระดับทักษะเดิมของพนักงานอย่างต่อเนื่อง

ความคาดหวังต่อบทบาทภาครัฐ

• ด้านการค้าระหว่างประเทศ :  เร่งเจรจาข้อตกลงการค้ากับสหรัฐฯ และประเทศคู่ค้าสำคัญ ลดหรือยกเว้นภาษีในสินค้าบางประเภท และขยายตลาดส่งออกไปยังภูมิภาคใหม่
• ด้านการสนับสนุนการลงทุน : เร่งรัดให้โครงการที่อนุมัติเกิดขึ้นจริง สร้างความเชื่อมั่นให้กับนักลงทุนต่างชาติใช้ประโยชน์จากการเปลี่ยนเส้นทางการค้า ดึงดูดการลงทุนที่หลีกเลี่ยงภาษี
• ด้านโครงสร้างพื้นฐาน : พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งและโลจิสติกส์เพื่อลดต้นทุนการขนส่ง ยกระดับท่าเรือและสนามบิน ขยายโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลโดยเฉพาะเครือข่าย 5G และอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง พัฒนาระบบพลังงานที่มั่นคง ราคาถูก และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
• ด้านทรัพยากรมนุษย์ :  ปฏิรูปการศึกษาให้ตรงกับความต้องการของตลาดแรงงาน ส่งเสริมการพัฒนาทักษะใหม่และยกระดับทักษะเดิม อำนวยความสะดะดวกในการนำเข้าแรงงานต่างด้าวที่มีทักษะ

Cr.Freepik

7 จุดเปลี่ยน ปี 2026 สู่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง

ด้าน ศ.ดร.พิสุทธิ์ เพียรมนกุล ผู้อำนวยการสถาบันคาร์บอนเพื่อความยั่งยืน กล่าวถึงเทรนด์สิ่งแวดล้อมและความยั่งยืนในปี 2026 โดยระบุว่า เทรนด์ที่จะเกิดขึ้น มี 7 ข้อที่น่าสนใจในปีนี้ คือ จุดเปลี่ยนจากคำมั่นสัญญา สู่การพิสูจน์ผลลัพธ์จริง หากสามารถพิสูจน์ได้จริงทางด้านความยั่งยืน จะเท่ากับความสามารถทางการแข่งขัน

“หากมองในอดีตความสามารถทางการแข่งขันจะมองว่าใครมีเทคโนโลยีมากกว่ากัน หรือ สามารถลดต้นทุนได้มากกว่า คนนั้นชนะ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ปี 2026 เป็นต้นไป ใครที่มีคำมั่นสัญญาและพิสูจน์ได้จริง จะไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขัน เพราะหากทำได้ 1. ต้นทุนทางการเงินจะถูกลง การกู้เงินจะต่ำลงเมื่อเทียบกับคู่แข่ง ดอกเบี้ยถูกกว่า  2. โอกาสในเชิงการตลาดจะสูงขึ้น แม้ไม่ได้ลูกค้าเพิ่มขึ้น แต่ยังสามารถรักษาลูกค้ากลุ่มเดิม  และ 3. เรื่องของความยั่งยืนเป็นเรื่องของภูมิคุ้มกัน  ในยุคนี้ความยั่งยืน คือ การรักตัวเอง เพราะทำให้เรากำลังฉุกคิดว่า น้ำท่วมใหญ่ ภัยพิบัติที่เกิดขึ้น เราเตรียมตัวเพื่อป้องกันธุรกิจของเราอย่างไร”  

สำหรับ 7 ข้อที่น่าสนใจในปี 2026 ที่จะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ จากคำมั่นสัญญา สู่การพิสูจน์ผลลัพธ์จริง ได้แก่

1. รายงานจะไม่ใช่แค่รายงาน แต่เป็นระบบตัดสินธุรกิจจริง อดีตการทำรายงานความยั่งยืน ESG ก็แค่รายงาน แต่หลังจากปี 2026 ระบบการเปิดเผยข้อมูลจะจริงจังมากขึ้น รายงานความยั่งยืนเป็นภาษากลางสื่อสารกันระหว่าง Financial Officer , investor และ Banking ทั้งสามฝ่ายจะนำรายงานเป็นตัวกลางในการพูดคุย

2. Carbon pricing กลไกคาร์บอน เริ่มมีความสำคัญนับจากปีนี้เป็นต้นไป หลังจากมีการประชุม COP30 เป้าหมายท้าทายมากขึ้น Net Zero เร็วขึ้น UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change) พยายามให้ทุกประเทศทำตารางคาร์บอน ทำกฎหมายคาร์บอนให้เป็นกฎหมายมากขึ้น แสดงว่ากลไกในเชิงราคาจะสะท้อนความเป็นจริงมากยิ่งขึ้น ดังนั้น สิ่งที่เราน่าจะต้องเจอมากขึ้น คือ Carbon pricing   จะเป็นต้นทุนของธุรกิจโดยตรงมากขึ้น เช่น ธนาคารหลายแห่ง ขอความร่วมมือแกมบังคับในการ กำหนดราคาคาร์บอนภายในองค์กร (Internal Carbon Pricing) ถึงแม้ในประเทศจะยังไม่มี พ.ร.บ. โลกร้อน แต่ขอให้ลองคำนวณต้นทุน หากธุรกิจดำเนินตามปกติและลองเอาเรื่องคาร์บอนเข้าไป ต้นทุน กำไร จะเป็นเท่าไหร่ ดังนั้น จึงเป็นต้นทุนของบริษัทมากขึ้น ต้องเตรียมการ เพราะประเทศไทย พ.ร.บ.อากาศสะอาด พ.ร.บ.โลกร้อน เกิดขึ้นแน่นอน จะส่งผลให้มีต้นทุนเพิ่มขึ้น

3. พลังงานสะอาด ปี 2026 พลังงานสะอาดจะโตเร็ว 2 เท่า ย้อนไปในช่วงประมาณ ปี 2024-2025 กำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนเพิ่มขึ้นเกือบ 600 กิกะวัตต์ คาดการณ์จนถึง ปี 2030 จะเพิ่มอีกกว่า 4,000 – 5,000 กิกะวัตต์ แต่คอขวดไม่ได้อยู่ที่การเพิ่มพลังงานสะอาดอย่างเดียวแต่อยู่ที่ระบบไฟฟ้า เช่น สายส่ง ผลิตได้แต่ระบบส่ง Flexible พอหรือไม่ เพราะอาจเจอปัญหาไฟดับ , ระบบแบตเตอรี่ หรือแม้ทั่งระบบบริหารจัดการดีมานด์ ดังนั้น ระบบต้องมีความทันสมัยมากขึ้น ระบบพลังงานจึงเป็นอีกจุดที่น่าจะเห็นความเปลี่ยนแปลงมากในปีหน้า

4. ซัพพลายเชนทั่วโลก กำลังถูกบังคับด้วยกฎหมาย เช่น CBAM (Carbon Border Adjustment Mechanism) ในปีนี้ เริ่มบังคับใช้ ถัดมา คือ EUDR (EU Deforestation Regulation) ทั้งสองตัวนี้เป็นตัวบังคับซัพพลายเชน การส่งสินค้าไปที่สหภาพยุโรปต้องมีการรายงานข้อมูล หากทำเรื่องนี้ได้จะสามารถเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าไทย จากเดิมที่เน้นผลิตเยอะแต่ปัจจุบันไม่ใช่ ทุกที่ต้องการสตอรี่ ต้องการความพรีเมียมซึ่งประเทศไทยมี

5. ปีแห่งการให้ความสำคัญกับการตั้งรับ ปรับตัว มีการคาดการณ์ว่า ปริมาณความถี่ ความรุนแรงของภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่มีทางลดลง มีแต่จะรุนแรงมากขึ้น ดังนั้น สิ่งที่น่าคิดสำหรับภาคธุรกิจ คือ หากมองว่าจะแบ่งเงินลงทุนมาลงทุนในเรื่องเหล่านี้ เช่น หากเราเป็นโรงงานแล้วแบ่งเงิน 2% ไปลงทุนระบบป้องกันน้ำท่วม อาจจะลดความเสียหายได้โดยเฉลี่ยเกือบ 10% ก็เป็นได้

6. การลงุทนเชื่อมโยงกับธรรมชาติ ความหลากหลายทางชีวภาพ เพราะประเทศไทยมีความหลากหลายทางชีวภาพ ดังนั้น การตั้งรับปรับตัวโดยใช้ธรรมชาติควบคู่ไป เพื่อป้องกัน ลดความเสี่ยง และอาจจะได้ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร หรือ ได้พื้นที่มาเป็น Carbon Sink และปฏิเสธไม่ได้ว่าในอนาคตอันใกล้ การเดินหน้าทำสิ่งเหล่านี้อาจนำมาเป็นหลักประกันในการกู้เงินได้

7. การอัปสกีล รีสกีล ปี 2026 จะเป็นปีที่แทบจะทุกองค์กรต้องเริ่มและจริงจังกับเรื่องของการสร้างบุคลากรด้านความยั่งยืน ดังนั้น การอัปสกีล รีสกีล จึงเป็นสิ่งสำคัญ

สุดท้าย ความยั่งยืน จะต้องอาศัยความร่วมมือของทุกฝ่าย เพื่อให้เศรษฐกิจไทยเติบโตไปอย่างมั่นคง ท่ามกลางพายุการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจโลก การปรับตัว ยืดหยุ่น นวัตกรรม และความร่วมมือ จะเป็นประตูสู่การพิสูจน์ผลลัพธ์ของคำมั่นสัญญาที่ไทยได้ให้ไว้ในการเดินหน้าสู่เป้าหมาย Net Zero ในปี 2050

The post ‘From Report to Real Impact’ 2026 ปีแห่งการปรับตัว ‘จุดเปลี่ยนประเทศไทย’ ​​จากคำมั่นสัญญา สู่การพิสูจน์ผลลัพธ์จริง ด้านความยั่งยืน appeared first on SD Thailand.

ขณะที่การผลักดันเพื่อนำไปสู่การบังคับใช้ สามารถเดินทางมาถึงโค้งสุดท้าย โดยผ่านที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรครบทั้ง 3 วาระ และอยู่ในระหว่างชั้นการพิจารณาของคณะกรรมาธิการฯ วุฒิสภา วาระที่ 2 แต่สุดท้ายแล้ว ขั้นตอนและกระบวนการต่างๆ ต้องยุติลง เมื่อรัฐบาล​​​ประกาศยุบสภา ​

The post จับตาความหวัง ‘พ.ร.บ. ​อากาศสะอาด’​ เริ่มใหม่ หรือ ไปต่อ ? appeared first on SD Thailand.

StartUs Insight รวบรวม ‘Top 12 Global Megatrends‘ ระหว่างปี 2026 – 2030 ซึ่งเป็นทั้งปัจจัยที่​ท้าทาย และอีกด้านหนึ่งยังเป็นพลังในการขับเคลื่อนให้ธุรกิจเติบโตไปข้างหน้าหากสามารถเข้าใจต่อเทรนด์โลกที่เปลี่ยนแปลงไปนี้ได้

12 เทรนด์โลก ที่ต้องเฝ้าระวัง ในช่วง 5 ปีข้างหน้า

1. การรับมือปัญหาสภาพอากาศ (Tackling Climate Change)

• การรับมือต่อปัญหาการเปลี่ยนแปลงของ สภาพอากาศ ถือเป็นภารกิจสำคัญเพื่อ ความยั่งยืน ระดับโลก จากปรากฏการณ์และผลกระทบที่ชัดเจนเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อ
• ปีที่ผ่านมาโลกเข้าสู่สภาวะ​ที่ร้อนที่สุด และมีการปล่อยคาร์บอนสูงเป็นประวัติการณ์ ปริมาณถึง 3.8 ล้านล้านตัน ทำให้โลกเกิดการตื่นตัวในการลดคาร์บอนอย่างมาก
• นำมาสู่การเร่งดำเนินงานในหลายภาคส่วน เพื่อมีส่วนร่วมส่งเสริมการลดปริมาณคาร์บอนทั่วโลก โดยเฉพาะการเติบโตในการลงทุนผ่านพันธบัตรสีเขียวที่มีมูลค่าแตะ 2 ล้านล้านUSD หรือพันธบัตรเพื่อความยั่งยืนที่มีมูลค่า 1 ล้านล้าน USD ติดต่อกันเป็นปีที่ 5
• ขณะที่การลงทุนด้านพลังงานทั่วโลกในปี 2025 เพิ่มข้ึนสูงเป็นประวัติการณ์ที่ 3.3 ล้านล้าน USD – โดยมีการคาดการณ์ว่า ​สินทรัพย์ ESG ทั่วโลก จะมีมูลค่าแตะ 40 ล้านล้าน USD ภายในปี 2030
• รวมทั้งยังเห็นการเติบโตของเทคโนโลยี ด้านสภาพอากาศ เช่น พลังงานหมุนเวียน, การดักจับและกักเก็บคาร์บอน​ (CCS), โมเดลเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) และเทคโนโลยีเพื่อวิเคราะห์และประเมินสภาพอากาศต่างๆ เป็นต้น

2. การเปลี่ยนแปลงด้านประชากรศาสตร์ (Demographic Shifts)

• องค์การสหประชาชาติคาดว่า ภายในปี 2030 ประชากรโลกที่มีอายุมากกว่า 80 ปี จะมีมากกว่า 265 ล้านคน ซึ่งมากกว่าจำนวนทารกทั้งโลกเสียอีก ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์ที่สำคัญของโลก
• การเปลี่ยนแปลงนี้ก่อให้เกิดโอกาสและความท้าทายใหม่ๆ และการเติบโตของเศรษฐกิจผู้สูงอายุ โดยคาดว่าในปี 2025 เศรษฐกิจผู้สูงอายุภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกเพิ่มมูลค่าเป็น 4.6 ล้านล้าน USD และเทรนด์ที่น่าจับตาของเทคโนโลยีกลุ่ม Longevity
• ความต้องการเทคโนโลยีช่วยทุ่นแรงและ Automation ทั่วโลก มูลค่าจะสูงถึง 4.43 แสนล้าน USD ภายในปี 2035

3. การขยายตัวอย่างรวดเร็วของเมือง (Rapid Urbanization)

• องค์การสหประชาชาติ คาดการณ์ว่าประชากรโลก จะย้ายถิ่นฐานเข้ามาในเมืองมากขึ้น โดยประชากรกว่า 2.5 พันล้านคน หรือราว 68% จากปัจจุบัน 55% ​จะย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองภายในปี 2050
• จำเป็นต้องเร่งรับมือแก้ปัญหาความหนาแน่นในเมือง ไม่ให้กระทบคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อม จึงจำเป็นต้องมีการ​ลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มเติม​อีกกว่า 15 ล้านล้าน USD ภายในปี 2040 เพื่อป้องกันการขาดแคลน
• ให้ความสำคัญในการแก้ปัญหาเมืองอย่างสร้างสรรค์ ​เน้น​การสร้างเมืองอัจฉริยะที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม อาคารเขียว และโซลูชันการก่อสร้างขั้นสูง เพื่อการเติบโตของเมืองอย่างเป็นประโยชน์และยั่งยืน

4. การเปลี่ยนผ่านด้านพลังงาน (Energy Transition)

• ปี 2025 ที่ผ่านมา โลกลงทุนเปลี่ยนผ่านพลังงานเพิ่มขึ้นต่อเนื่องจาก 2 ล้านล้าน USD คาดว่าจะเพิ่มได้ถึง 3.3 ล้านล้าน USD โดยมีการขนส่งด้วยระบบไฟฟ้าเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญ
• โดยพบมูลค่าการใช้จ่ายในห่วงโซ่พลังงานสะอาดอยู่ที่ 2.59 แสนล้าน USD รวมทั้งความสามารถในการดึงดูดเงินลงทุนในกลุ่มเทคโนโลยีพลังงานสะอาด จะมีมากกว่าฟอสซิลถึง 2 เท่า
• สำนักงานพลังงานระหว่างประเทศ (IEA) คาดว่า 1 ใน 3 การใช้ไฟฟ้าทั่วโลกมาจากพลังงานสะอาด ขณะที่ Next Move Strategy Consulting คาดการณ์พลังงานหมุนเวียนจะเติบโตได้ถึง 2.02 ล้านล้าน USD

5. อนาคตของการคมนาคม (Future of Mobility)

• การปฏิวัติการเดินทางไปสู่ระบบขนส่งที่ชาญฉลาดและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ตามการพัฒนาเมืองและการเพิ่มขึ้นของประชากรโลก
• คาดการณยอดขายรถยนต์ไฟฟ้าทั่วโลกปี 2025 ทะลุ 20 ล้านคัน หรือ 1 ใน 4 ของรถยนต์ใหม่ที่ขายได้
• บริษัทวิจัยตลาด Polaris คาดว่าอุตสาหกรรม Shared Mobility จะเติบโตถึง 8.15 แสนล้าน USD ภายในปี 2032

6. การเชื่อมต่อที่เหนือกว่า (Hyper-Connectivity)

• ระบบดิจิทัลและการเชื่อมต่อ จะเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญของทุกเทรนด์ ผ่านการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตและเทคโนโลยี​การสื่อสาร โดนมี 5G เป็นแกนหลัก มูลค่าปี 2025 แตะ 9.5 พันล้าน USD
• คาดเศรษฐกิจ IoT จะขยายตัวเกินกว่า 3.35 ล้านล้าน USD ในปี 2030 เติบโตเฉลี่ยต่อปีที่ 26.1% โดยเทคโนโลยีขับเคลื่อนสำคัญ ได้แก่ เครือข่าย 5G, IoT, AI และ ML

7. เทคโนโลยีและ อุตสาหกรรม 5.0 (Technology & Industry 5.0)

• การพัฒนาประสิทธิภาพของระบบการผลิต เพื่อเปลี่ยนผ่านจากระบบ Mass Manufacturing สู่ระบบ Mass Customization
• คาดการณ์การเติบโตของกลุ่ม Smart-manufacturing ในปี 2025 จะมีรายได้สูงถึง 3.50 แสนล้าน USD ​
• แนวโน้มอุตสาหกรรม 5.0 จะเติบโต 6.58 แสนล้าน USD ในปี 2030 หรือโตเฉลี่ย 18% ต่อปี

8. การเปลี่ยนขั้วอำนาจเศรษฐกิจ โลก (Global Economy Power shift)

• การเปลี่ยนแปลงของขั้วอำนาจทางเศรษฐกิจของโลก และพลวัตของตลาดเกิดใหม่ (Emerging Markets) ที่เพิ่มมากขึ้น ทั้งจากการพัฒนาอุตสาหกรรม ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี การเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์ และอิทธิพลทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นของเอเชีย แอฟริกา และละตินอเมริกา
• ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทำให้เศรษฐกิจมีหลายขั้วมากขึ้น โดยเฉพาะผลกระทบจากนโยบายการค้าของทรัมป์ ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลกหดตัวลงถึง 1.5% -2% ตลาดหุ้นผันผวน และค่าเงินสหรัฐอ่อนตัวลง
• ธนาคารโลก ปรับลดแนวโน้มการขยายตัวของเศรษฐกิจโลกปี 2025 เหลือ 2.3% จาก 2.7%
• ตลาดเกิดใหม่จะมีบทบาทและกำหนดรูปแบบเศรษฐกิจ โดยคาดว่ามูลค่าหุ้นในตลาดเกิดใหม่จะครองส่วนแบ่ง 35% ของทั้งโลก ภายในปี 2030

9. นวัตกรรมสู่ความเป็นศูนย์ (Innovating to Zero)

• การพัฒนาเทคโนโลยีที่มีเป้าหมายเพื่อสร้างความเป็นศูนย์ ทั้งการใช้พลังงานเป็นศูนย์ การลดของเสียเป็ฯศูนย์ การปล่อยคาร์บอนเป็นศูนย์ โดยจะเห็นการขับเคลื่อนที่มาทั้งจากภาคธุรกิจ ภาครัฐ ​และภาคชุมชน
• การเติบโตของพลังงานหมุนเวียน สร้างรายได้ทะลุ 1.5 ล้านล้าน USD ในปี 2025
• การขับเคลื่อนเพื่อต้องการ​บรรลุเป้าหมาย SDGs2030 จะนำไปสู่การสร้างโอกาสธุรกิจใหม่ๆ 12 ล้านล้าน USD ในหลากหลายอุตสาหกรรม
• เกิดเศรษฐกิจหมุนเวียนที่สมบูรณ์ ในปี 2050 ด้วยมูลค่า 7.9 ล้านล้าน USD และประสิทธิภาพความสำเร็จในการรีไซเคิล 95%

10. ความก้าวหน้าด้านสุขภาพและ ความเป็นอยู่ที่ดี (Health & Wellness Evolution)

• ความก้าวหน้าทางการแพทย์ เพื่อการรักษาเชิงรุก เชิงป้องกัน และเฉพาะบุคคล นำมาสู่การมีสุขภาพ ความเป็นอยู่ และคุณภาพชีวิตที่ดีท่ัวโลก
• Wearable devices และ การแพทย์ทางไกล มีบทบาทสำคัญในการดูแลสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี
• Global Wellness Institute คาดเศรษฐกิจด้านสุขภาพจะเติบโตถึง9 ล้านล้าน USD ภายในปี 2028
• ตลาดสุขภาพดิจิทัลจะเติบโตสู่ 2.33 ล้านล้าน USD ภายในปี 2034 หรือโตเฉลี่ย 23.7% ต่อปี

11. ความไม่มั่นคงทางสังคม (Social Instability)

• โลกมีความผันผวน ไม่แน่นอนทางภูมิรัฐศาสตร์เพิ่มมากขึ้น ทั้งจากปัญหาการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ปัญหาทางสิ่งแวดล้อม และการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของขั้วอำนาจต่างๆ
• องค์กร รัฐบาล ​และประชาชน ต้องเผชิญความยากลำบากในการปรับตัว จากปัจจัยที่คาดเดาไม่ได้และผันผวนอย่างรวดเร็ว ต้องวางกลยุทธ์และนโยบายที่เน้นความยืดหยุ่น และปรับตัวได้
• การขยายตัวที่เพิ่มขึ้นของความเสี่ยงต่างๆ ทั้งจากปัญหาการเมือง ความไม่เท่าเทียม และการโจมตีทางไซเบอร์
• ปี 2025 ความเสียหายจากอาชญากรรมไซเบอร์สูงถึง 10.5 ล้านล้าน USD ต่อปี
• เยาวชนกว่า 40% มีภาวะซึมเศร้า และมีการทำร้ายตัวเอง จากการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในทางที่ผิด
• ความไม่สงบทางการเมืองในพื้นที่ผลิตน้ำมัน ทำให้ราคาน้ำมันสูงขึ้น และคาดว่าจะไม่มีเสถียรภาพในระยะยาว ไปจนถึงช่วงต้นทศวรรษ 2030

12. โลกที่แตกแยก (Fracturing World)

• โลกมีช่องว่างเพิ่มมากขึ้น จากความแตกแยก ทั้งจากโครงสร้างหลายขั้ว ทั้งภูมิรัฐศาสตร์ เศรษฐกิจ สังคม และดิจิทัล
• เกิดลัทธิชาตินิยมเพิ่มสูงขึ้น การกีดกันทางการค้า การแบ่งขั้วทางดิจิทัล และความเหลื่อมล้ำ
• ห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกเผชิญภาวะแตกแยก จากการปรับตัวต่อนโยบายการค้าที่เปลี่ยนไป และคาดเศรษฐกิจโลกจะทรงตัวที่ระดับ 2.8% ตลอดทั้งปี 2026
• โลกที่แตกแยก ยังส่งผลต่อการส่งเสริมความร่วมมือและความสามัคคีระหว่างประเทศเป็นเรื่องยาก
• เมื่อ​ประเทศที่มีเศรษฐกิจขนาดใหญ่ เช่น จีน อินเดีย และประเทศอื่นๆ เริ่มมีอิทธิพลมากขึ้น คาดว่าเศรษฐกิจโลกจะมีโครงสร้างแบบหลายขั้วเพิ่มมาก​ขึ้น ภายในปี 2030

The post จับตา 12 เทรนด์โลก ที่ต้องเฝ้าระวัง ในช่วง 5 ปีข้างหน้า appeared first on SD Thailand.

พร้อมจับตา 6 เทรนด์ ธุรกิจที่เข้ามามีบทบาทในการช่วยองค์กรขับเคลื่อนไปสู่ความยั่งยืน ในปี 2026

1. SmartMobility / Green Solutions

• ใช้ดิจิทัลวิเคราะห์ ปรับปรุง ติดตามการใช้ทรัพยากรและพลังงาน ตลอดห่วงโซ่ธุรกิจ
• เพิ่มการใช้รถ EV พัฒนาระบบขนส่งอัจฉริยะ สนับสนุนเส้นทางสีเขียว
• ช่วยธุรกิจลดต้นทุน ตอบโจทย์ด้านสิ่งแวดล้อม / ได้ประโยชน์ด้านภาษี

2. Green Mandate

• ESG ไม่ใช่แค่เทรนด์ แต่เป็น ‘เงื่อนไขการค้า’ และเพิ่มโอกาสเข้าถึง GreenFinance
• ธุรกิจต้องเร่งปรับตัวตามเป้าหมาย Net Zero 2050
• เตรียมรับระบบ Emissions Trading System และภาษีคาร์บอน

3. พลังงานสะอาด และพลังงานหมุนเวียน Renewable

• การลงทุนในพลังงานแสงอาทิตย์ ลม และพลังงานทดแทนอื่น ๆ
• ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก Decarbonization

4. ZeroWaste & Circular Economy

• ลดขยะและส่งเสริมการหมุนเวียนทรัพยากรในทุกขั้นตอน
• ครอบคลุมตลอดการผลิตและการดำเนินงาน

5. Longevity Economy

• อัตราการเกิดลดลง สัดส่วนประชากรสูงอายุเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง
• พัฒนาเทคโนโลยีด้านสุขภาพ และความปลอดภัย
• ออกแบบสินค้า/บริการ เพื่อดูแลสุขภาพ และเพิ่มคุณภาพชีวิต

6. การมีส่วนร่วมของ พนักงาน และ ชุมชน

• ส่งเสริมพฤติกรรมที่ยั่งยืน แยกขยะ ลดใช้พลาสติก
• รณรงค์การใช้พลังงานสะอาด
• จัดกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ปลูกต้นไม้ เพิ่มพื้นที่สีเขียว

องค์กรควรเตรียมตัวอย่างไร ?

แนวทางในการปรับตัวของภาคธุรกิจ เพื่อสร้างโอกาสเติบโตได้ในปี 2026 นี้ ประกอบด้วย

• วางแผนกลยุทธ์เพื่อขับเคลื่อนด้านความยั่งยืน พร้อมกำหนดเป้าหมายแต่ละมิติอย่างชัดเจน
• สร้างความร่วมมือกับภาคส่วนต่างๆ เพื่อขับเคลื่อนการทำงานอย่างต่อเนื่อง
• สื่อสาร สร้างความรับผิดชอบต่อสังคมให้แก่พนักงานและประชาชน

The post จับตา 6 เทรนด์ ‘ธุรกิจยั่งยืน’ 2026 appeared first on SD Thailand.